این تغییرات به دلیل حملات صورت گرفته برای از کار انداختن این سایت دانشجویی صورت گرفته و ادامه کار خبرنامه امیرکبیر در محیط و سروری جدید ادامه پیدا می کند.

به تشکر از تمامی خوانندگانی که طی مدت اخیر نسبت به مشکلات به وجود آمده برای خبرنامه امیرکبیر ابراز نگرانی کردند.

آدرس جدید خبرنامه امیرکبیر

www.autnews.es

اعضا این اتحادیه دانشجویی همچنین تاکید نموده اند که از نظر آنها اولویت همچنان با اصلاحات جامعه محور است و با نگاهی تاکتیکی به انتخابت معتقد هستند: «با این حال معتقدیم حضور یک دولت میانه رو که دست به سرکوب وسیع جامعه مدنی وجنبش های اجتماعی نزند و در عین حال خود را در جایگاه متولی جامعه مدنی و رهبری جنبش اجتماعی نبیند و تنها نقش یک دولت تسهیل گر را ایفا کند می تواند زمینه ساز رشد جامعه مدنی و گذار به دموکراسی شود» و «از سویی دیگر شکست احمدی نژاد ارزشی استراتژیک در بازدارندگی روند گسترش گرایش های میلیتاریستی و بیناد گرایانه در حاکمیت دارد که علاوه بر بعد ملی، پژواکی بین المللی نیز خواهد یافت.» آنها همچنین نسبت به سلامت انتخابات ابراز نگرانی نموده اند و در نهایت «درنهایت از هر دو کاندیدا و احزاب حامی و هواداران آنها نیز می خواهیم از هرگونه تخریب که سود آن نهایتاً به نفع اقتدارگرایان خواهد بود بپرهیزند.»

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، متن کامل قطعنامه دفتر تحکیم وحدت به قرار زیر است:

«جامعه مدنی، مطالبه محوری، دولت پاسخگو»
قطعنامه پایانی نشست دفتر تحکیم وحدت

مقدمه

نشست سراسری انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه های سراسر کشور (دفتر تحکیم وحدت) در تاریخ ۲۴ و ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۸ در شرایطی برگزار شد که عباس حکیم زاده دبیر سیاسی این اتحادیه و چند تن دیگر از اعضاء آن همچنان در بازداشت به سر می برند و اخبار نگران کننده ای از وضعیت آنها در زندان به گوش می رسد.

برگزاری موفقیت آمیز این نشست پس از زمستان سرد جنبش دانشجویی و در شرایطی که کیهان و کیهان نشینان همه تلاش خود را برای تضعیف بزرگترین اتحادیه دانشجویی منتقد و دموکراسی خواه به کار برده بودند، موجب دلگرمی فعالان جنبش دانشجویی گردید.

در این نشست چهره های مختلف سیاسی و مدنی به ارائه دیدگاه ها و نظرات خود پیرامون انتخابات ریاست جمهوری دهم پرداخته و در نهایت با بحث و بررسی اعضاء شورای عمومی تصمیمات لازم برای نوع مواجهه دفتر تحکیم وحدت با انتخابات اتخاذ گردید.

گام های پیشین: از تحریم تا مشارکت انتقادی

ورود دفتر تحکیم وحدت به بحث انتخابات دهم ریاست جمهوری از نشست آبان ۸۷ این اتحادیه کلید خورد. در این نشست اعضاء اتحادیه پس از بحث و بررسی جوانب مختلف تصمیم به مشارکت انتقادی در فرآیند انتخابات گرفتند و بر همین اساس واحد سیاسی دفتر تحکیم وحدت با تشکیل کمیته ای ویژه به بررسی مسأله انتخابات و گفتگو با صاحبنظران سیاسی پرداخت. نتیجه ۳ ماه کار فشرده واحد سیاسی، شورای مرکزی و نیز انجمن های اسلامی دانشگاه های سراسی کشور دراسفند ۱۳۸۷ به صورت بیانیه ای مفصل همراه با ۴ ضمیمه منتشر و در اختیار افکار عمومی قرار گرفت.

این بیانیه در ۴ ضمیمه خود به ترتیب به نقد عملکرد ۸ ساله اصلاح طلبان در قدرت، بررسی تحریم به عنوان یک استراتژی در انتخابات ۸۴، تحلیل شرایط کلی انتخابات و نیز طرح اولیه مطالبات دفتر تحکیم وحدت پرداخت و ۴ محور زیر را به عنوان دستور کار آتی اتحادیه اعلام نمود:

۱.تأکید بر انتخابات آزاد و سالم
۲.تأکید بر مطالبه محوری
۳.ادامه گفتگوی انتقادی
۴.پرهیز از فضای احساسی و هیجانی کاذب

اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در اواخر فروردین سال جاری با انتشار متن کامل مطالبات اتحادیه از کاندیداهای ریاست جمهوری در ۲ سرفصل مطالبات دانشگاهی و مطالبات کلان سیاسی، اجتماعی وارد فاز گفتگو و رایزنی با کاندیداهای نزدیک به جریان اصلاحات شدند که در این میان دیدار با مهدی کروبی انجام شد و دیدار با میرحسین موسوی به دلایل نامعلوم میسر نگردید.

سرانجام در تاریخ ۲۴ و ۲۵ اردیبهشت با برگزاری نشست شورای عمومی و ارائه گزارش کمیته انتخابات گام آخر در تصمیم گیری دفتر تحکیم وحدت برداشته شد و مقرر گردید تا پس از ارسال نامه ای به ۲ کاندیدا و درخواست اظهارنظر صریح پیرامون مطالبات فعالان دانشجویی تصمیم نهایی گرفته شود که این تصمیم به شرح زیر اعلام می شود:

۱- تأکید بر نگاه حداقلی و تاکتیکی به انتخابات

همچون سالهای اخیر بر این باوریم که اصلاحات انتخابات محور، که نقش مردم را تنها به حضور در پای صندوق های رأی محدود می کند، به دلیل موانع ساختاری راهگشای مسیر دموکراسی، توسعه و حقوق بشر نخواهد بود و راهبرد مناسب برای عبور از بن بست فعلی را اصلاحات جامعه محور با تکیه بر جنبش های اجتماعی و نهادهای مدنی می دانیم. با این حال معتقدیم حضور یک دولت میانه رو که دست به سرکوب وسیع جامعه مدنی وجنبش های اجتماعی نزند و در عین حال خود را در جایگاه متولی جامعه مدنی و رهبری جنبش اجتماعی نبیند و تنها نقش یک دولت تسهیل گر را ایفا کند می تواند زمینه ساز رشد جامعه مدنی و گذار به دموکراسی شود. بنابراین ضرورتاً نگاه به انتخابات یک نگاه حداقلی بوده و کمک به حضور نیروهای میانه رو در دولت را به عنوان یک تاکتیک برای راهبرد اصلاحات جامعه محور می دانیم.

در نگاهی واقع بینانه پیروزی اصلاح طلبان درانتخابات آتی به معنای شکل گیری دموکراسی پایدار و حل همه جانبه معضلات کشور نیست ، بلکه این استعداد را دارد تا  با باز کردن نسبی فضای سیاسی ، از فشار های موجود  بر نیروهای جامعه مدنی بکاهد و بدین ترتیب فضا را برای رشد و تجدید سازمان انها هموار کند.

۲- توجه به ضرورت تغییر

اگر چه دولت و سایر نهادهای انتخابی در ساختار حاکمیت ایران تنها بخش کوچکی از قدرت را در دست دارند و بخش بزرگتر در اختیار نهادهای انتصابی است، با این حال حضور ۴ ساله محمود احمدی نژاد در رأس دولت نشان داد که یک اقتدارگرای تمام عیار با همین درصد کوچک از قدرت می تواند شریانهای حیاتی جامعه مدنی و فعالین سیاسی منتقد را یک به یک قطع کند و با اتخاذ سیاست های ماجراجویانه در عرصه بین الملل و بی توجهی به نظرات کارشناسان درحوزه اقتصاد، کشور را در لبه پرتگاه قرار دهد و البته که این شرایط پیش از آنکه به ضرر حاکمیت باشد زندگی را برای مردم سخت تر می کند. گسترش روزافزون فساد و قانون گریزی از سوی دولت باعث افزایش بی اعتمادی وافزایش شکاف دولت ملت گردیده و روحیه ماجراجویی و عقل ستیزی حاکم در سیاست خارجی به افزایش بی اعتباری در صحنه بین المللی منجر شده است.

از سویی دیگر شکست احمدی نژاد ارزشی استراتژیک در بازدارندگی روند گسترش گرایش های میلیتاریستی و بیناد گرایانه در حاکمیت دارد که علاوه بر بعد ملی، پژواکی بین المللی نیز خواهد یافت. اینک انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران صرفنظر از اینکه با معیار های انتخابات آزاد، منصفانه و موثر تعارض بنیادین دارد،  به بستری برای رویارویی مدافعان و دشمنان دموکراسی ، حقوق بشر، خرد گرایی و میانه روی در سطح جهانی تبدیل شده است. همچنین این شکست، عزم و اراده ملی در مخالفت با برنامه ساختار قدرت در بلا موضوع کردن انتخابات و تعطیلی کامل بعد جمهوریت نظام را نیز به نمایش می گذارد.

بنابراین از نظر ما تغییر مدیریت اجرایی کشور در جهت منافع ملی امری ضروری است و با تأکید بر بیانیه ۵۴ انجمن اسلامی عضو اتحادیه خواهان این هستیم که: “احمدی نژاد بایدبرود”

۳- مطالبه محوری به جای رأی آوری

برخورد مطالبه محور با انتخابات که نخستین بار توسط فعالان این اتحادیه در آبان ۸۷ مطرح گردید، امروز تبدیل به گفتمان غالب جنبش های اجتماعی و جامعه مدنی و حتی تشکل های سیاسی شده است. از نظر ما مطالبه محوری راهکاری مناسب برای فرار از دوگانه همیشگی تحریم یا مشارکت بی قید و شرط بوده و می تواند به شیوه ای دقیق تر تصمیم به تحریم یا مشارکت انتقادی را منجر شود. از سوی دیگر با درس گیری از انتخابات ۲ خرداد ۷۶، مطالبه محوری با عبور از شخص محوری سبب تنظیم صحیح رابطه ی جامعه مدنی و احزاب و گروه های سیاسی که برای حضور در قدرت با یکدیگر رقابت می کنند خواهد شد. دراین رابطه دو طرفه ما فعالان جامعه مدنی با طرح مطالبات خود تلاش می کنیم تا دولت را پاسخگو کرده و کاندیداها با اعلام تعهد به مطالبات در جهت جلب آرای ما تلاش می کنند. بدیهی است پیروزی کاندیدای نزدیک تر به مطالبات جامعه مدنی موجب تثبیت این رابطه خواهد شد.

از نظر ما حضور هر دو کاندیدای نزدیک به جریان اصلاحات در مرحله اول انتخابات سبب می شود تا با جمع آوری آرای اقشار مختلف و بالا رفتن میزان مشارکت مردم، احتمال دو مرحله ای شدن انتخابات بیشتر شود. بنابراین می بایست هر جریان اجتماعی در این مرحله کاندیدای نزدیک تر به خود را مشخص کرده و به او رأی دهد و در مرحله دوم همه آنها پشت سر رقیب احمدی نژاد بسیج شوند. بدین سبب در این مرحله شیوه مناسب برای مقایسه کاندیداها را پاسخ آنها به مطالبات و نه احتمال رأی آوری بیشتر قرار دادیم.

لازم به ذکر است کمیته انتخابات دفتر تحکیم وحدت با تحلیل محتوای گفتمان دو کاندیدا و بررسی سخنرانی ها و بیانیه های آنها و نیز سنجش وزن و احتمال تحقق مطالبات از طریق نظرسنجی از اعضای شورای عمومی به شیوه ای علمی اقدام به مقایسه ۲ کاندیدا نموده است که گزارشهای آن در روزهای آینده منتشر خواهد شد.

۴- کاندیدای اضطراری و نه کاندیدای ایده آل

در یک انتخابات آزاد در نظام های پایبند به دموکراسی مردم از طریق رأی دادن می توانند آزادانه کاندیدایی را برگزینند که به طور کامل نماینده افکار عمومی خواهد بود.

این نکته مشخص است که در ایران به دلیل وجود نهادی مانند شورای نگهبان که حتی عملکرد تنگ نظرانه آن فراتر از قانون اساسی است، بخش بزرگی از جامعه نمی تواند سخنگویان واقعی خود را در میدان رقابت ببیند. از نظر ما هیچ یک از کاندیداهای حاضر درصحنه، نمایندگان ایده آل افکار عمومی نبوده و تنها برخی از آنها را می توان کاندیدایی برای گذار از شرایط اضطراری و ایجاد تغییرات حداقلی دانست.

در این میان  آنچه مهم است  ضرورت حفظ هویت مستقل و متمایز  نیروهای جامعه مدنی و جنبش های اجتماعی از جناح های میانه رو و اصلاح طلبان حکومتی است به گونه ای که کاندیداهای اصلاح طلب حداکثر در قامت بخش میانه روی قدرت  مورد توجه قرار گیرند نه به عنوان رهبران جنبش اجتماعی و یا متولی جامعه مدنی.

۵- نگرانی نسبت به سلامت انتخابات

متأسفانه برخی اخبار و شواهد حاکی از آن است که نمی توان چندان نسبت به سلامت انتخابات امیدوار بود. لغو برنامه کاندیداهای منتقد، توقیف نشریات آنها، برخورد جانبدارانه صدا و سیما، ورود رسمی نظامیان به بحث انتخابات و تجربه انتخابات چند سال اخیر همگی نشان دهنده این است که گروهی عزم جدی برای انتخاب دوباره محمود احمدی نژاد حتی به قیمت جابجایی آرای مردم نموده اند.
از همه کاندیداها و هواداران آنها می خواهیم تا برنامه ای جدی برای صیانت آراء مردم داشته باشند و در صورت بروز تقلب اکتفا به شکایت به خدا نکرده و دست به اعتراضات عملی بزنند. از فعالین دانشجویی نیز می خواهیم تا به صورت نیروهای داوطلب به همکاری با “کمیته صیانت از آراء” بپردازند.
جمع بندی:

با توجه به گفتگوها و رایزنی اعضای دفتر تحکیم وحدت با کاندیداها، احزاب و گروه های حامی آنها و همچنین سایر احزاب و شخصیت های برجسته سیاسی و با در نظر گرفتن نظرات اکثریت انجمن های اسلامی عضو و نیز گزارش نهایی کمیته انتخابات اتحادیه و نهایتاً با استقبال از پاسخ آقای کروبی به نامه ارسالی به کاندیداها، ضمن احترام به آقای میرحسین موسوی اعلام می داریم از نظر ما برنامه ها و تیم اجرایی ایشان به مطالبات دفتر تحکیم وحدت نزدیک تر بوده و در این مرحله از انتخابات اولویت با آقای مهدی کروبی است.

امیدواریم که ایشان با پایبندی به تعهدات شان در پیگیری مطالبات مطرح شده، در عرصه ریاست جمهوری نیز پذیرای نقد جریان دانشجویی نسبت به امور مختلف کشور باشند.

درنهایت از هر دو کاندیدا و احزاب حامی و هواداران آنها نیز می خواهیم از هرگونه تخریب که سود آن نهایتاً به نفع اقتدارگرایان خواهد بود بپرهیزند.
اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه های سراسر کشور
دفتر تحکیم وحدت
اول خرداد ۱۳۸۸

نيروهاي امنيتي ضمن تماس با مسئولين محل برگزاري اين نشست تلاش زيادي بعمل آوردند تا به هر صورت ممكن از برگزاري اين نشست ممانعت نمايند. پس از ناكامي آنان در عدم برگزاري اين جلسه، نيروهاي امنيتي تعدادي از دانشجويان برگزار كننده اين نشست را مورد تهديد قرار دادند. آنها با تماس با خانواده يكي از اعضاي انجمن اسلامي پلي تكنيك، وي را تهديد به بازداشت كردند. هم چنين در تماس ديگري با يكي ديگر از اعضاي انجمن، به وي اعلام شد كه در صورت برگزاري نشست، بازداشت خواهد شد.

اما به رغم تمامي تهديد ها و فشارها جلسه روز  ۳۱ ارديبهشت ماه از ساعت ۳ بعد ازظهر تا ساعت ۸ شب برگزار شد و در اين نشست اعضاي انجمن اسلامي دانشجويان پلي تكنيك به تبادل آرا و ديدگاههاي خود در خصوص فضاي سياسي كشور و مهم ترين رويداد سياسي در اينده ي نزديك پرداختند.

مجري اين نشست در آغاز ضمن خوشامد گوئي و خير مقدم به دانشجويان حاضر در جلسه، ياد دانشجويان دربند پلي تكنيك يعني مهدي مشايخي، مسعود دهقان، عباس حكيم زاده و مجيد توكلي را كه ماهها از بازداشت آنها مي گذرد، گرامي داشت. وي در ادامه اظهار داشت كه طبق اساسنامه انجمن اسلامي دانشجويان پلي تكنيك مي بايست ماهيانه يك بار چلسه شواري عمومي تشكيل شود اما بدليل فشارهاي گسترده و نيز نبود مكان براي برگزاري جلسات ما با محدوديت هاي فراواني روبرو هستيم.

مجري نشست ادامه داد كه در اين جلسه بدليل پيش رو بودن يكي از مهم ترين رويدادهاي سياسي كشور در خردادماه، اين نشست اختصاصاً به تبادل ديدگاهها و آراء در خصوص انتخابات آتي رياست جمهوري اختصاص خواهد داشت و ما در اين نشست بدليل كمبود وقت از هيچ يك از فعالين سياسي و مدني دعوت نكره ايم اما در عوض از دو نماينده ستادهاي دانشجوئي ميرحسين موسوي و مهدي كروبي در اين جلسه دعوت كرده ايم تا به تببين نظرات و آراء كانديداهاي مذكور بپردازند.

به گزارش خبرنامه اميركبير طبق برنامه اعلام شده از سوي مجري نشست، بخش اول به صحبت ها و نظرات اعضاي شوراي عمومي در خصوص موضوعات مربوط به فعاليت هاي انجمن اسلامي اختصاص يافت. پس از اعلام برنامه يكي از دانشجويان پشت تريبون قرار گرفت و گفت: «مجيد توكلي، دانشجويي كه بيش از صد روز از بازداشت وي مي گذرد و هنوز هم در زندان اوين بسر مي برد، در جلسه شوراي عمومي قبل در آذر ماه، سنتي را پايه گذاري كرد كه لازم مي دانم آن سنت را تكرار كنم و آن سنت، تشكر بود. من هم اينجا مانند مجيد لازم مي دانم تشكر كنم. تشكر از همه دانشجويان عضو انجمن اسلامي كه در اين چند ماه و در اوج فشارها عليه دانشجويان مظلوم پلي تكنيك و در حالي كه ده عضو اين انجمن در بند بودند، ايستادند و فعاليت هاي انجمن را با قوت و قدرت هرچه تمام تر به پيش بردند. ما طي دو ماه گذشته يكي از شديدترين دوره هاي سركوب را در چند سال گذشته در دانشگاه پلي تكنيك تجربه كرديم. در اين چند ماه اكثريت اعضاي شوراي مركزي انجمن در بند بودند اما ما شاهد بوديم كه ديگر اعضاي انجمن و بويژه دانشجويان جديدالورد به انجمن چگونه كار و فعاليت را با قدرت به پيش بردند. من اينجا نام نمي برم اما از همه كساني كه در اين مدت تلاش كردن تشكر مي كنم.»

دانشجوي ديگري پشت تريبون قرار گرفت و اظهارات خود را با ياد دانشجويان مظلوم و در بند پلي تكنيك مهدي مشايخي، مسعود دهقان، عباس حكيم زاده و مجيد توكلي آغاز كرد. وي گفت: «در اين مدت كوتاه وقتم براي صحبت، مي خواهم از اعضاي شوراي مركزي انجمن كه در اين مدت فشارهاي فراواني را متحمل شدند صميمانه تشكر كنم». وي در ادامه ضمن اشاره به تلاش هاي بي شائبه و بي دريغ برخي از اعضاي شوراي مركزي انجمن در تشكيل بسياري از كميته هاي فعال و نيز گروههاي مطالعاتي، بار ديگر از اعضاي شوراي مركزي سپاسگزاري كرد.

در ادامه، مجري نشست از آرمين سلماسي از مسئولین ستاد دانشجوئي ميرحسين موسوي و عبدالله مومني مسئول يكي از كميته هاي فعال در ستاد مهدي كروبي دعوت كرد تا پشت تريبون قرار گرفته و ضمن تببين آراء كانديداها به پرسش هاي دانشجويان پاسخ دهند.

عبدالله مومني، سخنگوی سازمان دانش آموختگان (ادوار تحكيم وحدت) و يكي از فعالان در ستاد مهدي كروبي گفت: «من همين ۲۰ دقيقه پيش از برگزاري چنين نشستي مطلع شدم، اما بدليل احترام ويژه اي كه براي دانشجويان دانشگاه پلي تكنيك قائلم در اين نشست حضور پيدا كردم. واقعيت آن است كه كانديداهائي كه هم اكنون در عرصه انتخابات حضور دارند حداقل هاي ما را هم پوشش نمي دهند اما بطور كلي در تحليل نهائي، فضائي كه وجود دارد ايجاب مي كند كه ما يكي از اين دو كانديدا را انتخاب كنيم و با توجه با برنامه هاي اين كانديداها دست به انتخاب بزنيم.»

وي ادامه داد : «متاسفانه عملكرد گذشته اين دو كانديدا به هيچ وجه مطلوب نيست و ما به تقطه اي رسيديم كه افراي را كه در گذشته حتي حاضر نبوديم نقدشان كنم اينك بايد انتخابشان كنيم و اين نتيجه هشت سال اصلاحات نيم بند و سطحي آقاي خاتمي است كه الان طي چهار سال بايد شاهد يك دوره حكومت بنيادگراياني مانند احمدي نژاد باشيم. ما در اين دوره شاهد بوديم كه مناسبات دهه ۶۰ بازتوليد شدند و بيشترين فشارهاي در اين دوره را دانشگاه ها متحمل شدند. و در اميان اين دانشگاه ها بيشترين فشار هم متوجه دانشگاه پلي تكنيك بود كه به حق قلب تپنده جنبش دانشجوئي است. دانشجويان اين دانشگاه همواده پيشتاز دموكراسي خواهي و آزاديخواهي بوده اند و به همين دليل بيتشرين هزينه ها را داده اند و بيشتر از ساير دانشگاهها مورد غضب حاكميت قرار گرفته اند. ما در همين سال هاي آخر دوره آقاي خاتمي و قبل از آغاز فشارهاي گسترده، شاهد بوديم كه انجمن اسلامي دانشگاه پلي تكنيك با تعطيلي و فشارهائي روبرو شد و چگونه با دانشجويان اين دانشگاه برخورد شد.»

مومنی اظهار داشت: «هيچ گاه در فضاي سياسي كشور سابقه نداشته كه چنين فضاي بسته و رعب آوري حاكم باشد. از چند ماه پيش شاهد بازداشت دانشجويان پلي تكنيكي بوده ايم در حالي كه هيچ كس پاسخگو نيست. اتهاماتي بدليل فعاليت هاي دانشجوئي به دانشجويان پلي تكنيك نسبت داده شده كه با ماهيت و ذات فعاليت هاي دانشجوئي متناقض است. اما در نهايت بايد بگويم كه نتيجه چنين فشارهائي جز شكست چيزي در بر نخواهد داشت و در نهايت آن كس كه متضرر مي شود خود حاكميت است. در اين مدت ديديم كه قوه قضائيه بجاي آنكه داعيه دار عدالت باشد دستمايه عده اي قرار گرفته و مطالب ديكته شده اي را دنبال مي كند.»

سخنگوی سازمان ادوار تحکیم وحدت در خصوص وضعيت دانشجويان دربند گفت: «در طي مدت چند ماهه اي كه از بازداشت عباس حكيم زاده مي گذرد وي امكان هيچ گونه ملاقاتي با خانواده خود نداشته است و تنها هفته ي اخير توانست با خانواده خود چند دقيقه اي ملاقات كند. ما طي سال هاي ابتدائي دهه ۸۰ كه اوج فشارها بود هم چنين برخوردهائي را تجربه نكرديم و من تعجب مي كنم كه چگونه حقوق اوليه دانشجويان اين گونه آشكار مورد تجاوز قرار مي گيرد.»

وي هم چنين در ادامه افزود: «اگر در چنين شرايطي كه نخبگان و كانديداهائي كه نيازمند حضور مردم هستند، نتوانند دفاعي از دانشجوياني كه به ناحق مورد ظلم قرار گرفته اند صورت دهند، هيچ اميدي نمي توان به عملكرد آنها در دوره قدرتشان داشت. در اين انتخابات نيز ما از شخص محوري عبور كرده ايم و معتقديم قهرمان پروي از مضرات جامعه در دوره گذار به دموكراسي است و ما تلاش داريم كه از فرصتي كه در پيش از انتخابات فراهم آمده حداكثر تلاش را براي دفاع از دانشجوياني كه حقشان مورد تضييع قرار گرفته انجام دهيم.»

پس از آن آرمين سلماسي  گفت: «من با سوال چرا ميرحسين و چرا كروبي مخالفم و معتققدم اين سوال غلط است. چون فضاي حكم در اين شرايط اينگونه به ما نشان مي دهد كه عليرغم اقدامات پوپوليستي احمدي نژاد، او هنوز هم راي مناسبي دارد. من شكل اين مناظره را مناسب نمي دانم و هيچ دليلي براي مناظره كردن نمي بينم. وي هم چنين گفت به بجاي اينكه از سمت حاميان موسوي صحبت كنم ترجيح مي دهم كه با مخالفان رياست جهوري احمدي نژاد صحبت كنم.»

او هم چنين در ادامه به تداوم بازداشت چهار دانشجو دربند پلي تكنيك اشاره كرد و گفت: «مايلم يادي بكنم از دوست دربندم. واقعا جاي تاسف است كه آنها با گذشت ماهها هنوز دربند است و من شخصا دل تنك و نگراشان هستم. و اميدوارم فضائي وجود داشته باشد كه دانشجوئي ديگر روانه زندان نشود.»

وي در ادامه گفت: «بسياري مايل هستند كه نشان دهند كه اختلاف ريشه اي ميان كروبي و موسوي وجود دارد. ما با تمام دوستان فعال در ستاد كروبي هم با يك سري اصول مشترك داريم. پاسخ هاي من نيز در اين جلسه نفي كروبي نيست. ايشان واقعا اهتمام و حمايت ويژه اي در حمايت از دانشجويان دربند از خود نشان داده اند و ايستادگي كردند و اين تلاش را طي چندين سال گذشته انجام داده اند.»

سلماسي در ادامه افزود: «موسوي چهرهاي ايست كه براي افراد همسن ما ناشناخته است و عملكرد ايشان در دوران جنگ و دوران بسيج عمومي بوده. يعني شرايطي كه فضاي معمولي حاكم بر كشور نبوده است و بايد در مورد قضاوت در گذشته ايشان اين فاكتور را در نظر بگيريم. اما به هر حال بنا به نظر ما ايشان گزينه ي مناسبي بودند. در سال ۸۴ در مرحله دوم انتخابات رياست جهوري كه رقابت ميان هاشمي و احمدي نژاد وجود داشت، آقاي هاشمي به دانشگاه تهران رفتند. در حضور ايشان دانشجويان شعار دادند كه “هاشمي هاشمي، براي دفع فاشيسم حمايتت مي كنيم”. اين بيدار شدن خيلي دير بودن و متاسفانه ترس مردم از فاشيسم به واقعيت تبديل شد. در اين ۴ سال ما عيني ترين ضربه ها و فشارها و سركوب ها را به همين دانشجويان پلي تكنيك شاهد بوديم. و من معتقدم بعد از جيب كارگران بدبخت، اين دانشجويان پلي تكنيك بودند كه در اين ۴ سال بيشترين هجمه ها و فشارها را تحمل كردند.»

او ادامه داد: «در اين فضا كه نبود فردي مانند احمدي نژاد اولويت دارد ما بايد به سمت گزينه اي برويم كه بيشترين پتانسيل را براي حذف احمدي نژاد دارد. در واقع الان شاهد هستيم كه اقبال عمومي جامعه به موسوي بيشتر است و ايشان چهره محبوب تري از خودشان نشان دادند و رويكرد اصلي در حمايت از موسوي ان است كه احمدي نژاد نبايد باشد و موسوي گزينه اي است كه با اقبال عمومي روبرو است.»

سلماسي اظهار داشت: «هم چنين اكثريت احزاب قدرتمند اصلاح طلب مانند كارگزاران و مشاركت و مجاهدين انقلاب اسلامي با ايشان همراه هستند و در زمينه هاي سياسي و اقتصادي و اجتماعي با ايشان اشتراك نظر دارند. حالا علاوه بر خوش تيپ بودن موسوي، ما شاهد بوديم كه در دوران خاتمي، اختلاف مجموعه حاكميت با نيروهاي خودسر تا چه حد زياد بود. اما در اين دوره با توجه به حمايت بخشي از طيف راست در كشور كه با مير حسين موسوي همراه هستند مي توان اميدوار بود كه به عنوان يك درس از آن تجربه، ديگر چنين اختلافات و سنگ اندازي هائي در دوره رياست جمهوري موسوي وجود نخواهد داشت.»

در ادامه اين مناظره عبدالله مومني گفت: «من فكر مي كنم ما بعنوان نسلي كه چند دوره از حضور و شركت در انتخابات خودداري كرده ايم، اگر در انتخابات حضور يابيم محل سوال است، چرا كه اين بازی با حضور داوري دارد انجام مي شود كه عادل و منصف نيست. چرا كه اصل آزادي انتخابات كه ما همواره از آن دفاع مي كنيم و نيز حضور جرياناتي مانند زنان در اين انتخابات وجود ندارد و به لحاظ حقوقي امكاني براي شركت يافتن و كانديدا شدن آنها نيست. اما خوشبختانه مردم تا حالا ما را پيرامون اين مسئله كه چرا در انتخابات شركت مي كنيم مورد پرسش قرار نداده اند، به اين دليل كه همگان متوجه شرايط خاص انتخابات كنوني شده اند. اما ما بخاطر تحليلمان از فضاي كشور و اين كه امكان حداقلي براي تنفس وجود داشته باشد در اين انتخابات شركت مي كنيم. اما در دوره هاي قبل كه ما تجربه بنيادگراياني مثل احمدي نژاد را نداشتيم فاقد چنين ديدگاهي بوده ايم. در اين دوره تمامي نهادهاي مدني سركوب شده اند و نسبت به تبعات و عواقب دولت كنوني بسيار نگرانيم و معتقديم آنها براي دستيابي به اهدافشان از استفاده از هيچ ابزاري كوتاهي نمي كند.»

