وقتی که صرفاً خود را در عرصه سیاست تعریف کردیم و حیاتمان را به آن گره زدیم مجبوریم بسیرای از عواقب تلخ آن را نیز بپذیریم اما از آنجا که نمی خواهیم دیگران در مورد ما چنین فکر کنند لذا ادای روشنفکری در می آوریم و کارهایمان را از منظر "نجات کشور" ، "شرایط حساس کنونی" ، " رسالت تاریخی" و ... توجیه می کنیم که خود نیز می دانیم حرف مفت است.
دوستی به طعنه می گفت کاش بهروز هم پاسپورت امریکایی داشت تا رسانه ها برایش جنجال به راه می انداختند، گزارشگران بدون مرز برایش اعتصاب غذا برپا می کرد و رئیس جمهور از قوه قضاییه درخواست می کرد تا حقوق اش رعایت شود، من در پاسخ گفتم کاش لااقل بهروز زندانی غیرخودی محسوب نمی شد تا یک وکیلی چیزی پیدا می شد و می رفت به او کمک می کرد.
این هزینه ها در حالی در دولت شکل می گیرد که حتی افرادی که از علم اقتصاد اطلاعات مقدماتی دارند نیز می دانند تزریق این پول ها به صورت جاری به اقتصاد کشور، هیچ اثری جز ایجاد تورم که به اعتقاد اقتصاددانان عاملی برای "ثروتند تر کردن ثروتمندان و فقیر تر کردن فقیران" است، ندارد.
سابقه جمهوری اسلامی نشان می دهد هر بار که کفگیر نیروهای اطلاعاتی برای تخطئه کردن مخالفین داخل و پرونده سازی برای حذف آنها به ته دیگ خورده است، بعضا از برچسب وابستگی به مجاهدین استفاده کرده اند تا برنامه شان را به پیش ببرند و صد البته از تبعات دراز مدت کارشان غافل بوده اند.