مومني ادامه داد اما چرا كروبي؟ حاميان موسوي فقط مي گويند راي آوري يا مي گويند خوش تيپه كه اين دلايل شايد براي مردم عادي مهم باشد. اگر همين يك دليل طرفداران موسوي را مخدوش كنيم قاعدتاً با استدلال منطقي سير آراء به سمت كروبي متمايل خواهد شد. ما در اين انتخابات از شخص حمايت نمي كنيم از برنامه هاي آقاي كروبي حمايت مي كنيم. اگر مي خواستيم از شخص ايشان حمايت كنيم در دوره قبل هم اين كار را انجام مي داديم. ما معتقديم در شرايط فعالي كه امكان معرفي كانديداي مدافع اصلاحات ساختاري نيست حق داريم در انتخابات شركت نكنيم. اما عقلانيت ايجاب مي كند كه قدري با تاميل برخورد كنيم. هدف ما گذار به دموكراسي است و براي اين هدف كروبي مي تواند حق حيات و فعاليت ما را تضمين كند. ايشان حتي براي پرونده بمب گذاران هم وقت گذاشتند و تلاش كردند و اين افراد را زنداني سياسي بشمار آوردند. ايشان داراي حداقل هائي هستند كه ما ايشان را انتخاب كرده ايم و از اين مسير ما مي خواهيم به حداقل ها برسيم. ايشان خواسته هاي ما را از زبان خود مطرح ساخته اند و همين دلايل موقعيت ايشان را پيشتاز كرده است. هم چنين ما در اين انتخابات تنها بيرون آمدن فرد مورد نظرمان را در نظر نداريم بلكه فكر مي كنيم حتي اگر احمدي نژاد هم از صندوق راي بيرون ايد ما باز هم برنده اين انتخابات هستيم.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، در ادامه نشست مجمع عمومی انجمن اسلامی پلی تکنیک، برخي از دانشجويان پرسش هایی را مطرح کردند. يكي از مهم ترين پرسش هائي كه توسط مجري نشست خوانده شد در مورد برنامه هاي دو كانديدا براي مقوله صيانت از آراء بود. مجري نشست خطاب به دو سخنران از آنها خواست كه به اين پرسش پاسخ دهند كه كانديداها تا چه ميزان به صيانت از آراء معتقد هستند و راهكار عملي آنها براي اين مسئله چيست و اگر زماني مشخص شد كه در اين انتخابات نيز تقلب شده است، اين دو كانديدا چه اقدامي صورت مي دهند؟

آرمين سلماسي نماينده ستاد دانشجوئي ميرحسين موسوي در پاسخ به اين سوال گفت: «مسئوليت چنين كميته اي در ستاد آقاي موسوي بر عهده فرزند آقاي هاشمي است و در اين ستاد در چارچوبي كه قانون اجازه مي دهد، در مورد اين مسئله تلاش مي كند. مسئله صيانت از آراء بسيار مهم است چون از انتخابات مجلس هفتم به بعد ستاد مشتركي براي آموزش دادن نيرو و بازرس در حال انجام بوده است. احتمال تقلب در انتخابات نيز وجود دارد. اما در مورد راهكار بايد بگويم كه شوراي نگهبان عملاً قدرت را در دست دارد و نظارت بر مجموعه اي كه خودش ناظر است بسيار سخت است. اما اگر تقلب شد چه؟ در پاسخ به اين سوال بايد بگويم در سال ۸۴ كه كروبي بيشترين اعتراضات را كرد چه شد. وي بعد از اعتراض و پس از ديداري با رهبري، بلافاصله رفت و حزب اعتماد ملي را تاسيس كرد. هم چنين بايد دانست كه اين ۴ كانديدا تائيد صلاحيت شده ي شوراي نگهبان هستند و خود بخشي از نظام به شمار مي روند و چاقو هم دسته خودش را نمي برد. كروبي و موسوي هم كاري نمي كنند چون كاري نمي توانند بكنند.»

سلماسي با اشاره به اينكه من مسله تقلب سازمان يافته را رد مي كنم گفت: «تخلف ممكن است وجود داشته باشد اما به لحاظ منطقي امكان تقلب وجود نداردو من خودم در دروه هاي قبل در برخي حوزه ها ناظر بوده ام و ديده ام. و امكان بروز تقلب به ميزان ۲ يا ۳ ميليون را نمي پذيرم.»

اما عبدالله مومني در مورد بحث صيانت از آراء اظهار داشت:«من اين گفته ها مبني بر اينكه نظام نسبت به تقلب و عواقب آن آگاه شده را نمي پذيرم و به آن اعتقاد ندارم. زيرا ساختار انتخابات در ايران ذاتاً امكان تقلب را فراهم مي كند و اين مسئله به تجربه اثبات شده است. اما ممكن است خود مجموعه حاكميت عامدانه در اين فضا انتخابات را باز بگذارد و دخالتي نكند. اما در ماهيت امر امكان تقلب وجود دارد. اما راهكار عملي صيانت از آرا وجود يكي بسيج اجتماعي جدي است. اگر چنين نيروي اجتماعي شكل بگيرد و به اندازه كافي قدرت داشته باشد ديگر براي حاكميت امكان تقلب نيست. زيرا اين نيروي اجتماعي اگر متوجه تقلب شود واكنش نشان مي دهد. و بايد دانست رائي كه با چانه زني و تعامل ميان گروهها بدست آمده باشد ارزشمند است و براي آن آراء نيز از سوي نيروهاي اجتماعي صيانت خواهد شد. اما در فضاي كنوني متاسفانه چنين نيروي اجتماعي شكل نگرفته است.»

مومني افزود: «در انتخابات هاي گذشته هم تقلب شد و هم تخلف صورت گرفت. كروبي هم قبلاً نشان داده است كه در اين مقوله ايستادگي و مقاومت خواهد كرد و واكنش نشان خواهد داد. برخلاف خاتمي كه در مورد كوچكترين مواضع هم ايستادگي از خود نشان نمي داد. اگر كروبي رئيس جمهوري شود، شايد او را نبينيم ولي مي توانيم مطمئن باشيم كه حق تحصيل را از ما نمي گيرند و يا اگر زندان رفتيم مي توانيم مطمئن باشيم كه كروبي از خانواده ما حمايت مي كند.»

در ادامه آرمين سلماسي گفت: «اينگونه كه از صحبت هاي حاميان كروبي بر مي‌ايد آنها بر مطالبه محوري اصرار دارند. اما من اين پرسش را دارم كه هدف از شركت در انتخابات چيست. اگر هدف ايجاد جنبش اجتماعي است، چرا اين جنبش بايد حول كروبي صورت گيرد. البته من همين سوال را در مورد موسوي نيز مطرح مي كنم. اما اگر بحث، صرفاً انتخاب رئيس جمهور است بايد در مورد تك تك اقداماتي كه كانديدا در صورت رئيس جمهور شدن صورت خواهد داد، دفاع كنيد و پاي آن بايستيد. و هم چنين خطاب به دانشجويان حاضر گفت در همين دانشگاه اميركبير طيف وسيعي از دانشجويان حامي موسوي هستند و دارند سمت گيري غيراز موضع شما را اتخاذ مي كنند. كاش بيش از اصرار بر يك كانديداي خاص بر نبود احمدي نژاد تاكيد داشته باشيد و انرژي را بيشتر مصروف دعوت مردم به شركت در انتخابات نمائيد.»

مومني هم در ادامه گفت: ما در سازمان ادوار دفتر تحكيم، نگاهمان به استفاده از فرصت هاي پيشا انتخاباتي بوده است. موسوي در جريان سفرهاي خود حاضر نشد كه كلمه حقوق بشر را به زبان بياورد اما كروبي با صدور بيانيه هاي مختلف، موضع گيري صريح خود را در اين زمينه اعلام نمود و متعاقب آن موسوي هم به تقليد از كروبي بيانيه صادر كرده و در اين مورد اعلام نظر كرد. اين مسئله يعني ارتقاي گفتمان اصلاحات. امري كه به نفع اصلاحات هم خواهد بود.

در پاسخ به گفته هاي آقاي سلماسي هم بايد بگويم شرط لازم براي ما راي آوري هست اما كافي نيست. براي ما شرط كافي يك كانديدا همسوئي كانديدا با مطالبات ماست. و ما باين فكر نميكنيم كه احمدي نژاد بايد برود. مانند دوران انقلاب كه مردم فقط به اين فكر مي كردند كه شاه بايد برود اما الترناتيو آن نيز مسئله ي رضايت بخشي نبود.

وي در ادامه گفت: «حتي اگر كروبي هم رئيس جمهور نشود، همين گفتماني كه ايشان مطرح كرده اند ارزش دارد. ما داريم از همين فضا استفاده مي كنيم و دغدغه ها و مطالبات خود رامطرح مي كنيم و ما نتيجه گراي صرف نيستيم. موسوي در مورد برخي مساول اصلا خود را در جايگاهي نديد كه اعلام نظر كند اما كروبي در مورد حكم حكومتي هم موضع گرفت. در اين فضاي انتخاباتي مي بينيم كه طبقه متوسط چديد هيچ سخنگو و نماينده اي ندارد، كرباسچي فردي است كه مي تواند نماينده اين قشر باشد. اما متاسفانه مردم بيشتر شخص محور هستند تا برنامه محور. اين خيلي مهم است كه احمدي نژاد كه در دنيا ابروئي براي ما باقي نگذاشته است در دور دوم راي بياورد تا دور اول. و در صورتي كه موسوي به دور دوم برود، راي ما به موسوي است. اما راي ما به برنامه هاي او نيست، راي ما نه به احمدي نژاد است.»

به گزارش خبرنامه اميركبير مناظره اين دو نماينده كانديداهاي انتخابات رياست جمهوري در اين بخش پايان يافت و پس از آن يكي از اعضاي ادوار انجمن اسلامي دانشگاه پلي تكنيك پشت تريبون قرار گرفت و در تبيين فضاي انتخاباتي كشور مطالبي را بيان نمود. ايشان در ابتداي صحبت هاي خود به دوران نخست وزيري موسوي اشاره كرد و گفت: «در ان دروه ايشان تصميم گيرنده اي اصلي براي امورات كشور نبودن و قدرت چنداني نداشتند و كارائي و كارامدي ايشان در منصب اجرائي كشور هيچ گاه بدرستي روشن نشد.» وي در ادامه افزود: «كساني كه اينك حاميان موسوي هستند از همين ابهام در مورد موسوي استفاده مي كنند. وي هم چنين گفت انتخابات پيش رو يك بازي برد-برد براي حاكميت است. و موسوي گزينه اي كه انتخابش منافع نظام را نيز در بردارد.»

اين عضو ادوار انجمن پلي تكنيك در ادامه گفت: «اما مي خواهم بگويم چرا كروبي؟ كروبي به لحاظ شخصيتي خود، يكي از بخش هاي نظام بوده است، اما در شرايط كنوني فضائي پيش آمده است كه كروبي دارد از مطالبات و حرف هائي حمايت مي كند كه ما در دوران دانشجوئي خود، آن حرف را نزده به زندان مي افتاديم. كروبي از لزوم تغيير قانون اساسي صحبت كرده اند. من فقط به ماده ۴ قانون اساسي اشاره مي كنم كه مي گويد تمام قوانين اين كشور اسلامياست و تشخيص اسلامي بودن با شوراي نگهبان است. اين امر يعني هرجا شورا تشخيص داد بايد قانون عوض شود. اما كروبي طي بيانيه اي خواهان تغيير اين اصول شده است. من به شما مي گويم ما بايد محكم شركت كنيم و اتتخاب كنيم.»

پس از صحبت هاي ايشان، به ترتيب دانشجويان حاضر پشت تريبون قرار گرفته و به تبادل نظر پيرامون انتخابات آتي و نحوه موضع گيري انجمن اسلامي در اين خصوص پرداختند.

يكي از دانشجويان خاطر نشان كرد كه اگر قرار است از كانديدائي حمايت صورت گيرد بهتر است بطور نامحسوس اين مسئله انجام شود. دانشجوي ديگري گفت كه ما در دانشگاه اميركبير انتخابات برگزار كرديم و مدعي هستيم كه نظر قاطبه ي دانشجويان با ما همراه است و بقاي ما در لزوم توجه به نظر بدنه ي دانشجوئي و قاطبه ي دانشجويان است. دانشجوي ديگري نيز گفت در شرايط فعالي تحريم بهترين گزينه مي بود اگر ما ابزار تحريم را در دست داشتيم و از تاثيرگذاري لازم برخوردار بوديم. اما در اين شرايط بايد قاطعانه شركت كنيم و از كانديدائي كه به مطالبات ما پاسخ مي دهد حمايت كنيم.

دانشجوي ديگري نيز گفت كه اين غيرمسئولانه و غيرمنصفانه است كه تنها در بيانه هاي خود احمدي نژاد را نفي كنيم و موضع ديگري را اتخاذ نكنيم.

در ادامه دانشجوي ديگري خطاب به نظر يكي از اعضا كه بر لزوم توجه به قاطبه ي دانشجويان اصرار داشت، گفت: ما برآمده از راي دانشجويان هستيم. ما توليد كننده فكر براي دانشجويان هستيم. هزينه هاي آزاديخواهي و فعاليت ها را در ميان دانشجويان، در انجمن اسلامي ما مي پردازيم.

دانشجوي ديگري هم ضمن بيان نظر خود گفت كه ما بايد گفتمان مطالبه محوري را ادامه دهيم و نبايد از كانديداي خاصي حمايت كنيم.

در پايان اين بخش نيز دانشجوي ديگري گفت ما پيشرو دانشجويان هستيم. ما دنبال كانديداي خاصي نبايد باشيم. اين كانديداها هستند كه بايد به مطالبات ما پاسخ دهند.

پس از اعلام نظرات و آرا دانشجويان در خصوص انتخابات رياست جمهوري، در بخش بعد طرح هاي دانشجويان عضو شوراي عمومي انجمن اسلامي مورد بررسي قرار گرفته و به راي گذاشته شد.

اولين طرح ارائه شده به مجمع عمومي در خصوص ابقاي اعضاي فعالي شوراي مركزي انجمن پلي تكنيك تا چند ماه آتي بود. در طرح مذكور، دليل تعويق انتخابات اعضاي شوراي مركزي، روشن شدن هر چه بيشتر فضاي سياسي ايران و تصميم گيري بهتر در خصوص اقدامات و فعاليت هاي انجمن اسلامي دانشگاه پلي تكنيك عنوان شده بود.

با مطرح شدن طرح مزبور، طبق اساسنامه انجمن اسلامي، ۳ موافق و سه دانشجوي مخالف اين طرح صحبت كرده و دلايل موافقت يا مخالفت خود را بيان كردند. پس از آن، طرح مذكور به راي اعضاي حاضر گذاشته شد واين طرح به اتفاق آرا مورد تصويب قرار گرفت.

طرح بعدي مورد بررسي در نشست شوراي عمومي انجمن اسلامي پلي تكنيك، نحوه موضع گيري در خصوص انتخابات آتي رياست جمهوري بود. اين طرح بيانگر اين مسئله بود كه در خصوص ادامه گفتمان مطالبه محوري دفتر تحكيم وحدت، انجمن اسلامي پلي تكنيك نيز بر مطالبات خود پاي فشاري كرده و اعلام نظر صريحي در اين خصوص صورت ندهد. در ادامه موافقان و مخالفان اين طرح اظهار نظر كردند. در راي گيري نهائي در خصوص اين طرح، طرح مزبور نتوانست آراي لازم را كسب نمايد.

طرح سوم ارائه شده از سوي برخي دانشجويان عضو به شواري عمومي نيز در خصوص موضع گيري در انتخابات آتي رياست جمهوري بود. در اين طرح اشاره شده بود كه در راستاي گفتمان مطالبه محوري دفتر تحكيم وحدت، و با توجه به پاسخ هاي كانديداها به اين مطالبات، انجمن اسلامي پلي تكنيك نيز نهايتا با توجه به پاسخ هاي كانديدا ها به اين مطالبات نظر خود را در مورد حمايت از برنامه هاي كانديداها اعلام نمايد. در ادامه اين طرح اشاره شده بود كه با توجه به اين كه پاسخي از سوي ميرحسين موسوی به دانشجويان در خصوص مطالبات مطرح شده ارائه نشده است و نيز با توجه به اينكه مهدي كروبي طي بيانيه اي به مطالبات دانشجويان پاسخ روشن و صريحي ارائه داده است، انجمن اسلامي با صدور بيانيه اي ضمن تاكيد بر برنامه ها و مطالبات خود، از برنامه هاي مهدي كروبي كه به مطالبات دانشجويان پاسخ داده است، حمايت كند.

موافقان و مخالفان اين طرح به ترتيب در خصوص اين طرح اعلام نظر كردند و سپس طرح مزبور به راي گذاشته شد. اين طرح به تصويب اكثريت قريب به اتفاق آراي اعضا رسيد. به موجب طرح يادشده، مقرر گرديد كه اعضاي شوراي مركزي انجمن اسلامي، با صدور بيانيه اي ضمن طرح مجدد مطالبات و تاكيد بر گفتمان مطالبه محوري، از برنامه هاي مهدي كروبي، كانديدائي كه به مطالبات دانشجويان پاسخ داده است، حمايت نمايند.

جلسه شوراي عمومي انجمن اسلامي دانشگاه پلي تكنيك با تصميم گيري در خصوص سه طرح ياد شده، در ساعت مقرر، پايان يافت و در خاتمه نيز مجري نشست از دانشجويان بدليل حضور فعال در نشست و مشاركت در رايزني و تبادل نظر در خصوص انتخابات رياست جمهوري، قدرداني كرد.

به گزارش دانشجویان زنجان، چهار ساعت قبل از آغاز سخنرانی حزب مشارکت و مجاهدین زنجان سالن را با کسانی که پرچم های سبز در دست داشتند پرنموده و در جلوی درب ورودی جلسه نیز به کسانی که وارد می شدند پرچم سبز می دادند. جو این جلسه به شدت امنیتی بود و با استفاده از تعدادی از افراد غیردانشجوی شهر، هر گونه حرکت مخالفی را سرکوب می کردند، بطوریکه حتی اجازه ندادند دانشجویان پارچه هایی را که روی آن نوشته شده بود: < دانشگاه پادگان نیست> را به پیشانی خود ببندند. بنابر همین گزارش، چندین لیدر نیز در بین جمعیت حضور داشتند تا شعار های از پیش تعیین شده ای را سر دهند تا کسانی که در سالن با پرچم های سبز حضور داشتند آن ها را همراهی کنند.

مسئولان انتظامات سالن که توسط ستاد میر حسین موسوی انتخاب شده بودند چندین بار  اعضای انجمن های اسلامی و دانشجویان را مورد ضرب و شتم قرار دادند و دبیر انجمن اسلامی را از روی سن به پایین پرتاب نمودند و حتی اجازه ندادند دسته گلی که توسط نماینده ی کانون های فرهنگی  دانشگاه تدارک دیده شده بود به میر حسین موسوی داده شود و آن را تکه تکه کردند چرا که محتوای سخنرانی وی بر ضد موسوی بود.

میر حسین موسوی یک ساعت و نیم برای ورود به سالن تاخیر داشت و از یک ساعت قبل از ورود وی  کلیپ ها و آهنگ های مختلفی در سالن پخش شد که از جمله ی آن ها آهنگ یار دبستانی و سرود های جنبش چپ بود.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر روز قبل از برگزاری جلسه مسئولان برگزاری مراسم قبول کرده بودند تا نماینده ی انجمن اسلامی سوال خود را از میر حسین  موسوی بپرسد ولی در طول جلسه  این اجازه از وی سلب شد.

هنگامی که نماینده ی فعالین زن سوال خود را از میر حسین پرسید وی بدون توجه به سوال او به یکی از پلاکاردهای بسیج دانشجویی اشاره کرد و به جای جواب دادن به سوال، در رابطه با پلاکارد صحبت نمود. از نکات جالب جلسه این بود که علی رغم آن که در ستاد میرحسین موسوی شاخه ی بسیج ایجاد شده است وی حتی به بسیج نیز وفادار نبود و وقتی در هنگام طرح پرسش های بسیج جمعیت با سر دادن شعار “مرگ بر دیکتاتور” مانع از مطرح شدن سوالات بسیج می شدند وی حتی یکبار نیز  از جمعیت نخواست که سکوت را رعایت کنند و با سکوت خود از این مسئله اعلام رضایت کرد.

همچنین هنگامی که نماینده ی انجمن اسلامی جلوی میز وی رفت و اعلام کرد که به نمایندگی از تشکل خود سوال دارد میر حسین موسوی سعی کرد به او نگاه نکند و هیچ واکنشی نشان ندهد.

در این جلسه که با صرف  هزینه های هنگفت برگزار شده بود مدت کوتاهی داشت. موسوی در حدود ۵ دقیقه به سخنرانی پرداخت و تنها به یک سوال از ۴ سوال شفاهی مطرح شده پاسخ داد که اکثر این جواب ها غیرشفاف بود.

«عماد‌الدین باقی انسان شجاعی است که با وجود پیگردها، تمام تلاش خود را برای دفاع از حقوق زندانیان در ایران به کار بسته است.» این عبارتی است که هیأت داوران جایزه‌ی بین‌المللی مارتین انالز روز چهارشنبه (۲۰ ژوئن / ۳۰ اردیبهشت) در استدلال خود برای دادن جایزه به این مدافع حقوق بشر ایرانی اعلام داشتند.

در ادامه نظر هیأت ژوری آمده است که عمادالدین باقی سال‌هاست برای لغو مجازات اعدام در کشور خود مبارزه می‌کند. از نظر باقی، مجازات اعدام با آموزه‌های قرآنی منافات دارد.

هانس تولن، رئیس هیأت داوران در مادرید گفت، عمادالدین باقی به خاطر فعالیت‌های حقوق بشری‌اش مدت چهار سال در زندان جمهوری اسلامی ایران به سر برده است. وی دچار بیماری‌های قلب و کلیه است.

جایزه‌ی بین‌المللی مارتین انالز که با ۲۰ هزار فرانک سوئیس (برابر با ۱۳ هزار یورو) همراه است، بالاترین نشانی است که به شاخص‌ترین مدافعان حقوق بشر در سراسر جهان اهدا می‌شود.

در سال ۲۰۰۶ این جایزه به فعالان حقوق بشر از ایران، اکبر گنجی و آرنولد چونگا از زیمبابوه تعلق گرفت.

این جایزه را در عین حال باید یادآور و بزرگداشت شخصیت و تلاش‌های خستگی‌ناپذیر مارتین انالز (۱۹۲۷ − ۱۹۹۱) دانست که سومین دبیرکل نهاد جهانی حقوق بشر “عفو بین‌الملل” بود. جایزه مارتین انالز از سال ۱۹۹۴ از طرف ده سازمان جهانی حقوق بشر بین‌المللی به مدافعان این حقوق اساسی داده می‌شود.

نگاهی به پیشینه‌ی عمادالدین باقی

عمادالدین باقی که متولد ۱۳۴۱ است، در ۱۶ سالگی از فعالان و انقلابیون اسلامی نسل اول انقلاب ۵۷ در ایران بود. وی کوتاه پس از انقلاب به سپاه پاسداران پیوست، ولی به تدریج از نگرش متعصب اسلامی خود فاصله گرفت.

باقی پس از گذراندن دروس حوزه‌های علمیه، به تحصیل دانشگاهی روی آورد و در رشته‌ی جامعه‌شناسی از دانشگاه علامه طباطبایی فارغ‌التحصیل شد. وی در سال‌های ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ به عنوان روزنامه‌نگاری فعال، با نگرشی انتقادی به باورهای گذشته، وارد فعالیت‌های مدنی شد. وی پیش از آن حرفه‌ی روزنامه‌نگاری را آغاز کرده بود.

عمادالدین باقی در کنار روزنامه‌نگار دیگر، اکبر گنجی، با نگارش یک رشته مقاله‌های افشاگر به کاوش در زمینه‌ی قتل‌های زنجیره‌ای دست زد که توسط افرادی از درون سازمان اطلاعات و امنیت جمهوری اسلامی ایران سازماندهی می‌شدند. وی در شمار زیادی از روزنامه‌های دوران هشت‌ساله‌ی موسوم به “اصلاحات” قلم می‌زد و نگرش همواره انتقادی خود را نسبت به نیروهای موسوم به “اقتدارگرا” در مقاله‌های خود انعکاس می‌داد.

وی به دلیل همین نگرش آزاد و انتقادی خود، در سال ۱۳۷۹ به دادگاه فراخوانده شد و به ۳ سال زندان محکوم شد، به طوری که اجازه مرخصی به او نمی‌دادند.

بنیانگذاری انجمن دفاع از حقوق زندانیان

باقی پس آزادی از زندان در ۱۷ بهمن ۱۳۸۱، با تجارب تلخی که خود از زندان کسب کرده بود، “انجمن دفاع از حقوق زندانیان” را به عنوان نهادی غیردولتی بنیان گذارد. وی از سوی اعضای انجمن به عنوان رئیس این نهاد برگزیده شد. این نهاد نخستین تشکل غیردولتی به منظور حمایت از زندانیان است. باقی تلاش‌های بسیاری در دفاع از حقوق زندانیان سیاسی و غیرسیاسی و مخالفت با مجازات اعدام به خرج داد.

رادیو دویچه وله

به گزارش خبرنامه امیرکبیر در این مراسم دبیر تشکل دانشجویان اصلاح طلب به نمایندگی از این تشکل دانشجویی پشت تریبون قرار گرفت و به طرح سؤالات خویش پرداخت. همزمان با حضور دبیر تشکل اصلاح طلب در پشت تریبون و طرح سؤالات وی، عکس هایی از دانشجویان دربند و نیز پلاکاردهایی با شعارهای «دانشجویان را آزاد کنید»، «اوین دانشجو می پذیرد»، «میرحسین، ۶۷…؟!»، «من زندانبان نیستم…؟!» توسط دانشجویان بالا گرفته شد که به نوعی در تأیید مواضع تشکل دانشجویان اصلاح طلب بود. دبیر تشکل اصلاح طلب در آغاز سخن خویش و پیش از طرح سؤالات، با ابراز تأسف از پخش کیلیپ میرحسین که سرود «آفتابکاران» بر روی آن قرار داشت، گفت: «این سرود برای زندانیان سیاسی دهه ۶۰ که در زمان نخست وزیری میرحسین اعدام شده بودند سروده شده و متأسفانه هم اینک و در برنامه تبلیغاتی میرحسین با مصادره به مطلوب و به شکل وقیحانه پخش می شود. سپس وی خواستار اعلام موضع شفاف و صریح تاجیک در مورد قتل های سال ۶۷ و نقش میرحسین در آن و موضع کنونی وی شد.

وی در سؤال دیگری از تاجیک پرسید که در نشست سراسری تحکیم وحدت شما در پاسخ یکی از دانشجویان که خواستار توضیح در مورد حضور افرادی با سابقه امنیتی و اطلاعاتی در ستاد میرحسین شده بود گفتید: این نوعی پست مدرنیسم است و یا به عبارتی دیگر جمع عقل و عشق است. حال پرسش اینجاست که این افراد با این سابقه امنیتی و اطلاعاتی عقل اند یا عشق؟! چگونه این افراد در کنار اصلاح طلبانی چون مشارکت و سازمان مجاهدین به فعالیت می پردازند؟ پرسش دیگر دبیر تشکل اصلاح طلب در مورد مواضع میرحسین موسوی در قبال جنبش دانشجویی و دانشجویان زندانی بود. وی ابراز داشت که آیا لزوماً باید زندانبان بود تا از آزادی دانشجویان دفاع کرد و برخوردهای فراقانونی حاکمیت را محکوم؟ ما خواستار اعلام موضع صریح میرحسین در قبال فعالین دانشجویی هستیم.

وی در سؤال دیگری گفت: موسوی معتقد است در طی این ۲۰ سال رسانه ای برای ابراز عقاید خویش نداشته است و این را دلیل سکوت خود قلمداد کرده است، و از سوی دیگر گفته است در زمان پیش از دولت احمدی نژاد احساس خطری برای حضور نکرده است. حال چگونه است که وی در زمان محمود احمدی نژاد در کمتر از ۲۴ ساعت مجوز انتشار روزنامه می گیرد در حالیکه در دولت های سازندگی و اصلاحات رسانه ای برای ابراز عقایدش نداشته است؟ همچنین وی روش قیم مآبانه ی محمد خاتمی را نقد کرد و گفت معنای سخن «یا من یا میرحسین» چیست؟ آیا خاتمی و میرحسین و اصلاح طلبان حکومتی متکی به یک شخص اند یا یک جریان و جنبش؟

در ادامه تاجیک هیچ پاسخی در مورد قتل های ۶۷ نداد و همچنین موضع صریح و شفافی در قبال دانشجویان زندانی نگرفت. وی گفت: من به نمایندگی از میرحسین موسوی در نشست سراسری تحکیم وحدت شرکت کردم با اینکه می دانستم جو آنجا به چه صورت است و اینان تصمیم خویش را در قبال انتخابات از پیش گرفته بودند. شما و دانشجویان تحکیمی که مدعی دموکراسی حداکثری هستید فرصت آزادی بیان را به من ندادید و موضعی به دور از موازین دموکراتیک بر علیه من گرفتید که این پاسخ ها با واکنش دانشجویان روبرو گشت و دانشجویان با فریادهای «۶۷، ۶۷» خواستار اعلام موضع صریح تاجیک شدند که در مقابل تاجیک هیچ پاسخی به این امر نداد. پس از آن، دانشجویان معترض سالن را به نشانه اعتراض ترک کردند.

جناب آقاي مهندس عزت‌الله ضرغامي
رياست سازمان صداوسيما

با سلام و احترام

عملكرد سازمان تحت رياست حضرت عالي در ماه‌ها و روزهاي اخير به شدت يادآور تجربه تلخي است كه از عملكرد اين نهاد در انتخابات رياست‌جمهوري سال ۱۳۸۴ در يادها مانده است. آن زمان كه صداوسيما در اعلام نتايج نهمين دوره انتخابات رياست‌جمهوري بر ستاد انتخابات كشور و وزارت كشور پيش‌دستي كرد و به ياري آقاي غلامحسين الهام سخنگوي وقت شوراي نگهبان و سخنگوي بعد دولت آقاي محمود احمدي‌نژاد خبر از راي و رتبه رئيس آينده خود داد و در پيوندي شگرف ميان «كيهان و صداوسيما و شوراي نگهبان» در حالي كه نهادهاي قانوني و آمارهاي رسمي خبر از راهيابي آقاي هاشمي و اينجانب به مرحله دوم انتخابات مي‌دادند، چون هاتفي از عالم غيبي خبر از راه‌يابي احمدي‌نژاد به مرحله دوم انتخابات دادند و سرنوشت انتخابات را به گونه‌اي ديگر رقم زدند. خبرنگاران شما در   آن زمان به جاي آنكه اخبار انتخابات را از رئيس ستاد انتخابات بپرسند به سخنگوي شوراي نگهبان تلفن مي‌زدند و از اولين ساعات بامداد تا نيمروز ۲۸ خرداد ۸۴ چنان اطلاع‌رساني مي‌كردند كه   گويي از عالم الهام خبري دارند. تا زماني كه شما در جريان قرار گرفتيد و به حق سوگند خورديد كه از ماجرا خبر نداريد و هم از سوي شما   و هم از جاهاي ديگر از من عذرخواهي شد و مصاحبه با حضرت الهام پايان يافت و در حالي كه الهامات غيبي همه را در ربوده بود و پروژه پايان يافته بود بار ديگر دوربين‌هاي شما سوي ستاد انتخابات شد تا نتايج پروژه را گزارش كنند. در اين پروژه قرار بود با آقاي محمود احمدي‌نژاد به عنوان پديده انتخابات برخورد شود و متاسفانه حتي دوستان اصلاح‌طلب در وزارت كشور چنان در انفعال افتاده بودند كه نتوانستند از راي مردم دفاع كنند و اين تركيب دست به دست هم داد تا انتخابات سرنوشت ديگري يافت.

در اين مدت رابطه من و شما روشن بوده است. در  روزهايي كه از فرط  جفاي تلويزيون دولتي به فكر راه‌اندازي تلويزيوني غيردولتي افتادم ديداري از صداوسيما كردم و به سابقه مسووليت شما در معاونت پارلماني صداوسيما و مسووليت من در رياست مجلس ششم رابطه‌اي محترمانه ميان ما برقرار بود وگرچه در چهار سال گذشته همواره بخش‌هاي خبري تلويزيون به تحريف و تخريب مواضع اصلاح‌طلبان و به‌خصوص اينجانب پرداخته  اما  هرگز موج تخريب و تحريف به اندازه روزهاي اخير اوج نگرفته است كه لابد نسبتي با انتخابات ۲۲ خرداد ۸۸ دارد. از جمله آخرين اقدام تخريبي صداوسيما در بخش خبري معروف ۲۰:۳۰ دوشنبه‌شب ۲۸ ارديبهشت‌ماه رخ داده است:

۱-‌ در آغاز خبرها اعلام شده كه مهدي كروبي به علت بيماري سفرهاي انتخاباتي خود را لغو كرده است. عرض مي‌كنم كه علي‌رغم تبليغات مخالفان مهدي كروبي سالم و سرحال است و تنها علت تعويق سفر من به استان‌هاي گيلان و آذربايجان شرقي رحلت عالم بزرگ آيت‌الله العظمي بهجت بوده كه با توجه به جايگاه   ايشان نزد مردم به خصوص مردم گيلان و ضرورت شركت در مراسم تشييع پيكر ايشان سفر به اين استان‌ها به   وقت ديگري موكول شد. با وجود اين همين امروز پس از مشايعت پيكر اين فقيه فرزانه و عارف در شهر مقدس قم در حالي كه اين نامه را به شما مي‌نويسم راهي استان اردبيل خواهم شد تا افرادي كه با ادعاي جواني در عصر ميانسالي و كهن‌سالي از مردم راي مي‌گيرند دريابند كه جوان كيست هرچند كه برخي از اين ادعاهاي جواني هم در چهار سال گذشته كم به كشور آسيب نزده و جواني را با خامي اشتباه گرفته‌اند.

۲- من در هر سفر سخنراني‌هاي   متعددي انجام مي‌دهم. قصد اصلي من از   سفرها ارائه برنامه‌هايي براي اداره كشور و البته نقد اقدامات دولت در چهار سال گذشته است. چرا صداوسيما به بخش گزينشي، هدفمند، تخريبي و تحريفي سخنان  من مي‌پردازد؟ گر قرار است كه رسانه ملي واقعا ملي باشد، چرا فقط عليه يك جناح فعاليت مي‌كند؟ ويراستار اخبار شما عضو كدام حزب يا جناح سياسي است؟ اگر حريت و جرات دارد چرا همه بخش‌هاي سخنراني مرا پخش نمي‌كند؟

۳- در سفر اخير من به استان اصفهان در شهر نجف‌آباد در جمع پرشور دانشجويان اين شهر دو گروه از چفيه‌پوش‌ها و ‌سبزپوش‌ها به طرفداري از دو نامزد محترم به جنجال و هياهو در سخنراني من پرداخته‌اند. ستاد جناب آقاي مهندس ميرحسين موسوي البته اعلام كرده‌اند افرادي كه خود را به ايشان منسوب  مي‌كردند نسبتي با اين ستاد نداشته‌اند و حتي اعلام كردند اين توطئه جناح مخالف اصلاحات است اما در هر صورت من پس از تحمل زياد و پس از تعريف بسيار از   سوابق و خلقيات آقاي مهندس موسوي به طرح چند پرسش پرداختم و از اينكه به نام حمايت از يك نامزد، نامزدي ديگر را تخريب   كنند انتقاد كردم. من و مجري جلسه همه راه‌ها را رفتيم تا جلسه آرامش يابد اما طبق قاعده «آخرين درمان، داغ است» چاره‌اي جز طرح سوال و عتاب و خطاب نديدم كه اگر نتوانم جلسه‌اي را اداره كنم چگونه مدعي اداره كشور خواهم بود. اما سوال اينجاست كه علت برجستگي اين بخش از سخنان من در بخش خبري ۲۰:۳۰ چيست؟ آيا صداوسيما جسارت آن را   دارد كه بخش‌هاي ديگر سخنراني من درباره آقاي محمود احمدي‌نژاد را هم پخش كند؟ علت رفتار غرض‌ورزانه صداوسيما براي برهم زدن چهره اصلاح‌طلبان چيست؟ آيا طرح تفاوت سليقه ميان نامزدهاي اصلاح‌طلب در زمره وظايف صداوسيماست؟ آيا همين كار را درباره اختلاف اصولگرايان با آقاي احمدي‌نژاد انجام مي‌دهد؟

۴- رسانه ملي در انتخابات دوره دهم رياست‌جمهوري به رسانه فردي تبديل شده است. با وجود تاكيد   مقام معظم رهبري بر ضرورت بي‌طرفي  نهادهاي  حكومتي در انتخابات متاسفانه اين رسانه به تريبون رئيس دولت تبديل شده و به نام پخش اخبار دولت عملا به ارگان آن تبديل شده است چنانكه پس از پايان همان برنامه‌اي كه مرا تخريب كرديد رپرتاژ آگهي دولت درباره فروش سهام عدالت به كارگران را پخش كرديد. به شما هشدار مي‌دهم اگر اين بار هم مانند چهار سال پيش از الهامات غيبي بهره بگيريد و بخواهيد با بهره‌گيري از تفاوت ديدگاه ميان اصلاح‌طلبان از اين آب گل‌آلود ماهي بگيريد سكوت نخواهم كرد و از هر راه ممكن به صورت مستقيم با مردم سخن خواهم گفت. صداوسيما در قانون اساسي نهادي حكومتي اما ملي تعريف شده است. شما نبايد به ارگان دولت و بدتر از آن بولتن رئيس دولت تبديل شويد صداوسيما نبايد به كيهان مصور تبديل شود چنان‌كه امروز بخش خبري ۲۰:۳۰ چنين است. اگر به فرض در طول سه سال فعاليت دولت اين كار را انجام مي‌دهيد در يك سال آخر (كه عرصه تبليغ بر نامزدهاي رقيب تنگ است) نبايد اين كار را انجام دهيد و از آن   دهشتناك‌تر ديگر نامزدها را تخريب كنيد يا به جان يكديگر بيندازيد. در هيچ‌يك از دولت‌هاي گذشته رئيس دولت اينگونه از مواهب صداوسيما   بهره‌مند نبود بلكه آنان خود در اين كار امساك داشتند. شايد برخي حاميان دولت معتقد باشند كه دوره رياست‌جمهوري در ايران بايد هشت   ساله باشد و به همين جهت قصد دارند القا كنند كه دولت كنوني بايد چهار سال ديگر هم حكمراني كند. اين مي‌تواند يك باور فردي يا جناحي باشد اما  واقعيت قانوني اين نيست و اكنون آقاي محمود احمدي‌نژاد نامزد دوره دهم مقام رياست‌جمهوري است نه يك كلمه كم  و نه يك كلمه زياد.

جناب آقاي ضرغامي

با همه احترامي كه به شما مي‌گذارم و حساب شما از برخي يارانتان جدا مي‌دانم، نصيحت مي‌كنم از تخريب دست برداريد و اگر نقشي در اين تخريب نداريد بر نظارت خود بر زيرمجموعه‌هاي خويش بيفزاييد كه چون ماجراي مجموعه برنامه هويت عليه روشنفكران نشود كه فاجعه‌اي فرهنگي بود و رئيس وقت سازمان   صداوسيما اعلام كرد كه از آن بي‌خبر است.

انتظار من اين است كه طبق اصول اخلاقي و قواعد حقوقي اين نامه را در همان بخش خبري ۲۰:۳۰ پخش كنند تا بتوانيد ذره‌اي تقاص تخريبي كه دوستانتان كرده‌اند را جبران كنيد.

با احترام
مهدي كروبي
۲۹ ارديبهشت ۸۸

سحام نیوز

 
زهرا رهنورد: ميرحسين موسوي، كروبي و رضايي با هم خوب هستند و تنها آتش بيار معركه صدا و سيماست كه بايد خجالت بكشد بيت‌المال را مصرف شخصي مي‌كند.

رييس سابق دانشگاه الزهرا گفت: صدا و سيما بايد خجالت بكشد كه از بيت‌المال مصرف شخصي مي‌كند. صدا و سيما از محضر ملت بايد عذرخواهي كند و بي‌طرفانه و شرافتمندانه مثل يك عنصر ملي در خدمت مردم باشد و از رفتاري كه آمريكا مي‌پسندد دست بردارد.

به گزارش خبرنگار ايلنا، زهرا رهنورد در دانشگاه شهید بهشتی با اشاره به مطالبات زنان گفت: مطالبه حضور یک وزیر زن در کابینه نه تنها خواسته مطلوب بلکه خواسته‌اي بسیار کوچک است.

وی افزود: ما معتقد به شایسته سالاری در كابينه هستيم بنابراین از میان زنان و مردان بايد شايسته‌ترين‌ها انتخاب شوند.

رهنورد همچنین خواستار رفع برخي ابهامات از قانون اساسی شد و افزود: جامعه زنان خواهان آن است ابهاماتی که در قانون اساسی مانند تفسیر کلمه رجال وجود دارد، صورت گیرد.

همسر موسوی افزود: در زمان تدوین قانون اساسی رجال به مفهوم شخصیت‌های برجسته آورده شد اما در سال‌های بعد به معنی مردان تلقی و تفسير شد و ما امروز خواهان ان هستیم که این ابهام رفع شود.
وی همچنین با اشاره به جمعیت ۳۴ میلیون نفری زنان در جامعه گفت: دولت آینده باید لایحه‌ای بدهد که نیمی از نمایندگان مجلس زن باشند.

رهنورد همچنین در خصوص کنوانسیون‌های بین المللی گفت: من کنوانسیون رفع تبعیض را توصیه می‌کنم و البته علما و روشنفکران بايد قبل از اجرایی شدن آن را بررسی کنند.

همسر نخست وزیر دوران دفاع مقدس همچنین تاکید کرد: رییس‌جمهور آینده با اولویت‌های زیادی از جمله اولویت‌های اقتصادی، اولویت آزادی قلم و اندیشه، بحث زنان و استقلال دانشگاه روبرو است.

وی افزود: دانشگاه امروز کمتر می‌تواند برای خود تصمیم بگیرد و گشت‌های امنیتی و گيت ورودی دانشگاه از مشکلات دیگر دانشگاه است.

رییس سابق دانشگاه الزهرا (س) با اشاره به زندانی و ستاره‌دار شدن دانشجويان گفت: در زمان انقلاب نیز با فهرستی از دانشجویان زندانی روبرو بودیم.

وی همچنین تاکید کرد: دانشگاه باید آزاد باشد و در تمام تصمیمات خود از جمله استخدام اساتید، تحقیقات و پژوهش‌ها آزادی خود را حفظ کند.

رهنورد همچنین با اشاره به مشکلات جوانان گفت: در تئوری جدیدی گفته می‌شود باید به قاره ششم توجه شود. قاره ششم سرزمینی از زیر آب بیرون آمده نیست بلکه ذهن ، فکر، اندیشه و خرد انسانی است که اگر به این دنیای مجازی توجه کافی شود دیگر شاهد آن نخواهیم بود که جوانان خواسته‌های خود را در آن سوی آب‌ها جستجو کنند.

رهنورد افزود: چطور می‌توانید برای جوانان و زنانمان تعیین کنید چه لباسي بپوشند و چگونه رفتار کنند؟ من مطمئن هستم که فشارها واکنش ایجاد می‌کند. اگر به جوانان و زنان‌مان اعتقاد داشته باشیم، مسلما رفتار مطلوبی را از آنها می‌بینیم.

رهنورد در پاسخ به وضعيت دانشجويان ستاره‌دار بعد از راي آوردن موسوي گفت:‌ من و موسوي به استقلال دانشگاه اعتقاد داريم و معتقديم كه بايد دانشجويان داراي آزادي بيان و انديشه باشند و معتقديم كه ستاره خوب است اما براي آسمان نه براي دانشجويان.

وي با تاكيد بر اينكه ما با ستاره‌دار شدن دانشجويان و همچنين زنداني سياسي به طور مطلق مخالفيم، خاطر نشان كرد: زنداني سياسي بايد آزاد شود البته من موضوع زندانيان سياسي را مورد بررسي قرار دادم و متوجه شدم كه تعداد دانشجويان سياسي بسيار كم است اما همان تعداد كم هم ننگ است.

وي با بيان اينكه بايد دانشجويان در فضاي آزاد بتوانند صحبت كنند، خاطر نشان كرد: اعتماد به انسان‌ها،‌ وطن‌پرستي و شرافت ملي جوانان بسيار مهم است و اوج وطن‌پرستي به شمار مي‌رود.

رئيس سابق دانشگاه الزهرا در پاسخ به سوالي پيرامون تسخير سفارت آمريكا و انحلال دولت موقت گفت:‌ اين فصلي از رفتار سياسي ملت ما بود كه در آغاز دارايي‌هاي ما را بلوكه كرده بودند و تسليحاتمان را به ما نمي‌دادند و اين باعث تسخير لانه جاسوسي توسط دانشجويان شد.

رهنورد با تاكيد بر اينكه الان قطعاَ سياست بين‌المللي و خارجي ما ماجراجويي نخواهد بود، تصريح كرد:‌ ما به تعامل با تمام جهان در صورتي كه به امنيت ملي و منافع ملي ما احترام بگذارند معتقديم و كشورهاي منطقه، ‌اروپا و آمريكا هر كدام كه به منافع ملي ما احترام بگذارند در سياست خارجي ما محكوم نخواهند بود.

رهنورد در پاسخ به سوالي درباره حقوق اقليت‌ها گفت: ما هويت ايراني داريم و به آن افتخار مي‌كنيم و اقليت‌ها هم بخشي از اين هويت هستند كه بايد قابل احترام باشند و فرهنگ و زبان آنها مورد توجه و پذيرش قرار گيرد.

وي با اشاره به بيانيه موسوي درباره اين موضوع يادآور شد: اقليت‌ها مثل ساير ملت ما ايراني هستند و همه ما زير چتر ايرانيت قرار داريم.

همسر كانديداي دوره دهم رياست جمهوري در پاسخ به سوال دانشجويي مبني بر اظهارات موسوي كه در بابل گفته بود من زندان‌بان نيستم كه دانشجويان را آزاد كنم، گفت: اين اظهارات به اين معناست كه من كسي را زنداني نكرده‌ام و معلوم است كه در كل مخالف اين زنداني‌ كردن‌ها است و ديگران كه زنداني كرده‌اند بايد تنبيه شوند.

وي افزود: شما به اصلاح‌طلب بودن ميرحسين موسوي ضمن پايداري به اصول اعتقاد داشته باشيد.
رهنورد در ادامه به اصلاح ساختارهاي اداري اشاره كرد و گفت: وضعيت بروكراسي اداري بايد سامان داده شود و فساد اداري هم ريشه‌كن شود.

وي درباره بيانيه مشترك كانديداهاي اصلاح‌طلب و روابط آنها گفت: در جريان اصلاح‌طلبي كانديداها صميمي هستند،‌كروبي،‌موسوي و رضايي با هم دوست هستند و آتش‌بيار معركه فقط صدا و سيما است.

وي در ادامه خطاب به صدا و سيما گفت: صدا و سيما بايد خجالت بكشد كه از بيت‌المال مصرف شخصي مي‌كند. صدا و سيما از محضر ملت بايد عذرخواهي كند و بي‌طرفانه و شرافتمندانه مثل يك عنصر ملي در خدمت مردم باشد و از رفتاري كه آمريكا مي‌پسندد دست بردارد.

وي در پاسخ به اظهارات يكي از دانشجويان حامي احمدي‌نژاد در عرصه سياست خارجي و اينكه ما براي گرفتن حقمان سيلي هم مي‌خوريم‌،‌ گفت: از كسي كه طرفدار حضرت زهرا و علي است تعجب مي‌كنم كه به من تهمت غرب‌گرايي مي‌زند.

رهنورد در ادامه گفت: اينكه آدم سياست‌هاي غلط بين‌المللي و ماجراجويي خود را پاي اهل‌بيت بگذارد بزرگترين خيانت است.

همسر كانديداي دوره دهم رياست جمهوري گفت: طبع قدرت مشخص است و همانند اژدهايي است كه نبايد آن را به حال خود رها كرد. اين بدان معنا است كه ngoها، احزاب و گروه‌ها موقعيت نظارتي را در دولت‌ها داشته باشند.

وي در پاسخ به اين سوال كه روابط آمريكا و ايران به چه سرانجامي خواهد رسيد و در خصوص اين مساله كه آمريكا نمي‌تواند هيچ غلطي كند، اظهار داشت: اينكه آمريكا هيچ غلطي نمي‌تواند بكند ربطي به روابط ما ندارد و هرگز نبايد بتواند بر عليه ما غلطي كند. ما با تمام وجود در خاك‌ريز اول در مقابل آنان كه عليه ايران تجاوز مي‌كنند مي‌ايستيم اما معتقديم بايد روابط و مناسبات خود را با جهان و از جمله آمريكا طوري برقرار كنيم كه منافع ملي ما محفوظ باشد.

وي با تاكيد بر اينكه ما ملت شرافتمندي هستيم و حرف‌هايي داريم، و هر كس آنها را قبول نداشته باشد، مشكلي نداريم، يادآور شد: دشمن ابدي و اصلي ما اسرائيل است اما با سرزمين‌ها و دولت‌هاي ديگر چنانچه منافع ملي ما را قبول كنند، گفت‌وگو مي‌كنيم.

وي در واكنش به اظهارات يكي از حاميان احمدي‌نژاد مبني بر عدم سازش با آمريكا گفت: پس چرا براي اوباما نامه نوشته‌اند و سفير فرستادند. پس چرا پالس‌هاي پيدا و پنهان را مي‌دهند. همه ما يك آرمان داريم و موفقيت ايران در همه زمينه‌ها مطابق اسلام را مي‌خواهيم.

ایلنا

عزت الله سحابی به عنوان سخنران اول نشست با بحث انتخابات و سلامت آن صحبت های خود را آغاز کرد. او افزود اگر ما رأی ندهیم با کم بودن رأی مخالف امکان تقلب بالا می رود. من خواهش می کنم رأی های خاموش را آگاه کنیم. به هر کس دلتان می خواهد رأی دهید فقط به پای صندوق های رأی بیایید. بر سر موسوی و کروبی بحث نکنید مسئله این است که فقط احمدی نژاد نباشد. با هر کدام از این دو می توان مذاکره کرد.

مادر عباس حکیم زاده: کاندیداهای ریاست جمهوری باید در مورد دانشجویان زندانی و فرزندم موضع گیری کنند

مادر عباس حکیم زاده، دبیر سیاسی دفتر تحکیم وحدت و دانشجوی دانشگاه امیرکبیر با چشمانی گریان که جمعیت را متأثر کرده بود، در خصوص وضعیت فرزندش در ملاقاتی که بعد از ۸۰ روز صورت گرفته بود گفت که وضعیت روحی و جسمی فرزندش بسیار بد بوده و میزان فشار عصبی بر او به حدی بوده که بیماری لکنت زبان او تشدید شده و توانایی سخن گفتن نداشت. به او گفته شده بود که به ما بگوید برایش مصاحبه نکنیم تا روال پرونده طی شود. اما بازجویی از فرزندم همچنان ادامه دارد و بعد از ۸۰ روز هنوز این بازجویی های تمام نشده است. وی در ادامه از کاندیداهای ریاست جمهوری درخواست کرد که در مورد وضعیت دانشجویان زندانی و فرزند وی موضع گیری کنند «مگر گناه فرزند من چیست که می خواهند اعتراف تلویزیونی از او پخش کنند؟ هر جایی مراجعه می کنیم جواب درستی به ما نمی دهند.» مادر عباس حکیم زاده با چشمانی اشک آلود که با تشویق طولانی مدت حاضران و دانشجویان همراه بود و دانشجویان به احترام وی به پا خاستند سخنان خود را پایان داد.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر در ادامه این برنامه پیام دکتر سروش به نشست سراسری دفتر تحکیم وحدت قرائت شد که برای مشاهده این پیام می توانید به این لینک مراجعه کنید.

پس از پیام دکتر سروش عبدالله نوری وارد سالن سخنرانی شد که با تشویق پر شور حضار و دانشجویان همراه بود و جو نشست را متحول کرد.

باوند: انتخابات از جمله مکانیزم های فراهم آوری گامی در راه رهایی از بن بست فعلی است

هرمیداس باوند پس از ورود آقای نوری پشت تریبون قرار گرفت و گفت که امروز جامعه ما در شرایط بحرانی قرار گرفته است که اگر تصمیمات صحیح و اجرایی گرفته نشود، استمرار وضع موجود سبب رو به شدت گذاشتن رویدادهای بس نامطلوب خواهد شد. در این شرایط مبهم چه باید کرد؟ مسئله انتخابات از جمله مکانیزم های فراهم آوری گامی در راه رهایی از این بن بست فعلی است. باید بین منافع اساسی ایران و رژیم ها تفکیک قائل شد. رژیم ها یدیده های پایداری نیستند ولی خطاهای بزرگ آنها ممکن است فرآیندی بس نامطلوب داشته باشد. اگر این بار هم نتوانیم از فرصت پیش آمده استفاده کنیم با توجه به تحولات منطقه و تلاش های بسیج شده علیه کشورمان در منطقه، اظهار نظر ها و موضع گیری های نادرست اتخاذ شده از درون احتمال دارد فرآیند بس خطرناکی در انتظار جامعه مان باشد. انتخابات های قبلی بسیار مبهم بود. ما در وضع خاصی هستیم که اقتضا می کند آن را تغییر دهیم و هر شخصی فکر می کند این شرایط ثمری دارد سخت در اشتباه است. باید براساس ارزیابی صحیح تصمیم گرفت که حضور گسترده در انتخابات خنثی کننده چنین وضعیتی می تواند باشد یا خیر. جریانات پیش آمده می توانند در این تصمیم گیری تأثیر داشته باشند و شاید بتوانیم گام کوچکی در تحقق مطلوب برداریم.

مولایی: شرایط بازداشت دانشجویان امیرکبیر در انتخابات پیش رو شبیه بازداشت ملی مذهبی ها در انتخابات ۸۰ است

دکتر یوسف مولایی وکیل چند تن از دانشجویان در بند دانشگاه امیرکبیر و عباس حکیم زاده در پشت تریبون قرار گرفت و در خصوص شرایط بازداشت دانشجویان توضیحاتی داد. وی گفت: « اتفاقاتی در ایران می افتد که یک چرخه معیوب همواره ادامه دارد و وقایع تکرار می شوند. در انتخابات سال ۸۰ هم دوستان ملی مذهبی گرفتار شدند و وکیل آنها بودم. که در آن زمان تشویق می کردم برای تغییر شرایط پرونده به اصلاح طلبان رأی دهید. بعد از ۹ سال دوباره همین شرایط برای دانشجویان امیرکبیر در حال تکرار است که روال پرونده وابسته به شرایط انتخابات آتی است. شاید یکی از علل شرکت در انتخابات باز کردن همین فضای تنفس حداقلی است. در مورد دانشجویان نیز من فقط یک وکیلی هستم که حق دیدار با آنها را در زندان، مطالعه پرونده و حتی اعتراض به قرارهای بازداشت را ندارم. حتی می توانم بگویم وکیلی هستم که نقشی ندارم و هیچ نوع پاسخی متناسب با وضعیت پرونده دریافت نکرده ام.  امیدوارم جامعه مدنی بتواند شرایط را بهتر کند. اما با توجه به اینکه مدت بازداشت بسیار طولانی شده است می توانم حدس بزنم احتمالا دلایل پرونده طوری نیست که قابل قبول باشد برای همین دوره تحقیقات مقدماتی پشت درهای بسته طولانی شده است و وضعیت دانشجویان هم همین طور که مادر عباس حکیم زاده اشاره کرد در شرایط خوبی قرار ندارد. این به این خاطر است که حتی اگر دلیلی نیست از طریق اعتراف ساخته بشود در شرایطی که هیچ دسترسی به موکلان وجود ندارد. امیدوارم هر چه زودتر دانشجویان آزاد شوند.»

شهلا لاهیجی: نطفه های جامعه مدنی را با همراهی بکاریم و آبیاری کنیم

شهلا لاهیجی ناشر و فعال در حوزه زنان از گروه همگرایی زنان در انتخابات دهم، پشت تریبون قرار گرفت و در خصوص همیاری گروه های مدنی در انتخابات پیش رو تأکید کرد: «سلام می کنم به شما عزیزان و مادران که دردهایشان اشک به چشمانمان می آورد اما دستانمان توان حمایت ندارد. چه باک که کاندیدایی می گوید من زندانبان نیستم که آزادتان کنم. امسال برای اولین بار در تاریخ دموکراسی زنان از هر تشکلی در کنار هم جمع شدند و همگرایی زنان را تشکیل دادند برای اینکه بگوییم ما به اجبار رأی نمی دهیم بلکه ما کاندیداها را مجبور می کنیم که حرفمان را بشنوند. ما از آنان خواستیم مواردی از قانون اساسی تغییر کند و ایران به کنوانسیون رفع تبعیض بپیوندد. کنوانسیون مصوبه مجلس ششم است و پذیرفتن آن پذیرفتن رأی مردم است. ما زنان برای پیوستن به همه حرکت های مدنی همراه دانشجویان، کارگران و معلمان هستیم و شما نیز همراه ما باشید. بگذارید نطفه های جامعه مدنی را با همراهی بکاریم و آبیاری کنیم.»

باقی: یک روز زندان دانشجویان بر بیست سال سکوت ترجیح دارد

عمادالدین باقی، بنیانگذار انجمن دفاع از حقوق زندانیان مهمان بعدی بود که سخنان خود را با این موضوع آزاد کرد که در مدتی که در این سالن نشسته ام تحت تأثیر تصاویر دانشجویان زندانی بودم که در اینجا آویخته شده است. در این گرد و خاک انتخابات نگرانم که یک سری ارزش ها بی رنگ شوند. اوایل انقلاب تجربه ای داشتیم که می ترسم تکرار شود و این بود که پیش از انقلاب که ۱۵ ۱۶ سالمان بود تشکلی راه انداخته بودیم که نیمی از آنان شهید شدند و بقیه هم الآن مسئولیت هایی دارند. اما نسل ما وقتی مشاهده می کرد که رنج کشیدگان و مبارزان انقلاب متولی امور هستند خیلی نگران به انحراف رفتن آرمان های آزادی، استقلال و جمهوریت نبودند اما از دو یا سه سال بعد از انقلاب زمزمه هایی شروع شد با این موضوع که مبارزه ارزش نیست. تعابیری به کار می بردند که از طریق ویران کردن برخی ارزش ها راه را برای عافیت طلبان سعی می کردند باز کنند.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر عماد الدین باقی در ادامه سخنان خود افزود: به نظرم این ارزش را باید زنده نگه داریم که کسانی که برای آرمان دموکراسی، آزادی، جامعه مدنی و حقوق بشر رنج می برند و تلاش می کنند نباید مساوی باشند با کسانی که اهل این تلاش نبودند. امروز هم نگاه می کنم و می بینم دانشجویانی وجود دارند که برای آزادی مبارزه می کنند و مثل خیلی از دانشجویان دیگر به دنبال عافیت نیستند، به اعتقادم  دانشجویانی که با روش های اخلاقی و مدنی و مسالمت آمیز برای پیشرفت آزادی، دموکراسی و حقوق بشر تلاش می کنند یک روز زندان آنها بر بیست سال سکوت ترجیح دارد.

پیمان: در انتخابات برای ایجاد فرصت گفتگو و همبستگی ها در جامعه ائتلاف کنیم

حبیب الله پیمان، دبیر کل جنبش مسلمانان مبارز سخنان خود را با تبریک به دانشجویان برای برگزاری این جلسه و ادامه کار در شرایط بسیار سخت آغاز کرد و تأکید نمود که علیرغم یک قرن مبارزه برای آزادی و دو انقلاب و شکل گیری جنبش های بزرگ مدنی با وجود تغییرات ذهنی و فرهنگی اما نهادهای مدنی و دموکراتیک به خوبی شکل نگرفته اند. به لحاظ حقوق شهروندی و اجتماعی و سیاسی نیز عقب هستیم. این مسئله حتما دلیلی دارد و ما باید در راهمان به تجربیات تاریخی توجه کنیم. دلایل شکست ها و موفقیت ها را پیدا کنیم و از انباشت تجریه استفاده کنیم. گاهی این انباشت تجریه در افراد شکل می گیرد و نتیجه خوبی می دهند مثل دکتر مصدق. مصدق درک می کرد جامعه ایران یک جامعه متکثر اجتماعی و طبقاتی است. بسیاری از نیروها در جامعه دارای قدرتی هستند که اثر گذار است. او متوجه بود که نمی تواند نیروهای متخاصم را حذف کند. بنابراین جامعه یکدست نمی شد و برای این موضوع حداکثر تلاش را برای جذب نیرو برای اقدامات خود انجام می داد و تلاش می کرد مزاحمت گروه های دیگر را از بین ببرد. لازمه ائتلاف نیروها این است که خواسته ها و مطالباتتان معطوف به یک گروه سیاسی و اجتماعی نباشد. عدم همکاری ضربه مهمی به حرکت های اجتماعی زده است. در شرایط فعلی ایران نیز مثل زمان مصدق جامعه ایران متکثر است و باید ائتلاف هایی شکل داد. امروز به دلیل فشار اجتماعی، اقتصادیی و سیاسی نیروهای مدنی متفرق شده اند، به دلیل فشار و یأس واستیصالی که مردم دارند. در طبقه متوسط نیز سرکوب و فشار سازماندهی های اجتماعی را ناممکن می کند یک شرایطی به وجود آمده که انگیزه های جمعی برای اتحاد در جهت خیر عموم را در ما ضعیف کرده است و درگیر دغدغه های شخصی خود شده ایم. ما باید سعی کنیم ارتباطات جمعی را تسریع کنیم و تلاش برای آزادی و عدالت را برای همه جامعه بخواهیم. اگر بتوانیم انگیزه های جمعی، آرمان های عمومی و اخلاق جمعی را تقویت کنیم نیروهای پیشرو نباید پشتشان در شرایط سخت خالی شود و باید همه حضور داشته باشند. باید راهی انتخاب کنیم که نیروهای مردمی فرصت گفتگو و وحدت داشته باشند و متوجه باشند که رنج هایشان مشترک است و رهایی شان به کار مشترک وابسته است. این فرصت را با فشار اقتصادی و اجتماعی از ما گرفته اند. اگر بتوانیم با انتخابات این فرصت گفتگو را ایجاد کنیم که نیروهایی بیایند که از فشار ها کم کنند و مردم خود را از تفرقه و جدایی بازیابند و همبستگی های اجتماعی شکل گیرد، در آن صورت است که مردم خودشان می توانند در صحنه باشند و مطالباتشان را پیش ببرند. ما امروز در موضع ضعف برای دیکته کردن مطالباتمان هستیم چون پراکنده هستیم. باید برای ایجاد فرصت گفتگو ائتلاف کنیم، خرد جمعی شکل بگیرد و همبستگی های احیاء شود.

زید آبادی: دانشجویان باید وارد انتخابات شوند و توده های خنثی را هم فعال کنند

احمد زید آبادی، دبیر کل سازمان دانش آموختگان ایران بر شرکت در انتخابات با تمام قوا تأکید کرده و افزود: در دوره پیش فکر می کردم دولت اصلاحات از محتوا خالی شده و پوسته ای برای او باقی مانده است و تمام قدرت در نزد نهادهای مخالف اصلاحات متمرکز شده، آمدن یک اصلاح طلب هیچ کمکی نمی تواند کند و حتی می توانست وضعیت ما را بغرنج تر کند. الآن هم شرایطی پیش آمده که به دلیل حضور آقای احمدی نژاد که تهدید های بزرگی برای ما فراهم کرده است و این ناخواسته فرصت هایی هم به وجود آورده که در این دوره می توانیم با تمام قوا و انرژی وارد انتخابات شویم. الآن شرایطی است که همه فشارهای ناشی از سرکوب ها، معلق شدن ها و ستاره دار شدن ها و اخراج شدن ها را به انرژی طوفانی تبدیل کنیم و جو جامعه را عوض کنیم. اینکه به سمت چه کاندیدایی برویم به لحاظ شخصی موضع ام روشن است. اولویت اصلی نفی احمدی نژاد است و شخصا هم تصور می کردم بین دو کاندیدای اصلاح طلب تفاوت عمده ای نیست اما حس می کنم اختلافی وجود دارد و هر چه پیش می رویم پر رنگ تر می شود. فکر می کنم دانشجویان هم باید وارد انتخابات شوند و توده های خنثی را هم فعال کنند.

یزدی: اگر حمایت از یک کاندیدا به انسجام تشکیلاتی دفتر تحکیم وحدت ضربه می زند، از کاندیدایی حمایت نکنید

ابراهیم یزدی، دبیر کل نهضت آزادی گفت ما نمی توانیم به انتظاربارش باران برای سبز شدن باشیم، باید خود آغاز کننده بارش باران باشیم. انتخابات در این دوره به مراتب پیچیده تر از هر دوره دیگری است و همین پیچیدگی باعث شده که نیروهای اجتماعی و سیاسی نسبت به موضع گیری های خود دچار سلسله تفاوت هایی شوند. آنچه مهم است چیست؟ اول اینکه انتخابات آزاد بدون تحقق حقوق آزادی های ملت امکان پذیر نیست. معنای انتخابات آزاد این نیست که مردم در چند روز باقیمانده هر چیزی می خواهند بگویند، در قانون اساسی ایران در فصل سوم حقوق آزادی های مردم پیش از فصل پنجم که شرایط تحقق حاکمیت ملت است، بیان شده است. بدون تحقق اصول مصرح در قانون اساسی برگزاری انتخابات آزاد برای تحقق حاکمیت ملت امکان پذیر نیست. این افسانه است که تصور کنید در یک جامعه بسته می توان انتخابات آزاد برگزار کرد. این انتخابات آزاد نیست، عادلانه هم نیست اما می تواند یک انتخابات سالمی باشد و همه فشار ما باید روی این مسئله باشد که برگزاری آن سالم باشد.

در برگزاری انتخابات البته یک نیروی پادگانی وجود دارد. شما کشوری را سراغ ندارید که در آن حکومت نظامیان به نفع مصالح ملی باشد. با توجه به این پیچیدگی ها چگونه باید عمل کرد. اول این است که وضع باید تغییر پیدا کند و ادامه آن به ضرر تمامیت ارضی و وحدت ملی و نظام جمهوری اسلامی است. اما یک هدف سلبی نمی تواند فی النفسه موثر باشد. یک بار در نسل ما گفتند و گفتیم که شاه برود هر کس بیاید از وضع موجود بهتر است. نباید بگوییم این دولت برود هر کس بیاید بهتر است و باید ملاحظات دیگر را هم در نظر بگیریم.

برای اینکه انتخابات سالم برگزار شود صیانت از آراء ملت بسیار مهم است. هدف ما هم باید مشارکت حداکثری است و باید همه مردم را به انتخابات دعوت کنیم. بدون مشارکت مردم جریان ویژه ای که می خواهد قدرت را یکپارچه داشته باشد با آراء کمتری برنده می شود. که مثال آن انتخابات دور دوم شورای شهر تهران است. باید به عنوان یک راهکار استراتژیک به این موضوع اصرار بورزیم که مردم در انتخابات شرکت کنند. اینکه ما نیروها از چه کسی باید حمایت کنیم موضوع دیگر است و توصیه من به شما این است که از هیچ کاندیدایی حمایت نکنید و دفتر تحکیم وحدت مردم را به انتخابات دعوت کند. اگر خود اصلاح طلبان اجماع می کردند ما هم از همان یک نفر حمایت می کردیم ولی الآن این اتفاق نیفتاده و چون نشده باید بگوییم هر کدام مزایایی دارند و نقاط ضعف و پیشنهادم این است که دفتر تحکیم وحدت به دلیل حفظ انسجام درونی و تشکیلاتی از کاندیدای خاصی حمایت نکند. باید راهکاری را تحکیم بردارد که ضرورت تغییر، صیانت آراء، سلامت انتخابات و دعوت مردم به مشارکت را تأمین کند و بیشتر به فکر این باشد که وحدت درونی دفتر تحکیم وحدت حفظ شود.

هدی صابر: برای یک اتفاق کیفی در فردا باید نیروها را دعوت کرد

همه بحث های انجام شده در اینجا تا الآن معطوف به کمیت بود. در بحران ها فقط تأکید بر گستردگی و کمیت است و کیفیت گم شده است. اگر ما بپذیریم که اندیشه کل چهان، و اندیشه گوهرین و محورین او است. سنت ما خلاف سنت جاری جامعه سیاسی و فکری ما هست. او هر وقت پروژه ای متوقف می شود  و بحرانی حادث می شود، به پیش برنده یا پیش برندگان از موضع کیفی برخورد می کند و نه کمی. بعد از شکست احد به محمد نگفت که بر کمیتت بیفزا. جامعه در سال ۵۷ یکبار به وحدتی حداکثری رسید که در آن زمان به فکر کیفیت بعد از انقلاب بود. دفتر تحکیم در دهه ۶۰ از موضع کیفی به قدرت رفت. در ۷۰ از قدرت بیرون کشید اما نمایندگانی به مجلس فرستاد. در ۸۴ موضع تحریم را داشت و الآن خیزی برای ورود به انتخابات برداشته است. پس از این در پس این دعوت های کمی در افتان و خیزان ها به چه کیفیتی رسیدیم. شرایط موجود صرفا از تخریب بولدوزروار احمدی نژاد نیست. فردای انتخابات چه کیفیتی به ما خواهد رسید؟ ستادهای خالی؟ نیروهای نازل شد؟ در سال ۷۶ ستاد کلاسیک خاتمی و نیروهای حزبی رأی نمی آوردند اگر تحکیم نبود. ما هم به نسبتی هم پای جمهوری اسلامی نزول کردیم. گاندی و ماندلا نازل ترین نیروها را به میدان آوردند برای یک اتفاق کیفی. اگر به فکر فردا نباشیم از دولت هم کوتاه قدتر خواهیم شد. آنها نمی توانند جلوی دانشگاه را بگیرند.

تقی رحمانی: روشنفکران نتوانستند الگوی مناسب سیاست ورزی را به دانشجویان معرفی کنند

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، تقی رحمانی فعال ملی مذهبی در این نشست با اشاره به نقش و جایگاه دانشگاه در جامعه مدنی خواستار بازتعریف نگاه روشنفکران به سیاست شد. وی اعتقاد دارد که روشنفکران نتوانستند الگوی مناسب سیاست ورزی را به دانشجویان معرفی کنند و در فقدان الگوهای مناسب تعریفی دولت محورانه از سیاست ارائه شده است. این در حالی است که باید به رویکرد جامعه محورانه از سیاست توجه ویژه ای داشت. دانشگاه باید نقش صنفی و مدنی خود را در جامعه ایران تعریف کند. به علت عدم تعریف این نقش شاهد هستیم که چگونه خیل عظیمی از فعالان دانشجوی دوره اصلاحات به سرخوردگی دچار شده اند و حضور آنها را در نهاد های صنفی و مدنی مانند نظام مهندسی، کانون وکلا؛ کانون صنفس معلمان؛ نظام پزشکی و … کمرنگ است. تعداد اندکی از این فعالین دانشجویی باقی مانده اند که به شکل صحیح سیاست ورزی آنها هم ایراد های اساسی وارد است. در نتیجه تا روشنفکران ما نتوانند زندگی صنفی ومدنی برای فعالان سیاسی و اجتماعی جا بیندازند دوره هایی از آزادی های برگشت پذیر و سرکوب را مشاهده خواهیم کرد. در فقدان چنین دیدگاهی که اکثریت بدنه دانشجویان با تشکل های پیش رو دانشجویی همراهی نمی کنند، همه فعالان دانشجویی نمی توانند مصدق، شریعتی، حنیف نژاد یا سحابی بشوند. ما به مهندسین خوب، وکلای خوب، معلمین با شرافت، پزشکان متعهد برای تقویت نهادهای مدنی و صنفی نیاز ضروری داریم.

بابک احمدی: کروبی بیشتر از آزادی های اجتماعی حمایت می کند

بابک احمدی از شرکت در انتخابات دانشجویان ابراز خوشحال کرد و تصریح کرد امکان دارد رأی را به حرف هایی بدهید که خیلی هم اطمینان به عملی شدنش ندارید اما شرکت در انتخابات در این شرایط مهم است. از سی سال پیش سه مشکل غیر قابل حل در کشور ما وجود داشته است:

۱) اقتصاد ۸۰ درصد دولتی که می خواستند با خصوصی سازی حل کنند و نشد.
۲) آزادی های سیاسی با ولایت فقیه چه مطلقه و … تناقض دارد که در قانون اساسی مشهود است.
۳) فرهنگ به شدت مستبدانه است. در سیستم سانسور رسانه ای ومطبوعات و سهمیه بندی جنسیتی وجود دارد.

با توجه به این مسائل اصناف واتحادیه ها باید به کاندیداها مطالبات خود را بدهند و به فکر تقویت جامعه مدنی باشند و پای حق و حقوقشان بایستند. در این انتخابات نیروهای ارتجاعی آشکار هستند و رأی احمدی نژاد خطر مهمی است. گرچه فکر می کنم با وجود این دو کاندیدا زبان ملت درازتر و شمشیر حکومت کوتاهتر خواهد شد اما این خطر وجود دارد که کاندیدایی مثل موسوی سردرگم است. بیست سال خانه نشینی و دوری از محافل حکومتی و تشریفاتی داشته است و مواضعش در یعضی از موارد جالب نیست. کروبی بیشتر از آزادی های اجتماعی حمایت می کند.

به نظرم خطر پیش رو مستقیما احمدی نژاد نیست بلکه سپاه است. روحانیان به خاطر دوری از مردم پایگاه خود را از دست داده اند و فاصله ای که ایجاد شده مثل فاصله شاه و مردم است. احتمالا بر سر ملت همان می آید که در ۱۳۳۲ آمد و این با قدرت گرفتن اصولگرایان محقق می شود که قبلا به دلایلی قابل کنترل بودند اما اکنون امکانش نیست. مایی که اولین نهضت مشروطه را در آسیا داشتیم و سابقه درخشان تاریخی داریم نباید خود را تحویل اسلحه برکشیده سپاه دهیم.

شخصا به کروبی رأی می دهم اما فکر می کنم نباید دیگری را هم تخریب کنیم. یک آدم دموکرات راحت تر می تواند به کروبی رأی دهد ولی زیاد هم از سیاست مداران نباید انتظار وفای به عهد داشت و خودمان باید پای مطالبات بایستیم.

اگر احمدی نژاد ببرد باید بایستیم و تحمل کنیم و جدی تر به دنبال ساختن جامعه مدنی باشیم اما نباید تحریم دائم کنیم چون عمل درست سیاسی نیست. دور قبل بیست میلیون شرکت نکردند احمدی نژاد رأی آورد و عرصه را تنگ کرد اما باز هم ما ایستادیم. امیدوارم کروبی در دور اول رأی بیاورد ولی در بدترین حالت هم آنقدر باید بجنگیم تا دموکراسی برقرار شود.

علیجانی: کاندیداها باید صدای دانشجویان را بشنوند چرا که روزی باید در برابر افکار عمومی پاسخگو باشند

رضا علیجانی با یاد دانشجویان و کارگران در بند و گرامی دشت آنان سخنان خود را آغاز کرد. وی گفت فضای انتخاباتی دانشجویی در دوره پیش عدم شرکت بود اما الآن «سرطان» جامعه هر چه بوده فراگیر شده و بوی بد آن در آمده است. تا جایی که در اردوگاه اصولگرایان هم صدای اعتراض بلند شده و حتی خورشیدی فر خواستار رد صلاحیت احمدی نژاد شده است. یکی از دلایل شرکت و گرفتن مطالبات به خاطر همین فراگیری بوی تعفن است. در دهه ۳۰ تا ۵۰ ادبیات سیاسی اصلی، عمده و فرعی داشت و بر این اساس وقتی بحث حجاب اجباری در اوایل انقلاب می شود به خاطر فرعی دانستن اعتراضات آنها را کنار زدند. به خاطر فرعی نگری مطالبات گروه های مختلف حذف می شد اما اکنون مفهوم تبدیل به مصداق شده و با گفتن دموکراسی چندین مورد به نظر می رسد.

تجربه دوره قبل نشان داده که پذیرش این مطالبات از سوی کاندیداها باعث پذیرش وی در بدنه جامعه می شود و گسترش این گفتمان سبب می شود هر صنفی به طور طبیعی مطالبات خویش را بیان کند.

 
در دوره قبل بحث بر سر انتخابات نیمه باز و نیمه آزاد بود که می توان در آن شرکت کرد و در این دوره هم عملکرد احمدی نژآد لزوم تأثیر بر انتخابات را روشن کرده است. ما نباید منتظر باشیم گذار به دموکراسی صورت گیرد و بعد وارد انتخابات شویم چون بخشی از این فرآیند هستیم و باید فعالانه در آن مداخله کنیم که از درس های این چهار سال است.

با این دو کاندیدا اشتراک زیاد یا انطباق گفتمانی نداریم. در دو سه هفته اخیر می بینیم موسوی تحریف می شود و کروبی روتوش و به نظر من اصلاح طلبان با حمایت از موسوی دچار اشتباه تاکتیکی می شوند و باید جواب این اشتباه را روزی به ملت بدهند. موسوی شخصیت سالمی است ولی پیشینه خاص و روشنی دارد. کروبی هم قضیه بنیاد شهید و ریاست مجلسش روشن است. گفتمان موسوی عدالت محوری است و آزادی در اولویت دوم برای اوست و به نظرم ایشان نمی توانند از قضایای ۶۷ خود را مبرا کنند. اصلاح طلبان رأی موسوی را خراب می کنند.

فکر می کنم در ایران توسعه سیاسی مقدم بر توسعه اقتصادی است گرچه باید منطبق شوند و در نتیجه باید مصداقی حرف زد. آیا بودجه شفاف می شود یا خیر؟ بحث ایران برای همه ایرانیان چه می شود؟ واردات انحصاری؟ اسکله های مخفی؟ عدالت چه می شود؟

گفتمان کاندیداها اگر روشن باشد می توانند مورد نقد واقع شوند. کروبی حکم حکومتی را قبول دارد. موسوی نظرم اقتصادی بیشتری دارد اما کروبی به نظر کارشناسان اهمیت بیشتری می دهد.

 
ما از هر دو نگرانی داریم. ار موسوی در زمینه سیاست خارجی که بسیار بحرانی است و اکنون در جنگ نامرئی اقتصادی هستیم. آقای موسوی چه قدر توانایی ایستادن در مقابل نیروهای دولت مخفی را دارند. آقای موسوی قائل به برخورد با نیروهای حقوق بشری، دانشجویی، اپوزسیون نیست اما ضعف های خاتمی در تعامل با جریان راست به صورت مضاعف در موسوی است و نگران کننده است.

نقطه مثبت آقای کروبی بازبودن سفره اش است ولی آیا چانه زنی او به دست انداز می افتد یا خیر؟ همیشه چانه زنی می کند یا خسته می شود؟ گرچه فکر می کنم برخوردهای وی با توجه به سابقه اش صرفا انتخاباتی نیست. در مورد انضباط اقتصادی کروبی نگرانیم گرچه طرح نیلی خوب است.

فکر می کنم چون شما دانشجویان انرژی بیشتری دارید می توانید فاصله زیاد کاندیداها با طبق متوسط را پرکنید و اثر گذار باشید. جای امیدواری است که اکنون این کاندیداها به دانشگاه می روند و صداهایی می شنوند که صدای وجدان جمعی مردم و فروخفته جامعه است. دانشجویان بهترین انسان های جامعه هستند و کاندیداها باید صداها را بشنوند تا روزی نرسد که بگویند نشنیدیم چرا که روزی باید در برابر افکار عمومی پاسخگو باشند.

 
به گزارش خبرنامه امیرکبیر، در روز دوم نشست دفتر تحکیم وحدت نیز مناظره هایی بین نمایندگان مهدی کروبی و میرحسین موسوی انجام شد. در روز دوم نشست، کرباسچی و عبدی به نمایندگی از ستاد کروبی و تاجیک، نجف قلی حبیبی و حاضری به نمایندگی ازستاد میرحسین موسوی با حضور در نشست، به بیان برنامه های کاندیداهای مورد نظرشان پرداختند. برای مشاهده متن مناظره های انجام شده در روز دوم نشست که پیش از این منتشر شده است، می توانید به این لینک مراجعه نمایید.

در روز دوم نشست دفتر تحکیم وحدت همچنین مهدی کروبی با حضور در جمع دانشجویان به سخنرانی پرداخت که متن سخنان وی به شرح زیر است:

مهدی کروبی: با تمام توان باید وضع موجود را تغییر داد

مهدی کروبی، کاندیدای ریاست جمهوری دهم در نشست دفتر تحکیم وحدت حضور یافت و تصریح کرد که دغدغه دانشجو و حوادث آن را همیشه داشته ام و هیچ ارتباطی هم به انتخابات نداشته است در مجلس سوم و بعد از آن و آقای حبیبی شاهد هستند. در مورد مطبوعات هم همین طور. اینکه دانشجویان از من تقدیر و تشکر می کنند که شما دنبال کار دانشجویان هستید از وضع بد ما است که در حال حاضر که معلوم می شود چون در آن زمان فضایی بود و برو بیا و سمتی داشتیم  کارها انجام می شد و الآن بسیار شرایط سخت شده و حتی پیگیری هم که می کنیم بیشتر نمایان می شود و به نظرم هیچ ارتباطی با انتخابات ندارد. در زمانی که رئیس مجلس سوم بودم و اصغر زاده و صالح آبادی را زندان می بردند و یا هاشمی و بیات، یا هادی خامنه ای و خلخالی را دادگاه ویژه می بردند، علی اکبر محتشمی می بردند و یا سید موسویان را. که حتی آقای محتشمی ممنوع الخروج شدند و تلاش برای پیگیری شیوه ما بوده و منتی هم بر کسی نداشتیم و وظیفه بوده است.

در این شرایط هم که داوطلبیم و یک سری وعده ها می دهیم که همه به نظرم معقول و در حد توانم است. سعی می کنیم وزیرهایی بگذاریم که بتوانند اجرایی کنند. ما در اتاق دربسته به دانشجویان چیزی نمی گوییم که هیزمشان کنم و بعد که کار سخت شد رهایشان کنم. فردا اگر مسئول باشم همین کار را خواهم کرد و اگر نباشم هم همین طور و به هیچ قیمتی از میدان بیرون نخواهم رفت.

الآن هم باید تمام توان ما این باشد که وضع باید تغییر کند که این شرایط باقی بماند وضع همه ما بدتر می شود. از پنج سال پیش گفتم که حرف های نسنجیده و عبور و قهر ارزش ندارد. به آقای حاضری گفتم که ریاست جمهوری را بعد از شورا و مجلس را از دست ندهیم. تمام تلاشم را کردم که این اتفاق نیفتد ولی شد.

در مورد حکم حکومتی که اختیارات رهبر است و قانونا می تواند از آن استفاده کند. اما سخنش این است که دیگران از من حکم حکومتی می خواهند و با همه احترامی که برای آقای موسوی قائلم ایشان هم در دوران جنگ از رهبر می خواستند. آقای هاشمی و آقای خاتمی هم از آقای خامنه ای می خواست. در جلسه ای هم با حضور آقای گلپایگانی که به رهبر گفتند همان دستوری که آقای خاتمی برای تأیید آقای معین از شما خواستند که رهبر هم گفت که فقط یک مورد بوده است در صورتی که در موارد مالی از من حکم حکومتی خواسته اند. در ماجرای مطبوعات هم حتی اگر من عمر حضرت نوح کنم و هزاران نفر بروند و بیایند باز هم می گویند خبر داری که این شیخ از آن رهبر حکم حکومتی گرفته و عمل کرده. باید به صورت شفاف مسائل را باز کنیم، اول هم در مورد خودمان بعد سراغ دیگران برویم. در مورد این لایحه که در ابتدای مجلس بود و هنوز کمیسیون ها تشکیل نشده بود یک سری از نماینده ها لایحه ای با دوفوریت دادند که یک سری اراجیف هم در آن وجود داشت و اصلا الزامی برای دو فوریت نداشت چون ضرورتی نبود که عدم تصویب آن موجب خسران شود. نماینده ها هم در جراید مرتب گفتند که قانون مطبوعات چه شد. که رهبری هم یک پیام دوستانه داد. پیغام داد که با قانون مطبوعات مخالف نیستم که اصلاح کنید و بگذارید کمیسیون ها تشکیل شود و از الآن کار سیاسی نکنید. هم به من پیام داد و هم به نایب رئیس که بگذارید کار مجلس راه بیفتد و بعد لایحه را تصویب کنید. چرا طرح را دو فوریتی کردند و ما می توانستیم یک ماه بعد لایحه را عادی به مجلس ببریم.

نامه به مجلس دادند که دادم به آقای نعیمی پور بخواند و و لایحه را از دستور خارج کردیم و فرشتگان آسمانی اجازه نمی دادند از جایم بلند شوم و داستان حکم حکومتی بر ما تحمیل شده است.

الآن وظیفه ما این است که شور انتخاباتی ایجاد کنیم و مردم بیایند پای صندوق رأی و نگذاریم آقای احمدی نژاد رأی بیاورد. باید به سوی عدم تخریب برویم و نگوییم فلانی بماند رأی را خراب می کند.

در همین زمینه:

گزارش کامل مناظره حامیان موسوی و کروبی در نشست دفتر تحکیم وحدت ؛ عبدی-تاجزاده، تاجیک-کرباسچی

روزنامه کیهان امروز با عصبانیت از برگزاری این نشست و حضور گسترده فعالین سیاسی و نمایندگان کاندیداهای اصلاح طلب نوشت: «نشست طیف افراطی و نفوذی در تحکیم، عملاً  به میتینگ شماری از پدرخوانده های این گروهک تبدیل شد. به گزارش خبرنامه امیرکبیر در این نشست کسانی چون ابراهیم یزدی، عزت سحابی، عماد باقی، حبیب پیمان،  رضا علیجانی، تقی رحمانی، هدی صابر، بابک احمدی، عیسی سحرخیز، محمد عطریانفر، هاشم صباغیان، محمد بسته نگار، هرمیداس باوند، عبدالله نوری، احمد زیدآبادی و… البته چند تن از دانشجویان! حضور داشتند. در این تجمع تیمی، پیام سروش هم قرائت شد. سروش اخیراً از نامزدی کروبی حمایت کرد.»

لازم به ذکر است در نشست ۲ روزه دفتر تحکیم وحدت، مهدی کروبی در نشست حاضر شد و یک روز بعد میرحسین موسوی درکنفرانس خبری در گیلان در مورد برگزاری جلسه با دفتر تحکیم وحدت گفت: «در جمع‌های متعددی که حاضر شده‌ام اعضای دفتر تحکیم وحدت نیز آمده‌اند و صحبت‌های خود را مطرح کرده‌اند. در هر استانی رفته‌ام تعدادی از اعضای تحکیم وحدت در برنامه‌ها حضور داشتند. یقینا قصد خاصی در این رابطه نبوده است که بگویم می‌خواهم این گروه را ببینم یا نه. این سوءتفاهمی است که به وجود آمده و دلیل آن تنها مربوط به کمبود وقتی است که با آن مواجه هستم.»

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، این تعامل با کاندیداهای اصلاح طلب در حالی صورت پذیرفت که انجمن های اسلامی دانشجویان ۵۴ دانشگاه کشور که عضو دفتر تحکیم وحدت هستند در بیانیه ای برلزوم تغییر احمدی نژاد تاکید کرده بودند. پس از این حوادث باردیگر روزنامه کیهان به فحاشی به اعضا دفتر تحکیم وحدت پرداخت و در این میان دانشجویان امیر کبیر را نیز بی نصیب نگذاشت. کیهان در حالی این عمل شنیع را انجام می دهد که ۴ دانشجوی امیر کبیر از جمله عباس حکیم زاده دبیر سیاسی دفتر تحکیم وحدت نزدیک به ۳ ماه است که در زندان به سر  می برند و دانشجویان آزاد شده نیز به دلیل شدت شکنجه ها هنوز در وضعیتی نامناسب به سر می برند. کیهان طی هفته های اخیر به طور مبسوط به توهین به مهدی کروبی نیز پرداخته و وی را بی سواد خوانده بود.

کیهان همچنین به پروژه سازی اخیر برای دانشجویان امیرکبیر اشاره و به هماهنگی خود با برخی از قضات دستگاه قضایی اذعان کرده و در ادعایی مضحک مدعی شده است:  «اسنادی به دست آمده که نشان می دهد سایت خبرنامه امیرکبیر توسط سازمان منافقین اداره می شود. رابطه منافقین با این سایت که مدیریت خبرنامه را برعهده دارد شخصی بنام «رضا-ی» می باشد که نماینده سازمان منافقین در سوئد است.»

گفتنی است سیدرضا یونسی عضو سابق انجمن اسلامی امیرکبیر که هم اکنون در سوئد در مقطع دکتری مشغول به تحصیل است، در گذشته در بخش انگلیسی خبرنامه امیرکبیر همکاری می کرده است و ماموران امنیتی در همین راستا پدر و مادر وی را بازداشت کرده اند. از سوی دیگر سیستم امنیتی که پس از بازداشت ۹ دانشجوی امیرکبیر و ماه ها شکنجه و آزار آنها نتوانسته به مقصود خود برسد، پروژه جدیدی را آغاز کرده و در اواخر فروردین ماه مسعود دهقان، عضو سابق شورای مرکزی انجمن امیرکبیر و پدر و مادر عضو سابق انجمن امیرکبیر را بازداشت کردند.

کیهان همچنین در تقارنی جالب توجه همزمان با عصبانیت رئیس کمیته انضباطی دانشگاه امیرکبیر از تجمع هفته گذشته “برای آزادی” در دانشگاه امیرکبیر نسبت به این تجمع واکنش نشان داده است.

لازم به ذکر است دبير كميته انضباطی دانشگاه نيز به يكي از دانشجويان گفته است كه پس از برخورد سنگيني كه با دانشجويان پلی تكنيك صورت گرفته است، ۷۰ بازداشت در يك روز، بازداشت ۱۰ نفر به مدت طولاني در سلول انفرادي و ابلاغ حكم سي ترم ممنوعيت از تخصيل براي فعالين دانشگاه، هرگز انتظار چنين حركتي در صحن پلي تكنيك را نداشته اند. این تجمع هفته گذشته علیرغم ممنوع الورود کردن ۳۵ دانشجو و فشارهای بسیار ماه های اخیر بر دانشجویان امیرکبیر، برگزار شد.

در همین زمینه:
گزارش کامل مناظره حامیان موسوی و کروبی در نشست دفتر تحکیم وحدت ؛ عبدی-تاجزاده، تاجیک-کرباسچی
احضار گسترده دانشجويان پلی تکنیک به كميته انضباطی، پس از برگزاری تريبون “برای آزادی”

در روز دوم نمایندگان انجمن های عضو این اتحادیه که در هفته گذشته با صدور بیانیه ای شامل امضا ۵۴ انجمن اسلامی، بر لزوم کنار گذاشتن احمدی نژاد تاکید کرده بودند، با دعوت از حامیان میرحسین موسوی و کروبی از آنها خواستند تا به بیان نظرات خود بپردازند. به گزارش خبرنامه امیرکبیر بر این اساس عباس عبدی و غلامحسین کرباسچی از حامیان کروبی و مصطفی تاج زاده و محمدرضا تاجیک از حامیان میر حسین موسوی در این نشست حاظر شدند. البته مهدی کروبی و همچنین دکتر حاضری و دکتر نجفقلی حبیبی به نمایندگی از ستاد میر حسین موسوی از دیگر حاضرین این جلسه بودند. در نهایت در دو جلسه جداگانه نخست عبدی و تاجزاده به مناظره پرداختند و سپس تاجیک و کرباسچی در پنل دوم شرکت نمودند. شرح کامل این مناظرها در ادامه می آید.

مناظره اول : عباس عبدی و مصطفی تاجزاده

عباس عبدی: رقابت بین کروبی و موسوی مثبت است

اولین اصلی که در مورد آن صحبت می کنم این است که وظیفه جنبش دانشجویی چیست؟ دو گزاره کلی وجود دارد: ۱) دفاع از حقوق بشر و دموکراسی و ۲) دفاع از دانشگاه و حقوق صنفی.

منظورم از دفاع از حقوق بشر این است که اگر در جامعه ای بودیم که به صورت نسبی حقوق بشر رعایت شود و یا دمکراسی حاکم شود جنبش دانشجویی فعال نمی شود و همه در احزاب و گروه ها فعالیت می کنند. و منظورم از جنبش دانشجویی صفت حقوقی قضیه است نه صفت حقیقی وگرنه هر دانشجویی می تواند گرایش خاص خود را داشته باشد. بنابراین اگر دموکراسی و حقوق بشر محقق شود چیزی به نام جنبش دانشجویی نخواهیم داشت.

 اما در انتخابات چه کار باید بکنیم که اول باید بین انتخابات و رأی گیری تفکیک قائل شویم. انتخابات فضا و شرایطی را وجود می آورد که فضای بحث و گفتگو را فراهم می آورد و تبعات و آثاری دارد. فضایی باز می شود برای کنش جمعی سیاسی و طرح مطالبات و ایده ها. چون در نظام های بسته امکان فعالیت سیاسی به صورت عادی وجود ندارد در زمان انتخابات متمرکز می شود. انتخابات بهترین فرصت است که جنبش دانشجویی برای تحقق دو هدفش فعال شود اما اینکه در رأی گیری شرکت کنیم یانه بستگی دارد به اهدافی که داریم. اگر انتخاباتی باشد که نهاد دمکراسی را خطری تهدید نکرده باشد جنبش دانشجویی نباید به صفت جنبشی شرکت کند. اما حالتی است که دموکراسی و حقوق بشر تحت خطر هستند اما مجموعه ای که رقابت می کنند رقابتشان ربطی به این موضوع ندارد و تأثیری ندارد و در آن صورت هم دلیلی ندارد که به صورت حقوقی جنبش دانشجویی حمایت کند. اما حالتی که جنبش دانشجویی باید در آن دخالت کند دو شرط است که یکی این است که بنیان های دموکراسی در خطر باشد که باید آنها را بازسازی کرد و دوم اینکه انتخابات و خود رأی گیری نتیجه اش به صورت روشن در این هدف تأثیر داشته باشد. در آن صورت به صفت همان وظیفه نه سهم خواهی در رأی گیری شرکت کند. در انتخابات موجود به دلیل وجود آقای احمدی نژاد بنیان دموکراسی به خطر افتاده باید از نفی احمدی نژاد وارد شد. مثل همین بیانیه ای که اخیرا صادر کرده اید. گام اول سلبی است که در رأی گیری به این شکل است اما در انتخابات باید روی امور ایجابی دست گذاشت، روی طرح مطالبات و پاسخگو کردن افراد.

در مورد اصل رأی آوری و این که چگونه می توانیم به عنوان دانشجو بین انتخابات و رأی گیری تلفیق ایجاد کنیم. اگر چنانچه یک طرف آقای احمدی نژاد بود و طرف دیگر شخص دیگری باید بدون توجه به طرف دیگر فعالیت انتخاباتی کرد و دفاع کرد از رأی گیری به طرف مقابل و منطق هم سلب فرد حاکم است. اما وقتی کاندیداها چند نفر می شوند قضیه فرق می کند. نتیجه این انتخابات هم از چند فرض خارج نیست اول اینکه آقای احمدی نژاد فارغ از خواست من و شما قادر هست که بیش از پنجاه درصد آراء را بیاورد و بالا برود. که در این صورت در رأی گیری باختیم. اما باید کاری کرد که در انتخابات بازنده نشوید و آن هم مشروط به این است که در بین کاندیداها طرح مطالبات را جدی بگیرید. اینکه کدام یک رفتارشان متناسب تر با بنیان دموکراتیک و حقوق بشر است. حالت دیگر هم این است که یکی از این دو نفر پنجاه درصد آراء را می آورد و آقای احمدی نژآد حذف می شود. در اینجا هم مثلا آقای موسوی رأی می آورد که در این صورت هم شما نقشی در رأی گیری ندارید و باید انتخابات را پیش ببرید. اینجا باید ببینید کدام یک با این ایده های شما نزدیک تر هستند. اما می بینیم که امکان دارد هیچ کدام دور اول بالا نروند و به دور دوم کشیده می شود که در اینجا هم دو حالت است؛ یکی اینکه احمدی نژاد هست و می رود دور دوم و حالت دیگر هم اینکه احمدی نژآد نیست. اگر چنانچه حالت اول شود باز هم مشخص می شود که شما نقشی در رأی گیری در دور اول ندارید چون می روید از کسی حمایت می کنید که غیر احمدی نژآد است اما در دور اول باید مبنا روی همان انتخابات و کنش سیاسی باشد. یا اینکه در دور دوم هر دو یعنی موسوی و کروبی می روند دور دوم که باز هم رأی گیری موضوع نیست و رقابت هم بین این دو نفر است و در دور اول و دوم باید انتخاباتی رفتار کرد و از کسی که دوست دارید حمایت کنید. بنابراین دو مرحله شدن انتخابات یعنی اینکه نقش شما را در منطق رأی آوری بلاموضوع می کند. اگر آراء نسبی بود یعنی هر کی بیشتر رأی می آورد انتخاب می شد اینجا دقیقا باید به منطق رأی آوری توجه کرد اما چون انتخابات دو مرحله ای است در دور اول مطلقا نیازی نیست به منطق رأی آوری نگاه کرد. از این زاویه مطلقا به کسی نمی گویم در دور اول که چون رأی فلانی بیشتر است بیایید به او رأی دهید. ضمن اینکه این منطق در دور اول اشکال دارد. در دور اول پایه رفتاری تان باید انتخاباتی باشد نه رأی گیری. از هر چیزی که به دموکراسی و حقوق بشر کمک می کند باید دفاع کرد نه فقط از نفی احمدی نژاد. اما عبور کردن از منطق رأی آوری به نفع منطق رأی آوری در دور اول است. چگونه ممکن است که احمدی نژاد در دور اول رأی نیاورد و راه آن این است که سبد رأی را بالا ببریم و مشارکت را افزایش دهیم. سیاست سیستم این است که مشارکت را پایین بیاورد. وقتی سیاست این است این کار با سیاست رأی آوری که ما بخواهیم وارد انتخابات شویم نمی خواند. چون مردم براساس سلب رأی نمی دهند و نمی گویند این بد است بلکه براساس ایجاب هم رأی می دهند. رقابت بین موسوی و کروبی کلیدی ترین مسئله دور اول است، رقابت مثبت است. تصور من این است که آقای موسوی طی دو ماه پیش آرایش عمق پیدا نکرده است و خوب است که یک رقیب از این جناح دارد چون نشان می دهند که رأی مجانی به کسی داده نمی شود و گرنه ما همه می رفتیم طرفداری موسوی می شدیم. آقای موسوی باید مطالبات را جواب دهد. و می شود شرایط تأسف بار دوستان در مشارکت که می خواهی به شخصی رأی دهی اما در ستاد ایشان حتی راهتان نمی دهند. این اشکال آقای موسوی نیست اشکال دوستان ماست که این رفتار را نهادینه می کند.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر عباس عبدی در ادامه سخنان خود گفت: انتخابات دهه ۶۰ به همین شکل بود که شخصی می آمد و می گفت به ما رأی دهید. اما اینکه از مردم رأی بخواهیم به این معناست که ما دیگر از جای دیگری مشروعیت نمی گیریم. اینکه می گویم از بنیان انتخابات و دموکراسی دفاع کنید دفاع از این ارزش ها است. در این انتخابات باید این ایده ترویج شود که کاندیداها طالب رسیدن به قدرت باشند اما رفتار شان باید مبتنی بر قواعد حقوقی، اخلاق و انسانی برای رسیدن به قدرت باشد. اینکه بگوییم اصرار می کنند و ما نمی خواهیم بیاییم درست نیست. طرح من این بود که احزاب نیایند از یکی از این دو کاندیداها حمایت کنند و بگذاریم که هر دو رقابت مثبت کنند و حتی در ستاد ها فعال شویم اما هر شخصی مطالبات را بهتر جواب داد و شیوه های بهتری داشت از آن دفاع کنیم و بازی را بین این این دور دربیاوریم. این بحث که فلانی رأی ندارد و استدلال کردن اینکه نباید حمایت کرد اشتباه است. از اول انتخابات با این استدلال که فلانی رأی دارد پیش آمدند و در نهایت آن شخص کنار رفت و فقط وقت را هدر دادند. انتخابات در ایران از ۱۵ فروردین شروع شد. اینکه می گویید از شیخ خوشتان نمی آید که درست نیست و پتانسیل هایی وجود دارد که باید آن را راه بیندازیم.

این مشارکت ما است که قضیه انتخابات را پیش می برد نه حمایت. دفاع از زندانیان و دانشجویان تبدیل می شود به طرح حقوق شهروندی. ما با مشارکت خودمان است که فضا را می سازیم. برای همین است که دوستان در ستاد آقای موسوی گیر دارند یا باید حمایت کنند که نمی شود یا باید مشارکت کنند که باز هم نمی شود. برای همین است که دوستان با خودشان هم مسئله پیدا کردند.

الآن مطلقا به رأی نگاه نمی کنم و تخصص من در نظر سنجی است ولی تا به حال در مورد نظر سنجی ها اظهار نظر نکرده ام. روی نظر سنجی ها حساس نیستم چون ۱۰ خرداد نشان می دهم چه نظری می سازیم. آدم منفعل همه اش دنبال نظر سنجی است و ما باید اطمینان داشته باشیم که می توانیم بسازیم. دور اول بنای ما باید روی انتخابات باشد و دور دوم رأی آوری است و هر کسی رفت ما هم به او ملحق می شویم.

مصطفی تاج زاده: نظارت استصوابی از کاندیداها گذشته و به شهروندان رسیده است

از یک جهتی بسیار خوشحال هستم که تحکیم وحدت در انتخابات می خواهد فعال باشد. این را گام مثبتی می دانم. از سال ۸۰ تا الآن این دیالوگ را با دفتر تحکیم وحدت داشتیم که استراتژی دوری از قدرت خوب است اما منافاتی با فعالیت در انتخابات ندارد. توصیه ام این است که انتخابات را نباید نادیده گرفت چون اثر گذار است. فکر می کنم اصلاحات جامعه محور هم منافاتی با انتخابات ندارد.

در ادبیات سیاسی هم اصلاح طلبان حکومتی و غیرحکومتی می آمد که من توضیح می دادم که در ایران که دولت همه کاره است و نهادهای مدنی ضعیف است اساسا اصلاحات سیاسی بدون حضور در قدرت و یا تلاش برای پاسخگو کردن قدرت امکان ندارد و این تقسیم بندی ها شما را به سمتی نکشاند که چون احیانا نمی خواهید از جناح، فرد یا گروهی حمایت نکنید فرصت بسیار بزرگ برای اصلاح جامعه را از دست دهید.

راهبرد شرکت در انتخابات می تواند تکمیل کننده راهبردهای دیگر شما باشد. امروز شاید همه به یک مسئله اساسی تر رسیدیم و آن این است که نظارت استصوابی از کاندیداها گذشته و به شهروندان رسیده است. امروز تیغ حذف دارد کندتر می شود. و به دلایل داخلی و بین المللی این تیغ خیلی بیشتر از این کارایی ندارد و دو انتخابات دیگر به سمتی می رویم که این مشکل حل شود. اتفاق مهمی که با ورود شما دارد می افتد این است که نظارت استصوابی به شهروندان رسیده است و هدف حذف شهروندان توسط اقتدارگراها است و می خواهند میزان کمتری از مردم در انتخابات شرکت کنند. تا الآن هیچ مناظره سازنده ای بین کاندیداها برای روشن شدن مواضع از صدا و سیما پخش نشده است و برنامه هایی هم از شبکه ها پخش می کنند که ضد تبلیغ است.

همچنان در روش تبلیغ از توزیع پول استفاده می کنند در تبلیغات هم در رسانه ها از روش های غیرانسانی بهره می گیرند. برای اینکه مردم را از صحنه حذف کنند. ورود شما به انتخابات موثر است که دانشگاه را بسیج کنید و بیانیه بدهید و می تواند با استراتژی کاهش مشارکت مقابله کنید. سقف آراء آقای احمدی نژآد محدود است و هر چه قدر مشارکت کمتر شود احتمال پیروزی بیشتر است و هر چه بیشتر شود احتمال رفتن کاندیدای اصلاح طلب به مرحله دوم بیشتر می شود.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر مصطفی تاج زاده در ادامه سخنان خود گفت: انتخابات سه مرحله دارد: یک مقطع زمانی وقتی است که نامزد ها به صحنه می آیند وسخنرانی می کنند تا روز برگزاری این انتخابات که باید حداکثر استفاده از آن بشود و مستقل از این است که در انتخابات چه می گذرد. در این دو ماه بسیار در مورد دانشجوی ستاره دار بحث شده است و هیچ کس هم از ستاره دارها دفاع نمی کنند حتی اگر اصولگرا باشند. از مطالبات دانشجویی شروع  و پر رنگ می شود که حتی اگر کاندیداهای اصلاح طلب رأی بیاورد می گوید با این شعارها رأی آورده ام و حتی اگر رأی نیاورد تبدیل به مطالبات مردمی شده است و ارتباط خوبی با مردم برقرار کند. سم این فرصت این است که به همدیگر بپردازیم و یا تخریب کنیم. هر کاندیدایی نقطه ضعفی دارند اما به هم نپردازیم و هر چه قدر می توانیم باید برای صیانت آراء بکوشیم. بسیج جدی برای روز انتخابات می تواند سلامت آن را حفظ کنید.

نکته سوم هم برای بعد از انتخابات است و باید به گونه ای عمل کنیم که بعد از انتخابات بتوانیم در چشم هم نگاه کنیم. چون سرنوشت مشترک در سرکوب داریم باید از هم دفاع کنیم در برابر موج سرکوب. برای اینکه بتوانیم مقاومت کنیم.

اگر بتوانید مشارکت را افزایش دهید و گام اساسی را برای پیروزی اصلاح طلبان بردارید به نفس کشیدن جامعه کمک کرده اید. سعی کنید بدون تخریب دیگری تبلیغ کنیم چون در دور دوم و بعد از انتخابات باید با هم کار کنیم و در دور دوم یک کاندیدا باید رأی بیاورد و به گونه ای نباشد که اگر از آن کاندیدا حمایت کردید همه تعجب کنند. چه ببریم و چه ببازیم باید فکر کنیم یک کار اخلاقی کار کنیم.

 
اینکه در ۲۲ خرداد چند درصد مردم شرکت کنند ما در آن موثریم ولی دست ما نیست، اینکه به چه کسانی رأی بدهند ما در آن موثریم ولی عنصر تعیین کننده نیستیم و عوامل دیگری در آن دخیل هستند. اینکه قبل از انتخابات چکونه رفتار کنیم که بعد از آن احساس کنیم کار خودمان را کرده ایم، وحدت بیشتری ایجاد کردیم مسئله مهمی است. من فکر می کنم اگر آقای احمدی نژاد در دور بعد رأی بیاورد خیلی از کارهایی را می کند که در دور اول انجام نداده است چون دیگر نگران دور بعد انتخابات نیست. من تصورم این است که یک احمدی نژآد ضعیف برای این از کانون قدرت حمایت می شود که در مرحله دوم می تواند به طور جدی ابزار تحقق خواسته هایی باشد که حتی در این ۴ سال نتوانستند اجرایش کنند چه برسد به ۲۶ سال گذشته.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر در ادامه مراسم مجری برنامه سوالاتی رو از آقایان عبدی و تاج زاده پرسیدند که متن آن به شرح زیر است:

مجری: دو سوالی که پرسیده می شود در مورد آقای کروبی و موسوی کابینه این دو کاندیدا است که بسیار برای دانشگاهیان مهم است و اینکه تیم آقای کروبی تیم خوبی است ولی ذخیره ندارد و تیمی که بخواهد جایگزین شود وجود ندارد چون با مجلس هشتم هم روبرو هستیم. از سوی دیگر بحث کابینه ترکیبی آقای موسوی است که وزارت علوم، اطلاعات و کشور به دست اصولگرایان قرار است بیفتد یا اصلاح طلبان؟

عبدی: به نظرم این مسئله امروز ما نیست و حتی به این سوال فکر نکرده ام و مسئله این است که این انتخابات را چگونه به ۲۲ خرداد برسانیم اما پاسخ آن برایم هم روشن است.  دو تا عنصر روی پاسخ شما تأثیر دارد که اولی این است که اینها چگونه رئیس جمهور شوند و با چه قدرتی بالا بیایند خیلی موثر است و دومی این است آن فرد تا چه حد توانایی چانه زنی داشته باشد. به نظرم توان چانه زنی آقای کروبی در این قضیه بالاتر است.

تاجزاده: در این مرحله آنچه مهم است داستان ۲۲ خرداد است چون احتمالا اگر هر دو کاندیدا رأی نیاورند قطعا کابینه ای نخواهد بود که مورد نظر من یا شما باشد. این حرف درست است که هر چه رأی کاندیدا بیشتر باشد مطمئنا قدرت بیشتری خواهند داشت. اما آقای موسوی در مورد وزارت کشور دو تا مسئله را حساسیت دارند  که یکی مسئله شوراها است که معتقدند این شورایی که الآن است شورایی نیست که در قانون اساسی بوده و باید شیوع پیدا کند. دوم مسئله انتخابات و نظارت استصوابی است که آقای موسوی بارها گفته اند با نظارت استصوابی مخالف اند و وزیری خواهند گذاشت که مدافع حقوق کاندیداها باشد. در مورد علوم هم آقای موسوی صراحتا گفته اند که دنباله کار آقای خاتمی را می گیرم که مدیریت دانشگاه را باید اعضای هیئت های علمی تعیین کنند و تردید هم ندارم. با دانشجوی ستاره دار و انحلال تشکل ها هم مخالف است. در مورد وزرات اطلاعات هم خارج از اشل آقای یونسی نمی گذارند.

مجری: آقا تاجزاده فکر نمی کنید مشارکت در حمایت از آقای موسوی عجله کرد و بهتر بود صبر می کرد و بعد برنامه ریزی می کرد و آیا تنها ملاک حمایت می تواند رأی آوری باشد؟ از طرف دیگر از آقای عبدی می پرسیم که رأی آوری چه می شود با توجه به اینکه آقای کروبی روحانی هستند؟

عبدی:  من با صحبت های آقای تاجزاده مخالفم و اعتراضم هم به آقای موسوی نیست بلکه به دوستانی است که تلاش می کنند تصویر دیگری از آقای موسوی ارائه کنند و این خطرناک است. در مورد دانشگاه نباید به اظهارات شفاهی استناد کرد بلکه باید برنامه داده شود. آقای کچوییان از دانشکده علوم اجتماعی نزدیک ترین فرد به آقای موسوی است. اگر قرار باشد یک نفر وزارت علوم را نابود کند آقای کچوییان است.در مورد نظارت استصوابی اصلا موضع آقای موسوی این نیست. آقای موسوی می گوید این نظارت قانونی است و انجام می دهیم. ما از نظارت استصوابی دفاع می کردیم و معتقدیم کار شورای نگهبان غیرقانونی است و دعوا سر نظارت استصوابی و استعلایی نیست سر این است که کارهای صورت گرفته غیرقانونی است. شورای نگهبن کاری دارد می کند و اسم آن را گذاشته نظارت استصوابی.

در مورد سوال هم چون انتخابات دو مرحله ای است و نصف به علاوه یک است، آنچه فکر می کنیم در مورد رأی آوری موضوعیت ندارد. خوب اگر فکر می کنیم احمدی نژاد رأی دارد برویم خانه ها بنشینیم.اما  این تخیلات نباید مانع کار کردن شود. اگر انتخابات یک مرحله و نسبی بود باید به این موضع توجه می کردیم.

تاجزاده: یک سری اختلاف سلیقه با آقای عبدی داریم و آن این است که اکثریت اصلاح طلبان با نظارت استصوابی مخالف اند. خود آقای موسوی گفته اند و استدلالشان این است که در دهه اول انقلاب نظارت نداشته ایم. این نظارت به صورت مطلقه غیر پاسخگو است و نباید زیر بار آن رفت چون از اول اشتباه است و به نظرم از حق وتو امریکا در شورای امنیت بدتر است.

وقتی آقای خاتمی انصراف داد ما به شهرستان ها اعلام کردیم که بیایید بررسی کنید که در انتخابات چه کار کنیم که چند راه داشتیم. اینکه سکوت کنیم و بکشیم کنار، اینکه نامزد حزبی معرفی کنیم، اینکه از آقای موسوی حمایت کنیم یا از آقای کروبی حمایت کنیم و یکی اینکه بیانیه بدهیم روی کسی که اجماع کرده شده است. بعد از تعطیلات عید استان ها را دعوت کردیم واز ۵۳ نفر ۳۷ نفر اعلام کردند که باید از آقای موسوی حمایت کنیم و وقت هم نداریم اما پیشنهاد ما این است که دو نامزد اجماع کنند.

سوال شفاهی: از نشست آبان ماه که آقای تاجزاده حضور داشتند ما بحث مطالبه محوری را پیگیری کردیم و بیانیه ای مفصل دادیم و مطالبات را تدوین کردیم و در دیدار با آقای کروبی مطرح نمودیم که ستاد ایشان هم پاسخ هایی داده اند اما در مورد آقای موسوی علیرغم مسئله دیدار با ایشان که تاکنون پاسخی نگرفته ایم، به مطالبات دانشجویان هم پاسخی داده نشده است و هیچ جلوه ای در صحبت های ایشان نداشته است در صورتی که در دانشگاه ها هم از ایشان پرسیده شده است. چرا شما در مشارکت و سازمان مجاهدین این روند را طی نکردید که مواضع کاندیداها را شفاف کنید و بعد حمایت کنید و تنها موضع تان هم این باشد که آقای موسوی رأی آور تر است؟

تاجزاده: چون ما فکر می کنیم در شرایط کنونی باید در کشور توزیع قدرت صورت بگیرد چه با آقای موسوی و چه با آقای کروبی. قطار مدیریت کشور در ریل درست قرار گیرد که هر دو می توانند و سوم هم اینکه از حقوق شهروندی در حد مقدورات دفاع شود که هر دو باز هم می توانند. اینکه روی رأی آوری تأکید می کنیم برای این است که مثلا در امریکا هم روی این موضوع تأکید می کنند. وقتی کاندیداها حداقل ها را دارند باید بین دو کاندیدا شخصی که رأی آور است را انتخاب کرد.

برای این مطالباتمان را از آقای موسوی نخواستیم که در سال ۸۴ هم رفتیم دیدار آقای موسوی و از وی خواستیم که بیاید و به او گفتیم هیچ مطالبه ای هم از او نداریم و می ترسیم که کشور در شرایط نامساعدی قرار بگیرد. لطفا در این شرایط نقد کاندیدای اصلاح طلبان نکنید و انرژی را روی تخریب دیگری نگذارید.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، در مناظره دوم حامیان مهدی کروبی و میرحسین موسوی، آقایان محمدرضا تاجیک و غلامحسین کرباسچی به مناظره پرداختند، که متن آن به شرح زیر است:

مناظره دوم: محمدرضا تاجیک و غلامحسین کرباسچی

مجری: انجمن های اسلامی دانشجویان  ۵۴ دانشگاه کشور با صدور بیانیه ای اعلام کردند که ادامه شرایط موجود کشور را به نابودی خواهد کشان ولذا  احمدی نژاد باید کنار گذاشته شود و علی رغم مسائل گوناگون در مورد تفاوت کانیداهای موجود با مطلوب،ایرادات ساختاری و شبهاتی که در مورد سلامت انتخابات مطرح است باید  از انتخاب مجدد احمدی نژاد جلوگیری کرد. این جمع بندی است که تاکنون داشتیم اما برای پاسخ به این سوال که   به چه کسی رأی بدهیم در خدمت آقای تاجیک و کرباسچی هستیم تا بعد از شنیدن سخنان و پرسش و پاسخ تصمیم گیری کنیم.

محمدرضا تاجیک: باید نسبت به آینده ایران حساس باشیم و باید فکر کرد چگونه می توان تغییر ایجاد کرد

با امید به روزی که دیگر دانشجویی در بند نباشد شروع می کنم. من در فضای جنبش اصلاحات صحبت می کنم و به همین دلیل برای برشمردن برتری های آقای موسوی قصد ندارم اساعه ادبی نسبت به آقای کروبی بکنم و معتقدم باید در شرایط کنونی تمام شخصیت هایی که در فضای اصلاحات حضور دارند را پاس بداریم.

در شرایط حساس کنونی ما به عنوان دانشجو چه باید بکنیم و چه نباید بکنیم. در سخنانم تلاش می کنم به این پرسش پاسخ بدهم.

شرایط کنونی شرایط تصادم بزرگ سیاسی است که این تصادم نابرابر است و رقابتی است که طرفین بازی از کارت های متعددی که در دست دارند استفاده می کنند و بعضی از بازیگران کارت های بسیاری دارند و برخی نه تنها از قدرت گفتمانی که از قدرت پشت گفتمان هم بهره می برند و شبکه های انسانی، امکانات و رسانه های گوناگون بهره می برند اما هدف باید پیروزی باشد.

بارها از قول ماکیاولی گفته ام که قدرت در عده و عده نیست چه بسا یک فرمانده با عده کمتر بر دیگری پیروز می شود و ما باید امروز تلاش کنیم از استراتژی ها قدرت بسازیم و از گفتمان ها قدرت بسازیم.

یکصد سال در جامعه ما برای تحقق یک نظام دموکراتیک تلاش می شود و بتوانیم انتخابات را در جامعه نهادینه کنیم وبه همین دلیل باید انتخاب را پاس بداریم. در هر شرایطی باید حضو داشته باشیم. و گناه به گردن کسانی است که در لحظات تاریخی قائم هستند. باید در شرایط خاص حضور داشته باشند و گرنه تاریخ بی حضور آنها رقم می خورد و وقتی تاریخ ورق خورد دیگر وقت غر زدن نیست. پس باید اولین هدف ما خود انتخاب باشد.

دومین حرکتی که در شرایط کنونی باید انجام داد این است که جنبش اصلاحات را باید انتخاب کنیم و نگذاریم بی حضور تو این جنبش بمیرد. نگذارید این درخت تناور خشکیده شود. اگر آلترناتیو جامعه ما برای تغییر یک جنبش اصلاحی است و دیگر به انقلاب نمی اندیشیم باید به تغییر اصلاحی فکر کنیم و باید جنبش اصلاحات را پاس بداریم. نفس حضور شما نشان می دهد که روزنه های تغییر وجود دارد و از رهگذر گفتمان می توان حرکت توفنده ایجاد کرد. دیگر نمی توان منطق تغییر را از لوله تفنگ دید و جریان های رادیکال از راه گفتمان به دنبال تغییر هستند. ما هم باید بیندیشیم که این جنبش باید پابرجا بماند. مسئله اول ما انتخاب جنبش اصلاحات است و با هر فردی جنبش زنده می ماند باید به آن توجه کرد. باید بیندیشیم چگونه می توان جنبش را حفظ کرد و این موضوعی است که آقای خاتمی روی آن تأکید داشتند.

آیا زمان این نرسیده که مردم را متوجه قهرمانی های خودشان کنیم و ما باید سیاستی را راه بیندازیم که هر دانشجویی با زبان خود سخن بگوید، نه اینکه عده ای به جایش یا برایش سخن بگوید. ایده هایش را تئوریزه کند و آن را هژمونی دهد و به صورت آوانگارد بتواند حرکت کند.

بحث سوم هم این است که گفتمان را انتخاب کنیم. قبل از انتخاب فرد گفتمان را باید انتخاب کرد. گفتمان معنا و رنگ و بو دارد. گفتمان یک نظام معنایی است و ترکیبی از علائم روانشناختی و ماوراء روانشناختی است. آیا گفتمان منطبق با روح زمانه و آینده جامعه ما هست یا نیست؟ منطبق با متغیرهای بی بدیلی که در جامعه ما دارد ظهور می کند هست یا نیست؟ آیا چنین نظام گفتمانی می تواند تولید معنا کند؟ آیا چنین نظام گفتمانی می تواند هویت های متکثر جامعه ما را مانند یه زنجیر به هم وصل کند؟ نه اینکه همه یک هویتی شوند. چگونه می توان گفتمانی ایجاد کرد که همه آحاد جامعه را در خود جای دهد. بعضی از گفتمان ها سطح فراگیری شان جغرافیا نمی شناسد.

باید به گفتمانی توجه کرد که در شرایط کنونی جامعه ما از استعداد هژمونی شدن برخوردار باشدو بتواند گزینه اول جامعه باشد و پیروز شود و در لایه های مختلف جامعه نفوذ کند. و اینکه این گفتمان بتواند نقش کلید داشته باشد و مشکلات جامعه امروز را پاسخگو باشد. گفتمانی که کارآمد باشد. وقتی که  انتخاب می کنید گفتمانی را انتخاب کنید که این خصوصیات را داشته باشد. گفتمانی باشد که امکان تحقق آن وجود داشته باشد.

چهارم اینکه باید جامعه را انتخاب کرد و به فکر آینده جوانان باشیم. باید نسبت به آینده ایران حساس باشیم و باید فکر کرد چگونه می توان تغییر ایجاد کرد. باید شرایطی را به وجود بیاوریم که یک گام به جلو برداریم و آهسته و پیوسته شرایط را تغییر دهیم. باید بتوانیم که یک حرکت را به انتها برسانیم. باید فکر کنیم تغییری که می خواهیم به وجود بیاوریم که انتها داشته باشد.

در مرحله آخر هم فرد را انتخاب کنید که من فکر می کنم باید آقای موسوی را انتخاب کرد اما شخصیت هایمان را نباید دچار خودشیفتگی کنیم. باید شخصی را انتخاب کرد که حامل این گفتمان باشد و کارگزار آن باشد و بتواند تغییر ایجاد کرد.

باید شرایطی ایجاد کرد که همه با شور و امید پای صندوق های رأی بیایند.

 
غلامحسین کرباسچی: باید مطالبه محوری را جدی تر از کاریزما سازی بگیریم

آرزو می کنم که بتوانیم همه دانشجویان زندانی را از بند آزاد کنیم و شرایطی به وجود بیاوریم که هیچ وقت چنین شرایطی برای دانشجویان پیش نیاید.

من با گفته های آقای تاجیک موافقم و گزاره های کلی را قبول دارم و شخصا خوشحالم که دوستان پیشگام آزادی خواهی و مطالبات دانشجویی در این مسیر گام برداشتند و این را از برکات دولت آقای احمدی نژاد می دانم. ما در ستاد آقای کروبی از زمانی که آنجا بودیم تلاش کردیم که یک سری اسنادی را تهیه کنیم که با چشم باز حرکت کنیم. اولین برگ این سند را آوردم که نشان دهم که با گزاره های آقای تاجیک موافق هستیم و اهداف ما به این شرح است:

۱)عبارت است از رئیس جمهور نشدن آقای احمدی نژاد
۲)رئیس جمهور شدن آقای کروبی
۳)تبدیل شدن جناحی که فعالیت می کند به مجموعه ای که نمایانگر اصلاحات باشد
۴)یکپارچه کردن نیروهای اصلاحات
۵)تقویت نهاد انتخابات به معنای واقعی کلمه به مثابه یک راه حل دموکراتیک

برای خودم آثار انتخابات و فضای آن از خود انتخابات مهمتر است. اگر در سی سالگی کشور بعد از تجربه های نه گانه در تجربه دهم بتوانیم، برنامه محوری و مقایسه آن با مطالبات را انجام دهیم  این گام بزرگی در جهت یک انتخاب واقعی است و نه فقط یک رأی گیری.

باید مطالبه محوری را جدی تر از کاریزما سازی بگیریم و قطعا به لحاظ شخصی علاقه بیشتری به آقای موسوی دارم اما برای انتخاب با توجه به برنامه ها آقای کروبی را انتخاب می کنم. در بین خودمان نباید دچار احساسات شویم و اگر ما دنبال برنامه محوری نباشیم نباید امیدوار بود جامعه را بتوان به سمت مطالبه محوری سوق داد.

در دست جناح چپ غیر ازعنوانش و بحث هایش و انگیزه ای که می تواند در بین مردم ایجاد کند چیزی وجود ندارد. نه پول، نه دستگاه های اداری و… .  قطعا اگر این شرایط تحقق پیدا کند و بتوانیم در نیمه راه شخصی را که شرایط دشواری به وجود آورده از قدرت پیاده کنیم نشان داده ایم که بخشی دموکراسی از قدرت پیاده کردن است نه فقط به قدرت رساندن. در درون گفتمان باید خیلی شفاف باید آن را مطرح کنیم که بخش زیادی از آن صنفی است که باید برای ان جواب داشته باشیم و بخشی هم مربوط به کل کشوراست. چند بحث مهم وجود دارد که اگر بتوانیم کاندیداها و مشاورین آنها را مجبور به پاسخگویی کنیم شفاف می توانیم تصمیم بگیریم چه کسی را انتخاب کنیم:

۱)چالش هسته ای که باید شفاف بگوییم که چه می خواهیم بکنیم. آیا ادامه روال موجود؟
۲)بحث روابط خارجی
۳)پرداختن به سیاست اصلی در گرایش دولت و اینکه یک اقتصاد آزاد خواهیم داشت یا دولتی؟در مورد سرمایه گذاری خارجی چه خواهیم کرد.
۴)کاهش تمرکز قدرت و گرایش واگذاری کارها به مدیران محلی، شوراها و مردم در قالب ان جی او و جمعیت های تخصصی و به نوعی حرکت به سمت فدرال اداره کردن کشور.
اینها را از کاندیداها شفاف باید پرسید.

در شرایط موجود باید اعلام کنیم تغییر قانونی اساسی سخنی که اسمش را نباید آورد نیست. همان طور که در زمان انقلاب بعد از ده سال تغییر اساسی در قانون اساسی در مورد تغییر نخست وزیری به رئیس جمهوری شکل گرفت و به اداره کشور و تثبیت نظام کمک کرد. الآن هم می توانیم بگوییم بعد از بیست سال مثلا چند اشکال دیگر هم وجود دارد که تغییر آنها به اداره بهتر کشور کمک می کند. بنابراین در این زمان انتخابات اگر این بحث را زمینه ذهنی اش را در جامعه فراهم نکنیم به صورت کاری که تثبیت حاکمیت و نظام جمهوری اسلامی می تواند باشد فرصت از دست می رود. البته تثبیتی که با اراده مردم باشد و با خدمت بهتر کردن نه با مسائل امنیتی و بگیر و ببند. اینها آثار و نتایج انتخابات است.

من پیشنهادم در این جمع که معقول ترین، با خواست ترین آدم هایی هستند که با انرژی جوانی خودحضور دارند و می توانند بسیاری را برای حضور به صحنه بیاورند، حتما بر تغییر شرایط موجود، بر مطالبات و مقایسه آنها حرکت بکنیم.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر در مناظره دوم نیز سوالاتی برای آقایان کرباسچی و تاجیک مطرح شد که در ادامه آمده است:

مجری: در ستادهای  آقای موسوی افراد متعددی حول ایشان حضور دارند. دوستانی که از انتهای جریان راست و چپ هستند. بعد از رأی آوردن آقای میرحسین کدام یک این افراد برنامه های خود را در دولت اجرا می کنند؟ اگر گفتمان هایی دچار تناقض باشند در مرحله عملیاتی شدن خیلی راحت تناقضات را نشان می دهد و پس از آن هم طرفداران کنار خواهند رفت.آقای موسوی می گویند بنده اصولگرای اصلاح طلب هستم. چه مولفه هایی از این دو کنار هم قرار گرفتند؟

تاجیک: ما که دغدغه تغییر گفتمان ایشان داریم توجه دوستان را به مانیفست آقای موسوی که این هفته منتشر خواهد شد جلب می کنم. اگر از من سوال می کنید که یک چهره شناخته شدم و بیشترین ادبیات را در زمینه اصلاحات منتشر کردم. الآن مشربی داریم که پست مدرن هستیم که تمام دوانگاری ها را به هم می ریزد. گفتمانی که که بین دوگانه ها ایجاد کرده ایم. آیا اینکه یک گفتمان هویت های مختلف را در خود جای دهد اختلاطی محسوب می شود؟ آیا معیاری داریم که میزان اختلاطی و کدر بودن آن را نشان دهیم؟ آیا گفتمانی که از دموکراسی، حقوق شهروندی، توزیع قدرت و کثرت گرایی استفاده می کند کدر نیست؟

جمهوری اسلامی گفتمانی است که هم در آن جمهوری است هم اسلامی. بگذارید منشور بیرون بیاید و بعد قضاوت کنیم در مورد میزان اصولگرا و اصلاح طلب بودن آن.

درون گفتمان ها هویت های متعددی وجود دارد و گفتمان شفاف وجود ندارد و بیشتر توهم است. گفتمان آقای موسوی از فراگیری برخوردار است و ذیل آن شهروندان گوناگون می گنجند. گفتمانی موفق است که اینقدر دامنه فراگیری آن وسیع باشد که دگرها را خودی کند.

به هیچ وجه معنای این اختلاط این نیست که ناگهانی شیرجه می رویم در گفتمان اصوگرایی یا بالعکس.

مجری: خیلی خوشحالیم که آقای تاجیک می گویند قرار است منشور آقای موسوی بیرون بیاید که خطوط کلی را مطرح می کند .و یکی ازاصول  در پست مدرنیسم بسیار مطرح است قدسی زدایی است. بعدا با سوال های شفاف تری که خصیصه پست مدرنی است به سراغ آقای تاجیک می رویم. اما در آقای مورد کروبی ایشان شعارهای بسیار رادیکالی را مطرح می کنند و این در حالی است که موانع زیادی مانند سپاه و نهاد های امنیتی  و شورای نگهبانی وجود دارد . آیا آقای کروبی فقط برای اخذ رأی این شعارهای رادیکال را می دهند یا به این مسئله اندیشیده اند که چگونه آنها را اجرایی کنند؟

کرباسچی: تاکنون ۴ تا بیانیه و ۳۵ سیاست در مورد اقتصاد و فرهنگ و سیاست داخلی و خارجی آقای کروبی داده اند و ما بررسی کرده این که همه اینها برای رئیس جمهوری که از مردم رأی بگیرد در یک زمان بندی قابل پیگیری است. هم اجرایی بودن و هم شفاف بودن مفاهیم مطلق نیستند ولی انتخاب گر باید نسبی انتخاب کند. همه شعارها را ببینید که کدام شفاف تر است و کدام نیست و کدام اجرایی تر است و کدام نیست.

اینکه ما از حوض گرم رادیکالیزم ناگهان به حوض سرد اصولگرایی شیرجه بزنیم خیلی بد است ولی بدتر از آن این است که بخواهیم یک پا در حوض اصولگرایی و یک پا در حوض رادیکالیزم شنا کنیم. این کار نشدنی است. هر مدیری باید جهت گیری هایش در این جامعه ای که یک عده اصولگرا هستند و یک عده اصلاح طلب مشخص باشد. در کشور ما همواره مفهوم چپ و راست وجود داشته و تغییر نیروها نیز داده است اما آیا ما به اسم تغییر شرایط موجود و تحولخواهی ما تحولخواهی داریم یا می خواهیم شرایط موجود حفظ شود؟

حتما باید نسبی نگاه کرد. اما کشور با درست کردن یک مخلوط اداره نمی شود. می توان کار را یک مدت دست انسان هایی داد که ادعای اصلاح طلبی دارند داد و اگر توانستند دوباره رأی بگیرند حاکم باشند.

اما درست کردن مخلوط در کجای دنیای امروز است؟ کجای پست مدرنیسم است؟ در دنیای امروز دمکراسی که با احزاب کار کند، احزاب می توانند غیر شفاف باشند؟ با درست کردن حزب رستاخیز می توان همه مردم را جمع کرد. اما وقتی حزبی می خواهد از مرد رأی بگیرد باید شعارهایش دقیق و شفاف باشند. اگر قرار است ما دموکراسی داشته باشیم و دموکراسی هم دموکراسی احزاب باشد باید شفاف باشیم.

مجری: خیر مقدم به آقای کروبی. البته ما از آقای میرحسین موسوی هم دعوت کرده بودیم که تشریف بیاورند. در مورد آقای میرحسین موسوی تک گفته هایی وجود دارد. مثل اظهاراتی که در مورد قانون مطبوعات و یا رد صلاحیت های مجلس هفتم داشتند. اما آقای موسوی بارها تأکید کردند که به قانون اساسی پایبند هستند و به نظر ما قانون اساسی علی رغم نقدهایی که به آن داریم  ظرفیت های بسیاری دارد .اما آقای تاجیک طبق این قانون اساسی راهپیمایی و تجمع اگر بدون حمل سلاح و بدون زیر سوال بردن مبانی مقدسات و اسلام آزاد است، مطبوعات آزاد هستند و هیچ شخصی حق ندارد دیگری را به اتهام داشتن  عقیده ای  به زندان بیندازد.بنابراین اگر آقای موسوی رئیس جمهور شود و دفتر تحکیم وحدت درخواست مجوز تجمع برای ۱۶ آذر در مقابل سر در دانشگاه تهران کند، آیا وزارت کشور ایشان قبول می کنند؟ آیا وزیر علوم ایشان ۷۰ تشکلی را که در دولت نهم تعطیل شدند و یا غیرقانونی اعلام شدند به رسمیت خواهد شناخت و اجازه فعالیت به آنها خواهند داد؟

تاجیک: بله، این کار را خواهیم کرد.

مجری: در  دولت نهم به ناحق و برخلاف قوانین  تشکل هایی چون انجمن های اسلامی و حتی کانون های فرهنگی تعطیل شدند.  در دانشگاه علوم پزشکی شیراز همین چند ماه پیش انجمن اسلامی دانشجویان این دانشگاه را طی روندی غیرقانونی تعطیل کردند و یک شبه انتخابات برگزار کردند نشست طیف جعلی شیراز نیز آنجا برگزار شده است. گاها افرادی از طیف جعلی شیراز و یا کسانی که انجمن های دانشجویان را تعطیل کردند در ستاد آقای موسوی مشغول به کار هستند. آیا با روی کار آمدن آقای موسوی این تشکل ها با وجود اینکه جعل کنندگان آن در ستاد آقای موسوی هستند به دانشجویان برگردانده می شود؟

تاجیک: از نظر من آقای موسوی مبنای کار را قانون می دانند. و به هر تشکل و حزبی که در چارچوب قانون و مجاز باشند اجازه فعالیت می دهند. آقای موسوی صریحا اعلام کردند که با تعطیلی تشکل ها مخالف هستند و با زندان رفتن دانشجویان به دلایل سیاسی هم مخالف هستند. خانم رهنورد هم پشت تریبون رفتند و اعلام کردند که اگر ما بیاییم تمام زندانیان سیاسی را آزاد خواهیم کرد. آقای موسوی در چارچوب قانون تشکل هایی که آزاد هستند را پاس می دارند و تلاش می کنند هیچ تعرضی به آنان صورت نگیرد.

مجری: از آقای موسوی در مورد اعدام سال ۶۷ پرسیده شده است و ایشان فرمودند که شرایط انقلابی در کشور وجود داشته و گروه هایی خرابکاری می کردند و تفکیک قوا هم وجود دارد. اما دفاع آقای موسوی گاها در روزنامه و رسانه های خود آقای موسوی انعکاس پیدا نکرد. اما در دوران نخست وزیری آقای موسوی انقلاب فرهنگی صورت گرفته بوده و ایشان هنوز عضو شورای انقلاب فرهنگی هستند، اما موضع ایشان نسبت به آن اتفاقات چیست؟

سوال بعدی از آقای کرباسچی است که آقای کروبی در قانون مطبوعات حکم حکومتی را پذیرفتند. اما آقای کروبی شعارهایی می دهند که امکان دارد به حکم حکومت دیگری بینجامد. در آن زمان آقای کروبی چه کار می کنند؟

کرباسچی: در مورد حکم حکومتی اگر می گوییم در اداره کشور خوب نیست یعنی اگر کسی را با حکم حکومتی خواستند امتیازی به او بدهند او هم نپذیرد، مثلا اگر شخصی رد شد با حکم حکومتی خواستند بیاورند بگوییم نه. ما هیچ وقت به این مسئله ایراد هم نگرفتیم و آن طرف قضیه هم کسی نگفته که حکم حکومتی است. در زمانی به رئیس مجلس تلفن شده است که به مصلحت نیست این لایحه الآن مطرح شود، اگر شخص دیگری جای ایشان بود حتی ابراز نمی کرد که این حکم حکومتی است و خودش بر عهده می گرفت. اتفاقا این شفافیت آقای کروبی است که مسئله را بیان می کند که علاقه ندارد خواست نمایندگان مجلس را از دستور کار خارج کند اما چون رهبری این موضوع را اعلام کردند و قائل به قانون اساسی هستم آن را می پذیرد. این شفافیت دو خاصیت دارد. اول اینکه اگر باری در این قضیه هست چه خوب یا بد معلوم شود که چگونه است و بعد از بحث قانون مطبوعات چند لایحه دیگر با این موضوع وجود داشت که مثلا لایحه ای با حکم حکومتی به مجلس نیاید؟ هر مسئول دیگری هم می خواست با سیاست و عاقلانه تصمیم بگیرد و شفاف باشد راه دیگری غیر از این نداشت و ما بنا نداریم در کشور که یک مرتبه رفتارهای غیر معقول و به هم ریخته ایجاد کنیم. به هر حال قاون اساسی است و باید به آن تن داد اما شفاف و عاقلانه باشد. بدون اینکه بخواهم اسمی ببرم اما مسئولان زیادی بودند که مورد علاقه ما هستند این کار را انجام داده اند اما علنی نکرده اند کسی هم نمی داند.

آقای کروبی بارها گفتند که بنده در اداره کشور مثل زمان آقای موسوی، هاشمی و خاتمی بوده است، قصد ندارم به هیچ وجه از حکم حکومتی استفاده کنم.

تاجیک: آمار در کشور ما نشان می دهد که به نظر ۶۰ درصد مردم ما مسئولین قبل و بعد انتخابشان دو فرد هستند. قبلش مواضع شفاف دارند و مردمی هستند ولی بعد از آن اینطوری نیست. اما من می گویم که اگر شخصی روایت بعد از انتخابش کاملا متحول شد هیچ الزامی ندارم که پابرجا باشم. حتما آقای موسوی شخصی نیست که حرفی بزند که نخواهد انجام دهد و به نظرم گفته های ایشان هم پوشانی اش با گفتمان اصلاحات کاملا مشخص است. دیدگاه های اصولگرا هم دارند و همه دارند. اینکه شما می فرمایید که این مسائل باید شفاف بیان بشود موافقم اما نباید کاری کنیم که تقاضاهای جامعه تشدید شود و بعد که عملی هم نشد، نا امیدی در همه جا پخش شود.

خبرنامه امیرکبیر: لازم به توضیح است، مشروح گزارش روز اول نشست انجمن های اسلامی سراسر کشور (دفتر تحکیم وحدت) به زودی منتشر خواهد شد.

 متن این بیانیه به این شرح است:

سازمان عفو بين الملل از مقامات ايران خواسته است تا آزادي انتخابات آتي رياست جمهوري را كه در تاريخ ۱۲ ژوئن ۲۰۰۹ (۲۲ خرداد ۱۳۸۸) برگزار مي شود، در برابر هر گونه تبعيض بويژه تبعيض عليه زنان تضمين نمايد و هم چنين كانديداها و راي دهندگان را در اجراي موثر حق خود مبني بر آزادي بيان و آزادي اجتماعات در طول مبارزات انتخاباتي، مورد حمايت قرار دهد.

اين درخواست سازمان عفو بين الملل در نامه اين سازمان به آيت الله جنتي، پس از پايان مهلت ثبت نام كانديداهاي رياست جمهوري مطرح شده است. ماده ۱۱۵ قانون اساسي ايران مقرر مي دارد كه رئیس جمهور باید از میان رجال مذهبی و سیاسی که واجد شرایطي چون ایرانی الاصل، تابع ایران ، مدیر و مدبر، دارای حسن سابقه و امانت و تقوی ، مومن و معتقد به مبانی جمهوری اسلامی ایران و مذهب رسمی کشور، باشند انتخاب گردد.

در انتخابات قبلي، اعلب كانديداهاي ثبت نام شده به موجب چنين ضوابط مقرر شده اي از سوي قانون اساسي رد صلاحيت شدند. رد صلاحيت شدن زنان عمدتاً بدليل ترجمه فارسي لغت رجل، يعني مردان، صورت گرفت.

سازمان عفو بين الملل از اين موضوع ابراز نگراني مي كند كه چنين ضوابطي ظاهرا ديگر مواد قانون اساسي ايران مانند برابري همه شهروندان در برابر قانون و الزام به رعايت حقوق زنان و منع تفيتش عقايد افراد را مورد تخطي قرار مي دهد. به علاوه چنين ظوابطي، مواد ۲، ۳، ۱۸، ۱۹ و ۲۶ ميثاق بين المللي حقوق مدني و سياسي را كه ايران دولت عضو آن است، مورد تخطي قرار مي دهد. به موجب اين مواد، دولت عضو اين ميثاق بايد از تبعيض جلوگيري نمايند. دولت ها به موجب اين ميثاق هم چنين ملزم هستند كه آزادي عقيده و فكر را مورد حمايت و رعايت قرار دهند. اين شروط و ضوابط هم چنين ماده ۲۵ همين ميثاق، مبني بر حق آزادي راي دادن و آزادي انتخاب شدن بدو تبعيض را مورد نقض قرار مي دهد.

عفو بين الملل از شوراي نگهبان مي خواهد كه تضمين كند كه هيچ كس از حق كانديدا شدن، با دلايلي چون نژاد، مذهب رنگ جنس و زبان و دين و عقايد سياسي و اجتماعي محروم نمي شود. بويژه اين سازمان در خصوص اينكه هيچ كدام از ۴۲ زن ثبت نام كرده در انتخابات تنها بدليل جنسيتشان از انتخاب شدن بعنوان كانديداي انتخابات رياست جمهوري محروم نشوند. اين سازمان هم چنين از اظهارات عباس علي كدخدائي سخنگوي شوراي نگهبان مبني بر اينكه هيچ منع قانوني براي كانديدا شدن زنان وجود ندارد استقبال مي كند.

اين سازمان هم چنين از سركوب كنوني عليه مخالفان سياسي در ايران، كه در ماههاي كنوني افزايش يافته است، ابراز نگراني خود را اعلام ميكند و نگران اين مسئله است كه ايرانياني كه خواهان بيان آزادانه نظراو عقايد خود و يا خواهان آزادي تجمعات هستند، در طول رقابت ها و مبارزات انتخاباتي با محدوديت هائي مانند ارعاب، بازداشت خودسرانه و يا محاكمه غيرعادلانه و غيرمنصفانه روبرو شوند.       

عفو بين الملل گزارش هائي را دريافت كرده كه بيانگر افزايش موج بازداشت هاي خودسرانه و ارعاب بويژه در مورد اعضاي قوميت ها و اقليتهاي مذهبي، دانشجويان، فعالين حقوق كارگري  مدافعان حقوق زنان است بسياري از بازداشت شدگان از اين گروهها در معرض سوء رفتار و شكنجه و رفتارهاي اهانت آميز قرار دارند. بسياري از افرادي كه پيش از اين دوران بازداشت شده اند به اعدام محكوم شده اند.

بعلاوه چندين روزنامه تعطيل شده و دسترسي به سايت هاي اينترنتي متعددي ممنوع شده است. بويژه سايت هائي كه در ارتباط با حقوق بشربوده و با سازمان هاي بين المللي در اين خصوص ارتباط داشته اند.

دردسامبر ۲۰۰۸، دفتر دادستان تهران از تشكيل نهاد ويژه اي براي كنترل اينترنت و اس ام اس و نيز جرائم مرتبط خبر داد و اظهار داشت كه اين نهاد نقض هاي رقابت هاي انتخاباتي و نيز اظهارات توهين آميز را در اس ام اس ها كنترل خواهد كرد.

اين اقدامات تا حد زيادي در راستاي خاموش كزدن صداهاي انتقاد آميز و نيز برنامه هاي مسالمت آميز سازمان ها پيش از انتخابات صورت مي گيرد.

همه افراد و سازمان ها بايد اجازه يابند تا حق خود مبني بر آزادي بيان، تشكل ها و تجمعات را به اجرا گذارند. و هر كسي كه براي اجراي صلح آميز حقوق ياد شده خود، دستگير شده است بايد فوراً و بدون قيد و شرط آزاد شد. ديگر بازداشت شدگان نيز بايد آزاد شوند مگر آنكه اتهامات آنها به موجب محاكمه عادلانه روش و صريح باشد. همه بازداشت شدگان بايد در مقابل رفتارهاي توهين آميز و شكنجه مورد حمايت قرار گيرند.

آخرين موارد نگراني عفو بين الملل عبارت است از:

بازداشت مهدي معتمدي مهر، عضو كميته دفاع از انتخابات سالم و عادلانه و نيز عضو نهضت ازادي كه توسط مقامات دادگاه انقلاب در تاريخ ۱۹ آوريل ۲۰۰۹ بازداشت شد. پيش از بازداشت وي، برخي از افراد از سوي وزارت اطلاعات طي تماس تلفني با وي، اعلام كرده اند كه بيانيه كميته دفاع از انتخابات باز سالم و عادلانه در خصوص “نهادهاي مدني؛ بعنوان ناظران انتخابات: تضميني براي انتخابات باز، باز، سالم و عادلانه” اقدام عليه امنيت ملي تلقي مي شود. بيانيه اين كميته منتشر شد و پس از آن معتمدي مهر بازداشت شد. او اكنون به اتهام اقدام عليه امنيت ملي در بند ۲۰۹ اوين بسر مي برد. ديگر اعضاي اين كميته نيز از برگزاري هرگونه جلسه در دفتر موسسه حقوقي راد منع شدند. اين موسسه حقوقي متعلق به محمد علي دادخواه وكيل دادگستري و عضو موسس كانون مدافعان حقوق بشر است. كانون مدافعان حقوق بشر در تاريخ دسامبر ۲۰۰۸ تعطيل شد و هنوز هم اجازه بازگشائي نيافته است.
 

دست كم سه دانشجوي دانشگاه اميركبير(پلي تكنيك تهران) متعاقب بازداشتشان در ماه فوريه (اسفند) بدون محاكمه هم چنان در بند امنيتي ۲۰۹ اوين بسر مي برند. ديگر دانشجوياني كه طي هفته هاي اخير آزاد شده اند از شكنجه و رفتارهاي غيرانساني در طول دوره بازداشت خود خبر داده اند. در تاريخ ۲۸ آوريل ۲۰۰۹ يك قاضي دادسراي انقلاب اعلام كرد كه هشت دانشجوي بازداشتي دانشگاه اميركبير، شامل سه دانشجوئي كه هم اكنون در زندان بسر مي برند، با گروهك مجاهدين خلق ارتباط داشته اند. گروهي كه هم اكنون در خارج از ايران و در تبعيد بسر مي برند. اين قاضي هم چنين اظهار داشته است كه اين دانشجويان در طي اين مدت تا پيش از انتخابات اقداماتي را در دانشگاه صورت دهند.
 

آيت الله سيد حسين كاظميني بروجردي كه مدافع ايده جدائي دين از سياست است، هم اكنون در حال گذراندن ۱۱ سال حبس است. وي در ابتدا توسط دادگاه بدوي به جرم محاربه، به اعدام محكوم شده بود.در تاريخ ۵ مي ۲۰۰۸ وي مورد ضرب و شتم شديد در زندان يزد قرار گرفت و پس از آن طي نامه اي سرگشاده به بان كي مون دبيركل سازمان ملل از وي خواست تا ناظراني بين المللي به ايران اعزام شوند و به مردم ايران در برگزاري يك رفراندوم آزادانه براي تعيين نوع سيستم حكومتي خود كمك نمايند. از آن زمان تاكنون وي از هرگونه ارتباط تلفني با خانواده خود منع شده است و به وي گفته شده است كه بخاطر اظهاراتش در خصوص برگزاري رفراندوم محاكمه خواهد شد.
 

دست كم ۱۰۰ نفر در تهران و سنندج پيش از روز اول مي براي برگزاري مراسم روز اول مي، روز جهاني كارگر بازداشت شده اند. گرچه برخي از بازداشت شدگان آزاد شده اند اما بسياري ديگر هنوز در بازداشت بسر مي برند. مانند جعفر عظيم زاده، شاپور احساني، بهرام عابديني، و نيز شش عضو كمپين يك ميليون امضا يعني نيكزاد زنگنه، كاوه مظفري و همسرش جلوه جواهري، امير يعقوب علي، پوريا پوشتاره و طاها ولي زاده.
 

سجاد خاكساري خبرنگار هفته نامه قلم معلم و پسر محمد خاكساري و ثريا دارابي كه هر دو از رهبران كانون صنفي معلمان هستند، در تاريخ ۲۶ آوريل ۲۰۰۹ درمقابل وزارت آموزش و پرورش بازداشت شد. وي در حين تهيه گزارش و پوشش خبري اعتراضات صنفي معلمان به عدم پرداخت بدهي هاي معوقه خود، بازداشت شد.
 

دو مدافع حقوق زنان و نيز عضو كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين تبعيض آميز، در تاريخ ۷ مي ۲۰۰۹ بازداشت شدند. اين دو فعال حقوق زنان از سال ها قبل براي حقوق زنان در اين شهر فعاليت كرده اند و اخيرا در حال فعاليت بر روي مسئله قتل هاي ناموسي در اين شهر بوده اند و توجه برخي از متنفذين اين شهر را به خود جلب نمودند. فاطمه مسجدي همراه با غلامرضا سلامي، محقق مسائل زنان در كرج بازداشت شدند و سپس منزل آنان در قم توسط نيروهاي امنيتي مورد تفتيش قرار گرفت. مريم بيدگلي نيز  چند روز بعد در قم بازداشت شد. شادي صدر، وكيل اين دو فعال حقوق زنان،  معتقد است كه اين بازداشت ها غيرقانوني است چرا كه آنها هيچ حكم بازداشتي بهمراه نداشته اند.
 

نرگس محمدي معاون كانون مدافعان حقوق بشر و مسئول واحد اجرائي شوراي ملي صلح و ثريا عزيزپناه عضو همين شورا و رئيس كانون پاكسازي مين و نيز سردبير مجله رسان، در تاريخ ۱۰ مي ۲۰۹۹ از سفر به كشور گواتمالا براي شركت در كنفرانسي دراين كشور ممنوع الخروج شدند.

در افتتاحیه این نشست که از مهمانان بسیاری دعوت به عمل آمده بود خانواده عباس حکیم زاده، دبیر سیاسی دفتر تحکیم وحدت، محمد صدیق کبودوند و شخصیت های سیاسی چون عبدالله نوری، عزت الله سحابی، عماد الدین باقی، ابراهیم یزدی، حبیب الله پیمان، رضا علیجانی، تقی رحمانی، هدی صابر، بابک احمدی، عیسی سحر خیز، محمد عطریانفر، هاشم صباغیان، حسین رفیعی، محمد بسته نگار، هرمیداس باوند، عیسی خان حاتمی، احمد زیاد آبادی، یوسف مولایی، محمد ناظری و فعالان حوزه زنان چون شهلا لاهیجی، مینو مرتاضی، نوشین احمدی خراسانی، شادی صدر و نسرین ستوده حضور یافتند.

در ابتدای برنامه و پس از سخنرانی عزت الله سحابی پیام دکتر عبدالکریم سروش به نشست دفتر تحکیم وحدت و به مناسبت آغاز این نشست توسط رضا خجسته رحیمی خوانده شد. در ادامه مادر عباس حکیم زاده، طی سخنانی وضعیت فرزندش پس از ملاقات انجام شده بعد از ۸۰ روز را توضیح داد. همچنین سخنرانان به دیدگاه های خود در خصوص انتخابات دهم پرداختند و شرایط سیاسی و اجتماعی کشور را در آستانه انتخابات تشریح کردند.

متن پیام سروش به دفتر تحکیم وحدت که سومین پیام وی به این اتحادیه در طول چهار سال گذشته محسوب می شود بدین شرح است:

به نام خدا

«ان الله یامرکم ان تودو الامانات الی اهل ها و اذا حکمتم بین الناس ان تحکموا بالعدل»
فرمان خداوند است که امانت را به اهلش بسپارید و داوری به عدالت کنید.

انتخاب رئیس قوه مجریه نزدیک است و دانشجویان هم چون آحاد دیگر مردم حق، بلکه تکلیف دارند که در این مسابقه عظیم شرکت ورزند و وام خود را به عدالت بگذارند و امانت رای را به اهلش بسپارند.

گریختن از این مسابقه شرط خرد نیست، چرا که کار را به بی خردان وا نهادن است. همه نیک می دانیم که دایره و قاعده بازی را چنان تنگ گرفته اند که جز معدودی توان و مجال بازیگری ندارند و:

نیزه بازی اندر این گوهای تنگ
نیزه بازان را همی آرد به ننگ

با این همه در این گذرگاه تنگِ عافیت، جریده نمی باید رفت، و در این بازی بزرگ به تماشا نمی توان نشست. لذا گزینش باید کرد و کسی را باید برگزید که کاری می کند اما نه بهترین یا بزرگ ترین کار را، وعده می دهد اما نه وعده های بزرگ و چراغ می افروزد اما نه چراغ آفتاب. وعده های سیل آسا و آبیاری قطره چکانی؟ سخاوت در سخن و خسّت در عمل؟ هیچکدام. بل جویی و آب روانی، شمعی و شعله لرزانی تا شمع های دیگر یک یک فروزان شوند و جوی های دیگر یک یک روان.

کسی را برگزینید که نه سفاهت می پرورد و نه خرافه می گسترد. نه جلوه می فروشد و نه عشوه می خرد. کم می گوید اما راست می گوید، گام کوچک بر می دارد اما استوار بر می دارد. از عمل سیراب می شود نه از خطابه. پاسبان آزادی است نه فقط عاشق آن و اهل عدالت ورزی است نه عدالت سرایی. از او بخواهید نه فرهنگ بسازد و نه تئوری بپردازد، بل پاسبانی کند تا دیگران باغبانی کنند. با دشمنان مدارا کند و با دوستان مروت. با مخالفان کرم ورزد و با موافقان عدالت. نقد را که تقوای سیاست است برتابد و نقادان را برتر از مُنقادان بنشاند. جوانی و زیبایی را گناه نداند و نشاط و عیش و تنعم را عین عبادت بشمارد. از او یک وعده و صد وفا بخواهید، نه صد وعده و نیم وفا. از طلب آزادی کوتاه نیایید که همه فضیلت ها در اوست و از فساد قَضا غافل نشوید که همه مصیبت ها از اوست.

همت پاکان دو عالم و بخشایش ارواح مکرّم با شما باد.

عبدالکریم سروش
مریلند
اردیبهشت ۱۳۸۸

گزارش کامل این نشست و مشروح سخنرانی ها متعاقبا منتشر خواهد شد.

سخنرانی میرحسین موسوی در جمع دانشجویان دانشگاه های شیراز در حالی شروع شد که تعداد زیادی از دانشجویان از ۳ ساعت قبل از آغاز مراسم، با حضور در پشت درب تالار فجر، خواستار ورود به سالن بودند، اما برگزار کنندگان مراسم (انجمن فرهنگ و سیاست دانشگاه شیراز) به صورت کاملا گزینشی در حال پر کردن سالن بودند و اجازه بردن هیچ گونه پلاکاردی را به داخل سالن نمی دادند و کیف تمام دانشجویانی را که اجازه ورود می یافتند، به شدت بازرسی می کردند. این وضعیت تا یک ساعت قبل از آغاز مراسم ادامه داشت تا اینکه بر اثر فشارهای جمعیت، شیشه های درب ورودی شکسته و درب باز شد. هنگامی که دانشجویان وارد سالن شدند تنها فضای خالی اندکی در انتهای سالن باقی مانده بود. به همین خاطر جمعیت زیادی بیرون از سالن مجبور شدند از طریق پروژکتور برنامه را دنبال کنند. گفتنی است پس از این اتفاقات درب های کوی ارم نیز بسته شد تا مانع از ورود بیشتر دانشجویان شود. تجمع دانشجویانی که پشت درب کوی ارم مانده بودند باعث شد تا خودروی حامل موسوی نتواند وارد دانشگاه شود. بر اثر فشارهای جمعیت، قفل یکی از درب ها شکسته شد و جمعیت به داخل کوی راه یافتند.

دانشجویان حاضر در سالن عکس هایی از دانشجویان دربند از جمله عباس حکیم زاده، مجید توکلی، مهدی مشایخی و پلاکاردهایی که بر روی آن ها نوشته شده بود: “دانشجوی زندانی آزاد باید گردد”، “آقای موسوی به سوالات ما پاسخ صریح بدهید”، “اینجا هر روزش ۱۸ تیر است، سکوت تا کی؟”، “انجمن منتخب حق مسلم ماست” و “ما هم سوال داریم”، در دست داشتند.

موسوی صحبت های خود را با انتقاد از زندانی شدن دانشجویان منتقد آغاز کرد و گفت: “اعتقاد دارم که وهن نظام است که یک دانشجوی منتقد، زندانی یا گرفتار شود یا مورد اهانت قرار بگیرد.” وی با اشاره به اینکه کافی نیست که دولت امنیت داشته باشد بلکه مهم، امنیت مردم است افزود: “من از این مساله استفاده می‌کنم و می‌گویم که مهم است دانشگاه امن باشد اما مهم تر از امنیت دانشگاه، امنیت خود دانشجوست. یکی از اولین وظایف دولت‌ها برآورده کردن نیازهای اولیه مردم جامعه است و در عین حال یکی از وظایف آنها، رهایی مردم از خوف و ترس است.” به گزارش خبرنامه امیرکبیر، پس از این صحبت ها دانشجویان یکصدا فریاد زدند “دانشجوی زندانی آزاد باید گردد”.

در ادامه این مراسم، زهرا رهنورد همسر مهندس موسوی گفت: “ما نیز در دوران دانشجویی شعار “دانشجوی سیاسی آزاد باید گردد” را سر می‌دادیم اما آرزومندم این شعار برای ابد نباشد و از انتخابات دهم به بعد تا ابد دانشجوی سیاسی زندانی نداشته باشیم.” در این هنگام یکی از دانشجویان بسیجی حاضر در سالن پلاکاردی در دست گرفت که بر روی آن نوشته شده بود “شادی روح اصلاحات، فاتحه مع الصلوات” که این حرکت با اعتراض شدید دانشجویان مواجه شد. موسوی در واکنش به اعتراض دانشجویان گفت: “پلاکاردهای مختلف فضا را زیباتر می کند و نشان دهنده فضای آزاد سیاسی در دانشگاه است”.

در ادامه جلسه دانشجویان به مطرح کردن پرسش های خود پرداختند. موسوی در پاسخ به دانشجویی که پرسید به نظر شما پاشنه آشیل مشکلات کشور کجاست؟ گفت: “ما امروز مشکلات پیچیده‌ای در کشور داریم؛ همین الان در بیشتر سایت‌ها این مساله مطرح شده که سومین رییس بانک مرکزی هم استعفا داده است.” در این لحظه چند دانشجوی بسیجی شعار دادند “دروغه، دروغه”. دانشجویان حاضر در سالن در پاسخ به این حرکت شعار دادند “توپ، تانک، بسیجی، دیگر اثر ندارد” که موسوی از دانشجویان خواست این شعار را ندهند و گفت من هم امیدوارم این خبر دروغ باشد. وی عدم ثبات در سیاست‌ها و عدم احترام به مدیریت‌های کشور را از دیگر مشکلات امروز عنوان کرد و گفت: “تا سه، چهار سال قبل نشنیده‌ایم که فردی در بالاترین سطوح کشور بگوید من گوش این وزیر و آن وزیر را می‌پیچانم. ادبیات ما متاسفانه عوض شده است” که در این هنگام دانشجویان شعار دادند “مرگ بر دیکتاتور”

موسوی در پاسخ به یکی از دانشجویان که پرسید مگر اصلاح ‌طلبان از چه اصولی عدول کرده ‌اند که شما می‌خواهید به اصول برگردید؟‌ پاسخ داد: “اصلاح‌ طلبان واقعی کسانی هستند که به اصول انقلاب پایبند‌ند و ساختارشکنی نمی‌ کنند. اصلاح‌ طلبی واقعی را عین اصول ‌گرایی و اصول‌ گرایی واقعی را عین اصلاح ‌طلبی می‌ دانم و دلیل اساسی این مساله هم این است که امروز تمام نیروهای معتقد به تغییر وضع موجود بر محور یک موضوع و شعار جمع می ‌شوند. ما در اول انقلاب بسیج و ارتش ۲۰ میلیونی داشتیم. اینها کسانی بودند که طوری به جبهه‌ می ‌رفتند که اگر هم شهید شدند حتی اسم آنها برده نشود و شناخته نشوند. آنها حافظان ارزش ‌ها بودند که از همه اقشار به ویژه قشر مستضعف در میان آنها حضور داشتند. آنچه من دائما به آن رجوع می ‌کنم این است که بسیج ویژگی‌ هایی نظیر حراست از انقلاب، حراست از ناموس، فراتر از جناح‌ ها حرکت کردن و عدم دخالت نظامیان در انتخابات دارد و ما این بسیجی را قبول داریم. بسیجی خوب و واقعی حتی اگر اختلاف سلیقه ‌ای داشته باشد احترام برادر و دوست دانشجوی خود را نگه می‌دارد و در محدود کردن او مشارکت نمی ‌کند. من خودم را چنین بسیجی می‌دانم و معتقدم که باید به عنوان یک بسیجی حامی آزادی ‌های مصرح در قانون اساسی باشم. اگر امام(ره) هم امروز بودند از چنین بسیجی دفاع می‌ کردند و امروز بسیجی ‌های واقعی هم چنین هستند. بسیجی عزیز ما در فضای دانشگاهی، فضای امنیتی ایجاد نمی‌ کند.”

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، یکی از دانشجویان با حضور در پشت تریبون به تشریح برخوردهای صورت گرفته با دانشجویان دانشگاه های شیراز و لغو مجوز انجمن های اسلامی در این دانشگاه ها پرداخت. وی از موسوی سوال کرد که آیا اجازه فعایت به انجمن های منحل شده خواهید داد و آیا اجازه بازگشت دانشجویان ستاره دار و محروم از تحصیل را خواهید داد؟ میرحسین موسوی با محکوم کردن برخوردهای صورت گرفته با دانشجویان گفت: “ما باید نگاه خود به محیط دانشگاهی را عوض کنیم. نگاه امنیتی موجب می ‌شود به جای آنکه دانشگاه را به عنوان یک فرصت در کنار کشور قرار دهد، آن را در مقابل نزاع قرار بدهد و چنین نگاهی محکوم است. ما بیش از سه میلیون دانشجو در کشور داریم و این یعنی همه ملت‌ ما. اگر نظامی نتواند به سه میلیون دانشجو و فرزند خود اعتماد کند مشکلات زیادی پیدا خواهد کرد و من چنین نگاهی ندارم. من مخالف هر نوع فضای تک صدایی و معتقد به فضای چندصدایی در کل جامعه از جمله فضای دانشگاه هستم. استقلال دانشگاه ‌ها غیر از اثرات مثبت برای خود دانشگاه، اثرات مثبت مدیریتی هم در کل کشور خواهد داشت و من در این راه گام خواهم برداشت و وزیر علومی را انتخاب خواهم کرد که دستاوردهای خوبی که پیشتر در این رابطه داشتیم نظیر ماده ۴۹ یا وظایف مجامع دانشگاه‌ها را دنبال کند و من در این راه گام برخواهم داشت.”

در ادامه صحبت های وی زهرا رهنورد گفت: “انتظار از ریاست جمهوری دهم این است که تمام امکانات سخن گفتن و تحصیل کردن را در آزادانه ‌ترین شرایط برای دانشجویان فراهم کند و تمام تعلیقی‌ها و تحریم‌ها، ستاره‌ دارها و محروم ‌ها را دوباره به شرایط تحصیل برگرداند.”

رهنورد همچنین در پاسخ به دانشجوی دختری که از نقش زنان در دولت موسوی پرسید، پاسخ داد: “زنان در جامعه ما از جهات مختلف نظیر وجود قوانین قیم ‌مابانه‌ مدنی مشکلات زیادی دارند، استقلال شخصیت ندارند و از نظر اشتغال درگیر موانع زیادی هستند. مهم ‌تر از همه اینها این که در تصمیم‌ گیری کلان کشور نقشی ندارند. داشتن وزیر زن مطالبه‌ بسیار کوچکی است چرا که بخش عظیمی از ورودی ‌های دانشگاه ‌ها را زنان تشکیل می ‌دهند. سهم آنها بیش از اینهاست. در عین وجود تمام این مطالبات باید چهره‌ باشخصیتی را از زن ایرانی نشان دهیم، طوری که هیچ‌ کس نتواند در مقابل مطالبات ما سدی بیفکند.”

در این مراسم همچنین بیانیه ای از سوی دانشجویان دانشگاه شیراز منتشر شد که متن آن به شرح زیر است:

به نام خدا

آنگاه که بر نخستین گامِ راه درنگ آورده باشی، چشمانی بینا می بایدت تا در ژرفای راه نگر کنی دریافتنِ نهیب لطمه را، و خویشتن را به تاب آوردن سنجه کنی. و چندان که گام از گُرده ی واپسین راه کوره به در نهاده باشی، چشمانی بینا می بایدت تا در گذشته نظر کنی، یگانگی خود و پایمردی ات را به تحمل اگر که چنین بوده ای، پیش چشم آری و خاموش تبسمی به لب آری.

ما اما در کجا ایستاده ایم؟! ………..

درهم شکسته از خیزش آخرین که مژده ی آزادی را همچون نوشاکی در گلوی پدرانمان می چکاند و دلزده از سرودهای شوق که ما خود از پس پدرانمان آغاز کردیم در عصری دیگر و به رویایی همسان، و دریغ که سموم بادی تاریک بر این همه برگذشته است. ما در کجا ایستاده ایم و چه می خواهیم؟!

مردم سالاری شعار تازه ای نیست، بیش از دو هزاره از بنیاد آن می گذرد. آزادی در اندیشیدن و در به زبان آوردن آن اندیشه، کلام تازه ای نیست، کورش هخامنشی ۲۵۰۰ سال پیش از آن سخن گفت، و دیگر و دیگر چیزها که ما خواستار آنیم، هیچ یک بدعتی و کلامی غریب نیست. اما چیست که این همه را به رویایی ممنوعه بدل می کند؟ آیا غریوهای تباهی دیگر باره بردمیده است؟ یا روایح سکر آور ویرانیست که دیگربار در مخیله ی نهال زهرناک درختی مسموم در حال پاگرفتن است و آسمان را جز گوری فراخ نمی خواهد؟ بی شک نجوای فریبی درگوش ما به تکرار است. ما اما در ابتدای کار نیستیم، جراحت ما هزاران ساله است و پیکر ما بدان خوگر، و همین توشه راه ماست.

هرگز بدان نیندیشیده ایم که خصم خویش را یکسره نابود سازیم، حتی اگر برهنگی دستانمان را تیغی برهنه برابر نهاده باشد، چراکه مخالف من نیز به اندازه شهامت خنجر خود از حق آزادی برخوردار است، چه غم که این چنین تهیدستانه، پس زنده باد مخالف من! هرگز از یاد نخواهیم برد که همرزمانمان، نه با زبانی واحد، نه از اقلیمی یگانه، و نه با مذهبی یکسان در کنار هم گرد آمده اند، آنچه ما را این گونه هم صدا دوشادوش هم آورده، غیاب هولناک انسانی است. پس زنده باد انسان و همه ی زبان های او و همه ی مذاهب او و همه ی اقلیم های او.

هیچ نهادی به خوبیِ خودِ جامعه نیاز خود را و درد خود را تشخیص نمی دهد و هیچ بدعتی از امنیتِ برساخته ی شمشیر، شرمناکانه به نیرنگ نزدیک تر نیست، پس زنده باد آزادی های مدنی در مقابل آزادی های دولتی و زنده باد امنیت برساخته ی اجتماع در مقابل امنیت باتوم و گلوله!

هرگز از انبوهی هم مسلکان و یا از حرص و عطشانِ قدرت، عدالت را به ملعبه ای مشئوم بدل نخواهیم کرد آنچنان که علی به مالک زنهار داد، و هرگز از قلّت یاران و یا مَسکِنَتِ وُسع، رویای آزادی را از یاد نخواهیم برد، همانگونه که حسین با خون فریاد زد.

پس زنده باد عدالت و زنده باد آزادی!

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان در روز قبل از مراسم با پخش بیانیه ضمن اعتراض به بر خورد های غیر انسانی با دانشجویان بازداشتی، اعلام کرده بود در این دانشگاه مراسم روزه سیاسی برگزار خواهد شد.

به همین منظور دانشجویان با تجمع در مقابل دانشکده کشاورزی عکس هایی از دانشجویان بازداشتی را در دست گرفتند و ویژه نامه ای نیز در باره وضعیت این دانشجویان در دانشگاه پخش شد.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر این مراسم با استقبال دانشجویان دانشگاه زنجان روبرو شد و فرصتی فراهم شد تا دانشجویان و اعضای انجمن اسلامی به گفتگو در باره مباحثی ار جمله بارداشت دانشجویان، دفن شهدا در دانشگاه و… بپردازند.

در حالیکه قرار بود مراسم افطار نیز در مسجد دانشگاه برگزار شود، اما به هنگام پخش اذان مسئولین مسجد دانشگاه دربهای مسجد را بستند و به دانشجویان اجازه ورود به مسجد را ندادند که در پی آن دانشجویان در جلوی درب مسجد افطار کردند. قبل از مراسم افطار اعضای شورای مرکزی گزارشی در رابطه با فعالیت های انجمن اسلامی در سال تحصیلی اخیر به دانشجویان حاضر ارائه دادند.

بیانیه انجمن اسلامی دانشگاه زنجان در روز قبل از روزه سیاسی:

نقاب از چهره بردارید
در اینجا عاشقان بی باک و هوشیارند
در اینجا دیده بانان سخت بیدارند
و مردم را هراسی نیست…

در آستانه برگزاری دور دهم انتخابات ریاست جمهوری نظام جمهوری اسلامی ایران (نظامی که قرار بود در آن حتی مارکسیست ها نیز آزاد  باشند) شاهد آن هستیم که اقتدارگرایان با تمام توان تلاش می کنند که فضای دانشگاه همچون پادگانی باشد که هیچ صدای منتقدی از آن بیرون نیاید و دانشجویان منتقد به دانشگاهی دیگر که اوین می باشد انتقال یابند تا بتوانند سرپوش بگذارند بر عوامفریبی های، دروغ ها و قانون شکنی های مسئولین دولت نهم.

با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری، تمامیت خواهان نیک می دانند که در صورت پویا شدن فضای دانشگاهها، با وجود تمام بی اخلاقی ها در عرصه انتخابات نام محمود احمدی نژاد از صندوق آرا بیرون نخواهد آمد. به همین خاطر  به شدت به سرکوب جریان های اصیل دانشجویی می پردازند تا با ایجاد فضایی آکنده از رعب وحشت نگذارند دانشجو به وظیفه اصلی خود که  نقادی است بپردازد و عوامفریبی های دولت نهم را آشکار سازند و یکی از جنبه های سرکوب بازداشت های فله ای و طولانی مدت است.

چندین ماه است که پنج دانشجوی دانشگاه پلی تکنیک تهران و شبنم مدد زاده دانشجوی دانشگاه تربیت معلم در سلول های انفرادی زندان اوین هستند و طبق اخبار رسیده از پنج دانشجوی دیگری که به تازگی آزاد شدند رفتارمناسبی با آنان صورت نمیگیرد و نگرانی  های زیادی از بابت سلامتی شان وجود دارد.

همچنین علیرضا فیروزی دانشجوی دانشگاه زنجان به فاصله چند روزپس از آزادی از زندان زنجان، به دلایل واهی در تهران دستگیر شد و به زندان اوین انتقال یافت و حدود دو هفته است که در بازداشت به سر می برد.

به همین خاطر به منظور دفاع از حقوق دانشجویان نامبرده و سایر دانشجویان دربند و همدردی با خانواده آنان در روز دوشنبه ۲۱ اردیبهشت مراسم روزه سیاسی برگزار خواهد شد. تا اعلام نماییم که سرکوب هیچ وقت نخواهد توانست فضای دانشگاه را به قبرستانی که مد نظر تمامیت خواهان است تبدیل کند.

همچنین در این روزه سیاسی بار دیگر ابراز همبستگی می نماییم با دانشجویان محروم از تحصیل دانشگاه زنجان ( سورنا هاشمی، بهرام واحدی و علیرضا فیروزی) که به جرم دفاع از یک دختر دانشجو محاکمه و تا به امروز ۲ ترم از حق تحصیل  منع شدند.

 برنامه روزه سیاسی:

۱) ساعت ۱۱:۳۰ جلوی اتوماسیون دانشکده کشاورزی پخش نشریه به همراه عکس های  دانشجویان بازداشتی

۲) وقت اذان، مسجد دانشگاه، افطار به همراه گزارشی از وضعیت دانشجویان در بند
                                                                                                                                                      
 انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان

اینک زمان نشان دادن صلابت اراده هاست، حافظه ی تاریخی ما می گوید هیچ گاه ایران بعد از انقلاب چنین بر لبه ی خطرناک بحران ها قرار نگرفته بود، هیچ گاه چنین منافع ملت در معرض آسيب نبوده است، عزت و غرور ملي مان اين چنين به دنبال ماجراجويي هاي سياستمداران حاكم جريحه دار نشده بود و كرامت انسان ايراني در جهان خدشه دار نشده بود. امروز پس از گذشت قريب به چهار سال از عمر دولت آقاي احمدي نژاد بار ديگر با استناد به آنچه در اين مدت بر ملت و مملكت مان رفته است اعلام مي كنيم کارنامه ی دولت نهم منفی و غير قابل دفاع بوده و ادامه حیات این دولت منجر به چشم انداز نگران کننده تری برای منافع ملت می شود:

کارنامه ی سیاست های دولت نهم در دانشگاه [۱]
 
به جرئت می توان گفت دانشگاه، این مهمترین کانون آزادی خواهی و روشنگری سهمگین ترین ضربات و بیشترین فشار ها را از جانب دولت نهم دریافت کرده است. احضار تمام نشدني دانشجويان به كميته هاي انظباطي و صدور احكام سنگين محروميت از تحصيل و ممانعت از حضور دانشجويان منتقد به دانشگاه، سلب آزادی های آکادمیک به واسطه تهدید و اخراج اساتید برجسته و دگراندیش، تعلیق و جلوگیری از فعالیت های تشکل های دانشجویی مستقل و فشار بر اعضاء انجمن های اسلامی دانشجویان جلوگیری از اجرای برنامه ها و فعالیت های دانشجویان، بازداشت و شکنجه بسیاری از دانشجویان منتقد و معترض به دولت، ایجاد محدودیت های اداری و سیاسی به ویژه در زمينه علوم انسانی و اجتماعی برای اساتید و دانشجویان، اعمال سهمیه بندی جنسیتی و بومی گزینی جنسیتی و جلوگیری از ورود دختران به دانشگاه و… تنها بخش کوچکی از حمله کینه توزانه دولت به دانشگاه است که همراه با گسترش کرختی و یاس و کاهش نشاط و امید در فضای دانشگاه و کاهش شاخص های کمی و کیفی آموزش عالی بوده است و روند فرار مغز ها و نيروي انساني زبده را به دنبال داشته است.

مسئله شرم آور ستاره دار كردن دانشجويان منتقد و دگر انديش خود به خوبي پرده از تنگ نظري و تماميت خواهي مسئولين و مديران امر بر مي دارد. نامه سرگشاده بي سابقه ۱۰۹ نفر از اساتید دانشگاه خود به خوبی وضعیت اسفبار دانشگاه در ابعاد مختلف را به نمایش مي گذارد.

از سوي ديگر بسط نگاه امنیتی و ایجاد فضای پلیسی و بستن تمامی روزنه های تنفس نهایت دشمنی دولتمردان نهم را با دانشگاه نشان می دهد. سوء استفاده از شهید و فرهنگ شهادت و ارائه تصویری خشونت گرا و غیر عقلانی از دین و تحميل هزينه هاي سنگين به دانشجويان در اين مسير نه فقط سبب تحکیم خصایل والای انسانی در دانشگاه و جامعه نشده است بلکه به عکس جواب داده است و اساساٌ به باور هاي ديني نسل جدید ضربات سهمگيني وارد کرده است.

کارنامه ی سیاست های دولت نهم در عرصه ی اجتماعی و سیاسی

دولتی که شعار داده بود کابینه ای ۷۰ ملیونی می آفریند به سرکوب گسترده، سازمانی و بی وقفه جامعه مدنی پرداخت. این دولت تمام توان خود را به کار گرفت تا اندک نهاد های مدنی موجود را برچیند.

تعطیلی نسبتا کامل مطبوعات به عنوان رکن چهارم دموکراسی، تهدید دائمی اندک روزنامه های مستقل، دخالت مستقيم و بي سابقه در روند مديريتي نشريات و مطبوعات غير دولتي و مستقل، سانسور شدید در عرصه کتاب و هنر، فیلترینگ فضای مجازی و اینترنت، افت کمی و کیفی تولیدات فرهنگی-هنری، سرکوب جنبش های اجتماعی از قبیل جنبش زنان، اقوام ايراني، کارگران و معلمان ، برخورد شدید و یورش به تجمعات مسالمت آمیز و قانونی زنان، کارگران ، معلمان و دانشجویان و بازداشت، شکنجه و تعقیب فعالین آنها ، برخورد بسیار خصمانه با با فعالان ترک و کرد و حتی دراویش، پلمپ غیر قانونی تشکل های حقوق بشری از جمله کانون مدافعان حقوق بشر و برخورد با گردانندگان آن ، ایجاد رعب و وحشت در جامعه به بهانه گشت های ارشاد و برخورد با ارازل و اوباش و …

همچنين نگاهي به عملكرد دولت نهم نشان از ركورد شكني ديگر اين دولت در عرصه كشورداري دارد. چه اينكه پس از پيروزي انقلاب تا كنون هيچ دولتي اينچنين چشم بر تحليل هاي كارشناسانه در امر كشورداري نبسته است. [۲]

کارنامه ی سیاست های دولت نهم در عرصه ی اقتصادی [۳]

دولتی که قرار بود نفت بر سر سفره های مردم آورد، به مبارزه با فساد بپردازد و عدالت گستر باشد با بها ندادن به مفاهیم بنیادی علم اقتصاد و عدم برنامه ریزی، شیوه اقتصاد دستوری و حتی بی توجهی به سند چشم انداز بیست ساله، برنامه چهارم و سیاست های اصل ۴۴ قانون اساسی، تنش های ستیزگرانه با جهان، بي توجهي به هشدار و پیش بینی های اقتصادانان کشور که به صورت چندین نامه در سال های گذشته گوشزد شده بود؛ عملا عزم برچيدن سفره هاي بي رنگ و رونق مردم را دارد. تورم، بیکاری و فقر را به بالاترین حد خود رسيده و “نظام پولی و بانکی” و “فضای کسب و کار” تقریبا از هم فروپاشیده است و یا در معرض فروپاشی است، امروز دولت به برکت آخرین دلارهای نفتی هنوز باقیمانده، می کوشد تا با بسط فرهنگ “گداپروری و صدقه سالاري” نگاه های مردم را در آستانه انتخابات به خود معطوف کند.

فساد اقتصادی و گسترش رانت خواری، ناسالم و غیر شفاف بودن عرصه اقتصاد، اکثریت مردم ایران را علی رغم برخورداری از مواهب طبیعی زیر خط فقر قرار داده است به گونه ای که آنان را حتی در تأمین مایحتاج روزانه خود دچار مشکل کرده است.

کارنامه ی سیاست های دولت نهم در عرصه بین المللی [۴]

موضع گیری و سخنان نسنجیده محمود احمدی نژاد در عرصه بین المللی علاوه بر هدر دادن منافع ملت ایران سبب مخدوش گشتن چهره صلح طلب و آزادی خواه ایرانیان در عرصه جهانی شده است.

دولت ماجراجوی نهم به اسم عزت کشور و اقتدار ایران بدون توجه به منافع ملت پیاپی تنش آفریده، کشور را در شرایط بغرنجي قرار داده و احتمال وقوع جنگ و تبعات ويرانگر آن نظير ریسک سرمایه گذاری را افزايش داده است. عدم اتخاذ سیاست های درست و متناسب با منافع ملت در خصوص پرونده هسته ای، ایران را اکنون با تحریم های گوناگون بین المللی روبه رو کرده است که آثار منفی تحريمها، اینک آشکار شده است و هر چه بیشتر به پیش برویم آثارشان بیش از پیش نمایان خواهد شد. عدم تدبیر لازم در عرصه سیاست خارجی و درک درست از مناسبات دیپلماتیک و تعامل با جامعه جهانی سبب زیر سوال رفتن حاکمیت ملی ایران بر جزایر سه گانه تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی در برابر ادعا های امارات شده و تقلیل حاکمیت مسلم ایران از ۵۰ درصد دریای خزر به ۱۲ درصد را در پی داشته است. همچنین نزدیکی بیش از حد ، هزینه زا و بدون توجه به منافع ملت به بعضی دیکتاتور های حاکم بر کشور های آمریکای لاتین و عدم همراهی با جامعه بین المللی در عرصه منطقه ای زمینه ساز تقويت سوء ظن جهاني به ايران و تشدید تحریم ها و فشار های بین المللی برکشور شده است.

جمع بندی

روی کار آمدن محمود احمدی نژاد و حضور نظامیان در حوزه اجرایی کشور، منجر به حاکم شدن یک نگاه امنیتی و سرکوبگر به جریانات اجتماعی و سیاسی گردید که ادامه روند سلب فضای تنفس از گروه ها و فعالین سیاسی آزادی خواه، کشور را در آستانه انفجاری اجتماعی قرار خواهد داد. از طرفی وضعیت اسفناک اقتصادی و تورم روز افزون ، بحران های ناشی از مسائل فراگیر اجتماعی همچون مسکن، ازدواج، اشتغال و بسیاری بحران های ریز و درشت دیگر که کشور درگیر آن است چشم انداز نه چندان روشنی را برای جامعه و خصوصـاُ نسل جوان نشان می دهد. گرچه ایستادگی فعالین دانشجویان و فعالین مدنی و اجتماعی در مقابل حملات سرکوبگرانه و بی خردانه دولت نهم تحسین برانگیز است اما این واقعیت آشکار شده است که ادامه این روند، زوال نهادهای مدنی، و خاموشی جنبش های اجتماعی را در پی و افزایش شورش های کورخیابانی ناشی از خشم و رنج را در پی خواهد داشت. سرگردانی مردم و ناتوانی در تامین نیاز های اولیه زندگی، سرخوردگی جامعه روشنفکری ،کرختی و رخوت حاکم بر فضای دانشگاه، گرایش بسیار زیاد نسل جوان به اعتیاد و مواد مخدر سایه یأس و نامیدی را بر سر جامعه افکنده است که در بخش زیادی از این معضلات رد پای سیاست های محمود احمدی نژاد را می توان دید.

افزایش روزافزون فساد، فقر، بیکاری، فاصله طبقاتی، ناهنجاری ها و معضلات اجتماعی،  انزوا و تحریم های گسترده در عرصه بین المللی محصول دوران سیاه دولت نهم است. اینک بر اثر بحران های پیاپی و فراگیر؛ اقتصاد، اجتماع، سیاست و فرهنگ در وضعیتی آشفته اند و بدون شک ادامه این روند کشور را بیش از این در معرض مخاطرات جدی قرار می دهد که متاسفانه جبران آن توسط هیچ کسی امکان پذیر به نظر نمی رسد. برون رفت از این وضعیت حاد و نجات کشور نیازمند یک تصمیم گیری عقلانی از طرف همه ی گروه های اصلاح طلب و تحول خواه و همه علاقمندان کشور می باشد.

در آستانه انتخابات ریاست جمهوری دهم و خاتمه یافتن دوران سیاه محمود احمدی نژاد قرار گرفته ایم. برخلاف سی سال گذشته که همواره حاکمیت از آن به عنوان “شرایط حساس کنونی” یاد می کرد، اتفاقا در مقطع کنونی شرایط واقعا حساس گشته است. روی کار آمدن دولت محمود احمدی نژاد فصلی جدید را برای کشور رقم زد که متاسفانه انتظار می رود مردم عواقب وحشتناک آن را تا سالیان متمادی بپردازند.

اینک لزوم ایفای نقش تاریخی از سوی کلیه نیروهای آزادی خواه بیش از پیش عیان می گردد. ما معتقدیم حضور دوباره محمود احمدی نژاد موجب تشدید تمامی بحران ها و فروپاشی اجتماعی خواهد بود. با صدای بلند فریاد بر می آوریم احمدی نژاد باید برود. “نه به احمدی نژاد” و توقف روند فعلی می تواند تصمیمی عقلانی از طرف همه گروهها ، احزاب و فعالین سیاسی و مدنی آزادی خواه و اصلاح طلب باشد.

[۱]
نزديك به ۳۰۰ استاد دانشگاه در اين مدت به طور ناخواسته بازنشست شدند.

حدود ۱۰۰۰ دانشجو ستاره دار شده اند كه ۳۰۰ تن از آنها سه ستاره بوده اند و از تحصیل در مقاطع تحصیلی بالاتر محروم شده اند.
 
قريب به ۷۰ تشكل دانشجويي در تعطيل يا فعاليت هايشان معلق شده است.

 
[۲] از جمله، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.

منحل کردن سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و حذف شمار بسیار زیادی از کارشناسان از روند تصمیم گیری، چیزی که حتی مورد مخالفت مجلس شورای اسلامی هم قرار گرفته و بخشی از قانون گریزی هم مربوط به این امر است.

عدم تغییر ساعت رسمی کشور در آغاز بهار (در سال اول زمامداری آقای احمدی نژاد) که با توجه به هزینه زیاد آن سبب مداخله مجلس و تصویب قانون برای اجرای اجباری آن شد.

تغییر ساعات کار بانک‌ها و مقاومت در برابر تصحیح آن.

منحل کردن شوراهای عالی در کشور که باز موجب واکنش مجلس شد.

اعلام طرحهای زود بازده اقتصادی و ملزم کردن بانکها به اعطای تسهیلات ویژه برای اجرای آنها، که موجب افزایش نقدینگی، افزایش قیمت بی رویه مسکن و افزایش طلبهای معوقه بانک‌ها شد و در بهبود تولید صنعتی نیز نقش معناداری نداشت.

اجرای شتاب‌زده بخشی از طرح تحول اقتصادی، پیش از نهایی شدن و تصویب آن، و آمارگیری با هزینه زیاد که سرانجام آن را از مجلس پس گرفت.

محدود کردن مدیران به نیروهای “خودی”کم تجربه و هزینه آفرین.

[۳] افزایش جمعیت بیکاران کشور به بیش از چهار میلیون نفر و رسیدن به آستانه تحمل جامعه (نرخ بیکاری به ۱۲درصد افزایش یافته است)، رشد اقتصادی ۵.۶ درصدی (در حالی که براساس برنامه چهارم رشد اقتصادی ایران ۱۲.۲ درصد پیش بینی شده بود)، کسری بودجه ۴۴ هزار میلیارد توماني در سال ۸۸ (بنا به اعلام مرکز پژوهش‌های مجلس)، افزايش ۲۵ درصدي نرخ تورم، واردات (حدودا) ۱۲ میلیارد دلاري در زمينه محصولات كشاورزي که ۸/۲ میلیارد دلار آن برای ورود ۶ میلیون تن گندم و بقیه برای وارد کردن۲/۱ میلیون تن روغن نباتی، ۳/۱ میلیون تن شکر، ۱/۱ میلیون تن برنج، ۵/۴ میلیون تن علوفه و…بوده و … تنها گوشه اي مديريت اقتصادي دولت نهم است.

همچنين در گزارش تفریغ بودجه سال ۱۳۸۶، اعلام شده که در ۱۷۰ مورد از ۳۱۲ بند و تبصره‌قانون بودجه ۸۶ (یعنی ۵۴ درصد بندها یا اجزای تبصره‌ها) تخلف صورت گرفته است. در سال ۸۶ ، شرکت‌های دولتی، بانک‌ها و مؤسسات انتفاعی وابسته به دولت بیشتر از ۵/۲ برابر بودجه مصوب خرج کرده‌اند.

وارد کردن ۸/۵ میلیارد دلار فرآورده‌های نفت به جای ۸/۳ میلیارد دلار مجاز. این تخلف در دوسال گذشته به ۵ میلیارد دلار رسیده است. قانون گریزی در این مورد به قدری گسترده بوده است که رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس آن را “دست بردن در جیب۷۰میلیون نفر”نامید.

قانون گریزی شدید قوه مجریه باعث شده است که سلامت اقتصادی ایران با ۵۴ پله سقوط، به رتبه ۱۴۱ در میان ۱۸۰ کشور برسد و از لحاظ شاخص‌های اشتغال و بیکاری، در سال ۲۰۰۷ ، در میان ۱۷۸ کشور جایگاه ۱۳۵ ام را داشته باشیم.

مطالبات معوقه بانک‌ها به ۳۰ تریلیون تومان رسیده که تنها ۳ تریلیون تومان وثیقه به وسیله بانک‌ها ضبط شده است.

رکود شدید صنایع چای، قند، نساجی و … با وارد شدن مهار گسیخته محصولات این صنایع از خارج.
وابستگی بیشتر تولید ناخالصی ملی به نفت، به علت عدم سرمایه گذاری در بخشهای دیگر. افزایش شکاف طبقاتی (نسبت درآمد دهک اول به دهک آخر ۲۱ برابر شده است.)

اسامی انجمن های اسلامی امضا کننده بیانیه

۱- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه اراک
۲- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه تبریز
۳- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه شیراز
۴- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه زنجان
۵- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه کاشان
۶- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه همدان
۷- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه کرمان
۸- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه شریف
۹- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه محقق اردبیل
۱۰- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه نوشیروانی بابل
۱۱- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر
۱۲- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه شهید عباسپور
۱۳- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز
۱۴- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه سهند تبریز
۱۵- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه مازندران
۱۶- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه فروسی مشهد (فراکسیون مدرن)
۱۷- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه چمران اهواز
۱۸- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه سیستان
۱۹- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه سبزوار
۲۰- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه دامغان
۲۱- تشکل اسلامی دانشجویان اصلاح طلب دانشگاه بین المللی قزوین
۲۲- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه اصفهان
۲۳- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه ایلام
۲۴- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
۲۵- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه تربیت معلم
۲۶- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه باهنر شیراز
۲۷- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه لرستان
۲۸- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه سمنان
۲۹- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه ارومیه
۳۰-  انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه رجایی
۳۱- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه بیرجند
۳۲- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد
۳۳- مجمع اسلامی دانشجویان دانشگاه سمنان
۳۴- انجمن اسلامی دانشجویان دموکراسی خواه دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران
۳۵- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه کردستان
۳۶- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه رازی کرمانشاه
۳۷- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه صنعتی شیراز
۳۸- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشکده امور اقتصادی و دارایی
۳۹- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه آزاد واحد کرج
۴۰- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه شهرکرد
۴۱- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه شاهرود
۴۲- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی
۴۳- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه امیرکبیر
۴۴- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کاشان
۴۵- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی  هرمزگان
۴۶- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه هرمزگان
۴۷- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تبریز
۴۸- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه مهاجر اصفهان
۴۹- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه آزاد واحد کاشمر
۵۰- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
۵۱- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان
۵۲- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه هنر
۵۳- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان
۵۴- انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه آزاد شهر تهران

سالن دانشکده تربیت بدنی  پذیرای حدود ۲۵۰۰ نفر از دانشجویانی بود که از همه تشکل ها و گروهها با نماد هایی متفاوت حضور داشتند. بسیاری از دانشجویان با بستن پارچه هایی که روی آنها نوشته شده بود “دانشجویان زندانی را آزاد کنید” و با در دست داشتن پارچه نوشته هایی همچون “عباس حکیم زاده را آزاد کنید”، ” اوین دانشجو می پذیرد”، “دانشجو میمیرد ذلت نمی پذیرد”، ” دانشجویان زندانی را آزاد کنید” اعتراض خود را نسبت به فشارهای گسترده بر جنبش دانشجویی و دانشجویان آزادیخواه اعلام کردند.

در ابتدای این مراسم دکتر صحرایی دبیر انجمن  اسلامی مدرسین دانشگاه رازی به عنوان برگزار کننده مراسم به ایراد سخنرانی و خوشامدگویی به جناب کروبی پرداخت و پس از آن مهدی کروبی با شعار “کروبی کروبی حمایتت می کنیم” دانشجویان سخنرانی خود را آغاز کرد.

کروبی گفت: در کشور ما انواع قومیت ها وجود دارد و به موازات آن کیش ها و دینهای مختلفی هم هستند که باید به مردم آنها احترام گذاشت و ایران را برای همه ایرانیان خواست. وی افزود: در دوره های پیشین ریاست جمهوری افرادی چون آقای خامنه ای، آقای رفسنجانی، آقای خاتمی و آقای احمدی نژاد رقبای جدی نداشتند ولی در این دوره رقابت بین کاندیداها بسیار جدی است. کروبی از کسانی که از وضع موجود راضی نیستند در خواست کرد تلاششان را بیشتر کنند تا تغییر حاصل شود. در این هنگام دانشجویان با شعارهای “نصر من الله و فتح قریب ننگ بر این دولت مردم فریب” و “مرگ بر دیکتاتور” نارضایتی خود را از وضعیت حاکم موجود بر جامعه اعلام داشتد.

دانشجویان بسیجی که در قسمتی از سالن جای داشتند با شعارهایی همچون “مرگ بر منافق”  “مرگ بر ضد ولایت فقیه” چند لحظه ای جو سالن را متشنج کردند که کروبی گفت من از دوستان طرفدار دولت تقاضا دارم که اگر دروغی افترایی و بهتانی گفته می شود بیایند و تذکر بدهند که با تشویق دانشجویان همراه شد.

پس از سخنرانی طرفداران میرحسین موسوی با قرائت بیانیه ای حضور کروبی را در دانشگاه خوش آمد گفتند و با اهدای حلقه گلی به تکریم شیخ اصلاحات پرداختند.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر در این مراسم دانشجویان طیف های مختلف که از قبل برای تریبون آزاد و طرح سوال از کاندیدا وقت گرفته بودند پس از سخنرانی کروبی به طرح پرسش و مطالبات از وی پرداختند. در ابتدا خانمی به عنوان نماینده دانشجویان بسیجی به پشت تریبون رفت که با همهمه دانشجویان همراه شد و مهدی کروبی با تذکری حاضران را به آرامش دعوت کرد. نماینده بسیجی در قسمتی از سخنان خود  گفت: آقای کروبی! فکر نمی کنید تحقق وعده های شما بیان این سخنان امام است که “خوف من آن است که از اسلام جز نامی باقی نماند” و پس از اتمام حرفهایش دانشجویان بسیجی شعار منطق گفتگو شعار هر دانشجو را سر دادند.

کروبی در پاسخ به بسیجی ها گفت: من بارها راهی که راه امام است را انتخاب کرده ام  حمایت کرده ام و همه نوشته ها و گفته های من حاکی از آرمانهای امام است که نتیجه آن جمهوری اسلامی می باشد.

نماینده دانشجویان کرد به عنوان دومین سوال کننده به پشت تریبون آمد و سخنانش را اینگونه آغاز کرد: آغاز میکنم بنام خدایی که همه را آزاد آفرید! که دانشجویان بیسجی با اغتشاش قصد برهم زدن سخنان وی را داشتند که وی پشت تریبون چند بار فریاد زد “زنده باد مخالف من” و سخنان خود را ادامه داد. وی گفت: در دوران احمدی نژاد بارها زندان رفتن و اعدام فرزندان آگاه کرد رو به رو بوده ایم و آیا شما قول آزادی فرزندان کرد و دوستان ما و اعدام نشدنشان را می دهید؟! ما نمی خواهیم شهروند درجه ۳ باشیم!

که دانشجویان بسیجی این بار شعار دادند “مرگ بر ضد ولایت فقیه” و این دانشجو هم این شعار را پشت تریبون فریاد زد! و باز ادامه داد: زبان کردی امروز در بدترین شرایط قرار دارد و گفت کروبی ما تشنه عدالتیم و انتخاب خود را شما می دانیم و شما را حمایت می کنیم که در این هنگام بسیجی ها با کوبیدن پای خود بر زمین قصد برهم ریختن مراسم را داشتند که با تشویق ممتد دانشجویان و اعتراض گسترده به آنان این کار را متوقف کردند.

کروبی در پاسخ به این دانشجو گفت: مطمئن باشید همان طور که گفتم ایران متعلق به همه ایرانیان است و حقوق شهروندی برای همه یکسان باید رعایت شود. وی در رابطه با زندانها و گرفتاریها گفت: با وجود قوه قضائیه من هیچ وقت تلاشهایم را برای آزادی زندانیان رها نمیکنم من نمی گویم در این شرایط شق القمر منکنم ولی با تعامل و رابطه هایی که با افراد دارد سعی در پیگیری و حل این مشکل بزرگ خواهم کرد.

به عنوان نفر سوم نماینده دانشجویان آزادیخواه دفتر تحکیم وحدت پشت تریبون رفت و گفت: در شرایطی مردم به پای صندوقهای رای می روند که نمایندگان واقعی مردم نمی توانند در این رقابت شرکت کنند. ما قهرمان نمی خواهیم  ما معجزه نمی خواهیم! و حضورمان در اینجا به معنی تایید شما و هیچ یک از کاندیداهای دیگر نیست بلکه ما به انتخابات مطالبه محور معتقدیم و هر یک از کاندیداهایی که پاسخ صریحتری نسبت به این مطالبات به دانشجویان بدهند قطعا از آن حمایت خواهیم کرد.

نماینده دانشجویان آزادیخواه گفت: آقای کروبی شما بارها  با نظارت استصوابی توسط شورای نگهبان و همچنین زندانی بودن افراد دگر ادندیش در زندانها و احکام اعدام و ترورهای نافرجام اعلام مخالفت نمودید آیا صرفا مخالفید یا در جهت رفع این موراد کاری هم انجام خواهید داد؟! شما با توجه به اختیاراتتان در مورد آزادیها چطور می توانید با فتوای یکی فقها و احکام حکومتی این شعارها را محقق کنید؟

این دانشجو در مورد مطالبات دانشجو و دانشگاه مواردی را ذکر کرد:

۱-حفظ استقلال دانشگاه و  جنبش دانشجویی
۲- رفع نگاه امنیتی به دانشگاه
۳- نگاه به دانشجو و فعالیتهای سیاسی و اجتماعی وی به عنوان فرصتی برای
اعتلا و توسعه کشور
۴- تحمل دگر اندیشی و دگر ادنیشان
۵- رفع تبعیض از هرگون فعالیتهای سیاسی و صنفی برای تمام دانشجویان صرف نظر از هرگونه
علایق فکری سیاسی قومی و جنسی
۶- حذف قانون بومی گزینی و سهمیه بندی جنسیتی

این دانشجو در پایان گفت: آقای کروبی اگر واقعا و صادقانه میتوانید مطالبات و خواسته های ما دانشجویان را پیگیری و احقاق نمایید از شما تقاضا میکنم  این بازوبند “دانشجویان زندانی را آزاد کنید” را به بازو ببندید. به گزارش خبرنامه امیرکبیر در این هنگام تیم حفاظتی کروبی اول مانع این کار شدند که با اصرار و اعتراض دانشجویان همراه شد و سپس این دانشجو با رفتن به سمت کروبی بازوبند “دانشجوی زندانی آزاد باید گردد” را به کروبی داد و کروبی بازوبند را پذیرفت و این دانشجو را در آغوش کشید و در این هنگام دانشجویان یک صدا فریاد می زدند “کروبی کروبی حمایتت می کنیم”.

در ادامه نماینده جامعه اسلامی پشت تریبون رفت و  از کروبی به خاطر اینکه مثل میرحسین وسط سخنان دانشجویان سالن را ترک نمی کند و سخنان مخالف را تحمل می نماید تشکر کرد و به انتقاد از شعارهای اخیر کروبی و دیدارهایش با هنرمندانی همچون مصطفی زمانی و ساسی مانکن پرداخت و گفت: این سهام نفت همان سهام عدالت نیست؟ که فقط نامش عوض شده است و اینکه دور از ذهن به نظر نمی رسد که شما به نفع کاندیدای دیگری کنار بروید؟!

دانشجویان بسیجی در این هنگام با پرتاب کردن بطریهای آب معدنی و لنگه کفش و کاغذهای مچاله شده به سوی دیگر دانشجویان تلاش کردند که مراسم را به هم بزنند و دانشجویان با شعارهای “دانشجوی بسیجی نمی خوایم نمی خوایم”، “توپ تانک بسیجی دیگر اثر ندارد” به این حرکتهای اخلال گرانه اعتراض کردند. و با اتمام زمان جلسه کروبی از همه دانشجویان تشکر کرد و سالن را پس از ابراز احساسات نسبت به دانشجویان ترک نمود.

در این مراسم دانشجویان کرد تصاویر زندانیان کرد همچون فرزاد کمانگر و شعارهای “زبان مادری حق مسلم ماست” “ما هم بشریم پس حقوق ما کجاست؟” را در دست داشتند و دانشجویان آزادیخواه با در دست داشتن تصاویر دانشجویانی که هنوز در بند هستند اعتراض خود را به ادامه روند بازداشت دانشجویان اعلام داشتند.

در تریبون ازاد دانشجوئی برای آزادی، که به دعوت انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار شد صدها دانشجوی دانشگاه پلی تکنیک و نیز برخی اعضای دفتر تحکیم وحدت و اعضای شورای تهران این اتحادیه حضور داشتند. تداوم بازداشت چهار دانشجوی دربند دانشگاه پلی تکنیک، عملکرد چهارساله دولت نهم، سرکوب فعالین مدنی و بسته شدن فضای دانشگاه در آستانه انتخابات، محورهای اعتراضات در تریبون ازاد روز دوشنبه بود. گفتنی است روز یکشنبه انجمن اسلامی دانشگاه پلی تکنیک با صدور بیانیه ای نسبت به ادامه بازداشت دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و ایجاد اتهامات واهی علیه دانشجویان پلی تکنیک اعتراض کرده بود.

این برنامه در ساعت ۱۲ ظهر با تجمع دانشجویان در مقابل سلف مرکزی دانشگاه آغاز شد و دانشجویان با سر دادن شعارهائی و حمل پلاکاردها و تصاویر دانشجویان دربند، خواهان ازادی آنان شدند. سخنرانان این مراسم عزت تربتی عضو شورای تهران دفتر تحکیم وحدت، میلاد اسدی عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و سلمان سیما عضوشورای عمومی تحکیم و از دانشجویان دانشگاه ازاد و سینا صداقت نژاد، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی امیرکبیر بود.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، عزت تربتی از دانشجویان دموکراسی خواه و عضو شورای عمومی دفتر تحکیم در سخنان خود به بازداشت طولانی مدت دانشجویان دربند اشاره کرده و آنرا نوعی تکرار پروژه ننگین حعل نشریات دانشجوئی در دو سال قبل در این دانشگاه دانست. میلاد اسدی دیگر عضو دفتر تحکیم وحدت نیز در سخنان خود ضمن اعتراض تداوم بازداشت عباس حکیم زاده دبیر سیاسی دفتر تحکیم و نیز مهدی مشایخی و مسعود دهقان و مجید توکلی، اظهار داشت که احمدی نژاد در روزهای آخر دوره چهارساله خود باز هم از دانشجویان دانشگاه پلی تکنیک انتقام گرفت. انتقامی که به سبب انتقادهای صریح و اعتراضات آشکار دانشجویان این دانشگاه در ۲۰ آذر ۸۵ بدلیل حضور وی در دانشگاه امیرکبیر و نیز اعتراضات دانشجویان این دانشگاه در روز ۵ اسفند ماه ۸۷ به تدفین شهدای گمنام صورت گرفت.

در این برنامه سینا صداقت نژاد، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی پلی تکنیک بیانیه این انجمن را در جمع دانشجویان قرائت کرد.

سلمان سیما، از دانشجویان دانشگاه آزاد، سخنران بعدی مراسم بود که به نمایندگی از دانشجویان دانشگاه آزاد سخنرانی کرد. وی گفت: متاسفم از اینکه یک سال دیگر باید در پلی تکنیک جمع شویم و صحبت کنیم. یاد دانشجویانی که در بند هستند را گرامی بداریم. وی ضمن انتقاد از سرکوبهای صورت گرفته با دانشجویان ضرورت توجه به وضعیت دانشجویان در بند را یاد آور شد. سلمان سیما فعال دانشجویی ادامه داد که، توجه به فضای انتخابات نباید ما را از ستمی که بر دانشجویان می ورد و ضعیت خفقان در دانشگاه ها غافل کند و دانشجویان در این گرماگرم انتخابات باید پی گیر مطالبات و خواسته های آزادی خواهانه خود باشند. وی فشار دانشجویان بر کاندیداها را برای توجه هر چه بیشتر آنها به خواسته های واقعی دانشجویان و مردم موثر دانست.

این فعال دانشجویی ضمن انتقاد شدید از عملکرد دولت نهم به ویژه در زمینه دانشگاه ها؛ در پایان یاد علی کلایی فعال دانشجویی دانشگاه آزاد که دیروز در دادگاه و پیش از محاکمه بازداشت شد را گرامی داشت و به بازداشت فعالین دانشجویی و مدنی معترض شد. سلمان سیما اینگونه سخنان خود را پایان داد: سال گذشته در همین جا یاد احمد و مجید و احسان را گرامی داشتیم و امسال هم باز باید یادی از مجید کنیم.

بی گناهی کم گناهی نیست در دیوان کفر
یوسف از دامان پاک خود به زندان می رود

این تریبون ازاد بار دیگر با خواندن سرود یار دبستانی من و شعارهای دانشجویان حاضر مبنی بر آزادی دانشجویان دربند، پایان یافت.
اما این برنامه در دانشگاه پلی تکنیک در حالی برگزار شد که نیروهای امنیتی و انتظامی اطراف دانشگاه را محاصره کرده بودند. به گفته دانشجویان شرکت کننده در این برنامه، مقابل درب های اصلی دانشگاه ون های متعلق به نیروی انتظامی قرار داده شده بود و حضور آنان در تمامی درب های دانشگاه بسیار چشمگیر بود.

هم چنین در پایان این تجمع یکی از اعضای شورای تهران دفتر تحکیم وحدت که قصد خروج از درب ولیعصر دانشگاه را داشت، توسط نیروهای حراست دانشگاه و برخی عوامل ناشناس دیگر محاصره شد و از خروج وی ممانعت شد. این افراد این دانشجو را پشت دانشکده نساجی منتقل کرده و طی چند ساعت از وی بازجوئی بعمل آوردند. سرانجام وی به همراه یکی از ماموران حراست موفق به خروج از درب حافظ دانشگاه شد.

الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم

این روزها سایه شوم استبداد باز هم سیاهی خویش را بر دانشگاه پلی تکنیک تهران انداخته و ما باز در حسرت تلخ دیدار یاران دبستانیمان با دلی تنگ و خسته و مشتی فشرده به امید فصلی سبز نشسته ایم. کژاندیشان و منادیان دروغین حقیقت در بیدادگاه سرکوب و خفقانی که بر پا کرده اند تمام تلاش خویش را برای نابود کردن دگر اندیشان و خاموش ساختن صدای مخالفان به کار بسته اند.

این بار نیز در راستای سرکوب جنبش دانشجویی در آستانه انتخابات ریاست جمهوری و در راس آن سرکوب قلب تپنده جنبش دانشجویی، پلی تکنیک تهران، شاهد پیاده سازی مجدد سناریوی نخ نما شده ای هستیم که بارها از سوی ماموران امنیتی وزارت اطلاعات برای سرکوب فعالین حوره مدنی به کار برده شده است،گرچه دیگر دست سیاه توطئه چینان امنیتی بر همگان آشکارگشته است.

تلاش بی فایده منافقان سیه رو جهت گناهکار جلوه دادن بی گناهانی که تنها در جست و جوی حقیقت کتمان شده بوده اند و نسبت دادن اتهام ارتباط با سازمان های خارج از کشور بی شک آخرین حربه ای است که مستبدان کینه توز برای سرکوب هر گونه فعالیت مسالمت آمیز دانشجویی در چارچوب فعالیت های مدنی به کار برده اند. ناکامی پیاده سازی پروژه های امنیتی وزارت اطلاعات با همکاری مدیریت گماشته دانشگاه که با تخریب دفتر انجمن اسلامی دانشجویان آغاز و با جعل نشریات دانشجویی منتقد ادامه یافت اینک با پرونده سازی جعلی برای دانشجویان دانشگاه امیرکبیر ادامه یافته است.

مهدی مشایخی، مسعود دهقان، مجید توکلی و عباس حکیم زاده در حالی که همچنان در سلول های امنیتی بند ۲۰۹ زندان اوین زیر نظر وزارت اطلاعات تحت شکنجه های قرون وسطایی وحشتناک قرار دارند، از اولین حقوق انسانی خویش محرومند و در بیدادگاه سرکوب و خفقان تجت فشار برای اقرار و اعتراف به کاریند که هرگز انجام نداده اند.بی شک اعترافاتی که تحت فشار و شکنجه حاصل گردد فاقد هرگونه وجاهت قانونی بوده و از هیچ اعتباری برخوردار نیست.

انجمن اسلامی دانشحویان دانشگاه پلی تکنیک تهران اعلام میکند که هیچ گونه ارتباطی با سازمان های خارج از کشور نداشته و تنها در راستای حفاظت از حریم انسانیت و مدنیت به فعالیت در چارچوب های آرام مدنی پرداخته است. این انجمن با نفی هرگونه خشونت ضمن محکوم کردن هر گونه اقدام علیه دانشجویان و نسبت دادن اتهامات واهی به ایشان خواستار آزادی تمام دانشجویان در بند بوده و اعلام میکند که روز دوشنبه در صحن مرکزی دانشگاه امیرکبیر تجمع اعتراضی “برای آزادی” را با محوریت:

- اعتراض به تداوم بازداشت دانشجویان
- نفی فضای سرکوب در دانشگاه ها
- و نقد عملکرد دولت نهم

برگزار میکند. بی شک تداوم بازداشت دانشجویان و نسبت دادن اتهامات واهی و تکراری به دانشجویان آزادی خواه نتیجه ای جز تداوم اعتراض ها و برملا ساختن اهداف شوم طراحی پروژه امنیتی برای دانشجویان در آستانه انتخابات ریاست جمهوری را در بر نخواهد داشت.

میتوان رشته این چنگ گسست
میتوان کاسه این تار شکست
میتوان فرمان داد:
هان، ای طبل گران
زین پس خاموش بمان
به چکاوک اما نتوان گفت مخوان!

روابط عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر
(پلی تکنیک تهران)
۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۸

این دانشجویان در تاریخ ۲۲ فروردین ماه سال جاری دست به اعتصاب غذای نامحدود و تحصن زدند. مسئولیت برگزاری این تحصن ها با انجمن اسلامی دانشجویان بود که نزدیک به سه سال است که از هرگونه فعالیتی معلق گردیده ولی از نظر دانشگاه به شکل غیرقانونی به فعالیت های خود ادامه می دهد. خواسته های این دانشجویان عبارت بود از:

۱- لغو ۱۷ حکم انضباطی صادر شده برای برگزاری مراسم روز ۱۶ آذر و شکستن پلمپ انجمن اسلامی
۲- رفع تعلیق شورای صنفی
۳- رفع پلمپ انجمن اسلامی
۴- استعفای معاونت فرهنگی دانشجویی دکتر حسن امینی راد

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، ۶ تن از دانشجویان که قریب به ۱۰۸ ساعت اعتصاب غذا کرده بودند با وساطت اساتید به اعتصاب غذای خود پایان دادند و اساتید نیز از آن روز ضمن همراهی با دانشجویان، رییس دانشگاه را تحت فشار قرار دادند تا به خواسته های دانشجویان رسیدگی کند. اما دکتر شکری رییس دانشگاه ضمن مخالفت با خواسته های دانشجویان، در کنفرانس مطبوعاتی که با خبرنگاران جناح اصول گرا مانند خبرگزاری فارس برگزار شده بود شرکت کرد و مطالب تندی را علیه دانشجویان بیان کرد. او دانشجویان را وابسته به آمریکا و مزدور اجنبی خواند و اعلام کرد که برای همه داشجویان معترض پرونده قضایی در دادگاه تشکیل خواهد داد.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر دکتر شکری پس از این مصاحبه به شدت مورد نکوهش اساتید دانشگاه قرار گرفت. دانشجویان ۱۰ روز بعد از شکستن اعتصاب غذا به علت به نتیجه نرسیدن اساتید مجددا و این بار در کنار دفتر معاونت فرهنگی دانشگاه دست به تحصن و اعتصاب غذا زدند. سرانجام پس از ۳۴ ساعت اعتصاب غذا دانشگاه بسیاری از خواسته های دانشجویان را به صورت شفاهی پذیرفت.

اما در روز شنبه ۱۹ اردیبهشت مسئولان دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل با لغو ۱۲ حکم انضباطی از جمله سه حکم یک ترم ممنوعیت از تحصیل و با تخفیف دادن به دو حکم انضباطی دیگر (یک ترم ممنوعیت از تحصیل با احتساب سنوات به یک ترم ممنوعیت از تحصیل بدون احتساب سنوات) در مجموع ۱۴ حکم انضباطی از ۱۷ حکم صادره را یا لغو کردند یا کاهش دادند. البته کمیته تجدید نظر سه حکم توبیخ کتبی و درج در پرونده را بدون هیچ تخفیفی تایید کرد.

همچنین دانشگاه به شورای صنفی اعلام کرده است که هفته آینده می تواند با برگزاری انتخابات مجددا به فعالیت های خود ادامه دهد.

درمورد لغو پلمپ انجمن اسلامی دانشجویان، هیئت نظارت دانشگاه پس از ۳ سال اساسنامه انجمن اسلامی را تایید کرد و قرار است این هفته با تایید صلاحیت هیئت موسس آن به دانشجویان مجوز برگزاری انتخابات قانونی انجمن اسلامی داده شود و این تشکل بعد از سه سال تعلیق مجددا مشغول به فعالیت شود و پلمپ آن باز شود.

دانشجویان نیز در مقابل از خواسته استعفای دکتر امینی راد معاونت فرهنگی دانشجویی دانشگاه چشم پوشی کردند.

دانشجویان دانشگاه صنعتی بابل ضمن ابراز خوشحالی از این موفقیت اعلام داشته اند: دانشجویان ثابت کردند که به رغم همه تلاش ها و تهدیدات دولت نهم، وزارت علوم، بسیج و نیروهای امنیتی آخرین سنگر آزادی، دانشگاه، همچنان در اختیار دانشجویان است.

«تغييرات بومي گزيني در کنکور۸۸» عنوان خبري بود که ديروز روي سرخط اخبار خبرگزاري هاي مختلف قرار گرفت، اما مراجعه به محتواي اين خبر تغييرات چنداني را نشان نمي داد. تخفيف ۲۰ درصدي ۱۳ رشته پرطرفدار تنها تغييري بود که شوراي عالي انقلاب فرهنگي پس از ماه ها بررسي، با هماهنگي دولت در نظر گرفته بود، تا تدبيري براي جلوگيري از تکرار وقايع پارسال باشد. رشته هاي مهندسي برق، مهندسي مکانيک، مهندسي کامپيوتر، مهندسي عمران، مهندسي معماري، مهندسي صنايع در گروه آزمايشي رياضي و فني، رشته هاي پزشکي، دندانپزشکي، داروسازي و دامپزشکي در گروه آزمايشي علوم تجربي و رشته هاي حقوق، روانشناسي و حسابداري در گروه آزمايشي علوم انساني، ۱۳ رشته يي بودند که به صلاحديد مسوولان از قاعده بومي گزيني مستثني شده و پس از کسر سهميه ۴۰ درصدي ايثارگران به صورت ۶۰ درصد گزينش بومي و ۴۰ درصد آزاد دانشجو مي پذيرند. اما تکليف باقي رشته ها مانند قبل خواهد بود و علاوه بر ۴۰ درصد سهميه ايثارگران، ۸۰ درصد دانشجوي بومي و ۲۰درصد سهميه آزاد در آنها پذيرفته خواهد شد.

ديروز در متن خبر خبرگزاري ها آمده بود گزينش در ساير رشته ها نيز بر اساس مصوبه دويست و سيزدهمين جلسه شوراي مورخ سال ۶۹ و کميته مطالعه و برنامه ريزي کنکور بوده و پذيرش بومي پس از کسر سهميه ايثارگران به صورت ۸۰ درصد بومي و ۲۰ درصد آزاد صورت مي گيرد. بومي گزيني در کنکور ۸۸ بر اساس مصوبه شوراي عالي انقلاب فرهنگي در پذيرش داوطلبان ۱۳ رشته به ميزان ۶۰ درصد و در ساير رشته ها ۸۰ درصد اجرا مي شود. سهميه تکميل نشده ايثارگران نيز در ۱۳رشته به صورت ۵۰ درصد بومي و در ساير رشته ها ۱۰۰درصد بومي محاسبه مي شود. در ادامه اين خبر که از سوي سازمان سنجش براي خبرگزاري ها ارسال شد، آمده بود؛ از آنجا که پذيرش دانشجو در رشته هاي دانشگاهي در دوره هاي روزانه با توجه به ماهيت و گسترش رشته ها در سطح کشور به روش گزينش بومي (استان، ناحيه يي و قطبي) و کشوري صورت مي گيرد، آخرين تغييرات بومي گزيني در آزمون سراسري ۸۸ بر اساس آخرين مصوبه کميته منتخب شوراي عالي انقلاب فرهنگي در ۱۳ عنوان رشته توسط سازمان سنجش اعلام شد.

اما مازاد سهميه ايثارگران هم موضوع ديگري بود که از چشم وزارت علوم و اعضاي شوراي عالي انقلاب فرهنگي دور نمانده بود؛ موضوعي که به گفته رئيس کميسيون آموزش سرمنشاء وقوع وقايع کنکور پارسال شد. اما اين بار تشخيص داده شد در صورت عدم تکميل ظرفيت ايثارگران باقيمانده ظرفيت در اين رشته ها به صورت ۵۰ درصد گزينش بومي و ۵۰ درصد آزاد به پذيرش داوطلبان اختصاص يابد. با اين حال با توجه به اظهارنظرهاي هفته هاي گذشته مبني بر بررسي ساماندهي سهميه ها در مجلس و اظهار اميدواري رئيس کميسيون آموزش براي حل مشکل در شوراي عالي انقلاب فرهنگي به نظر مي رسد روزهاي آينده نمايندگان نسبت به اين قضيه از خود واکنش نشان دهند؛ واکنشي که شايد پاسخ به کساني باشد که اصرار داشتند تصميم گيري درباره سهميه هاي بومي کنکور نه وظيفه مجلس، بلکه مطلقاً در حيطه مسووليت شوراي عالي انقلاب فرهنگي است.

در اين شرايط مسوولان وزارت علوم هم تلاش کردند علاوه بر خبر رسمي که ارسال شده بود، کمي توضيح هم چاشني آن کنند. ابراهيم خدايي معاون اجرايي سازمان سنجش در اين باره به مهر گفت؛ «بومي گزيني در کنکور ۸۸ نسبت به کنکورهاي دو سال گذشته با تغييرات مثبتي مواجه بوده است، به طوري که در کنکور ۸۷ پذيرش در تمامي رشته ها به صورت ۸۰ درصد بومي و ۲۰ درصد آزاد انجام مي شد و در کنکور ۸۶ نيز اين درصد ۷۰ به ۳۰ بود.» خدايي با بازخواني شرايط پارسال ادامه داد؛ «در کنکور سال گذشته باقيمانده سهميه ايثارگران به صورت ۱۰۰ درصد بومي براي تمامي رشته ها اعمال مي شد اما در کنکور ۸۸ بر اساس مصوبه اخير قرار شد پذيرش در ۱۳ رشته پرمتقاضي به صورت ۵۰ درصد بومي و ۵۰ درصد آزاد انجام شود.» او با اشاره به برخي درخواست هاي نمايندگان مجلس درباره حذف بومي گزيني در برخي رشته ها يا دانشگاه ها گفت؛ «اين بحث از لحاظ عدالت آموزشي قابل اجرا نيست. اگر دانشگاهي را از بومي گزيني حذف کنيم داوطلبان آن استان در کنکور متضرر خواهند شد و نمي توانند از سهم خود استفاده کنند.» اگرچه خدايي پاسخي به اين سوال قديمي نداد که «با توجه به توزيع ناعادلانه امکانات در کشور، چگونه اختصاص ۶۰ تا ۸۰ درصد سهميه پذيرش دانشگاه هاي تهراني به پايتخت نشينان، مي تواند مصداق عدالت باشد»، اما گفته هاي او به نوعي تاييد صحبت هايي بود که در انتقاد از عملکرد دولت در کنکور ۸۸ مطرح مي شد.

روزنامه اعتماد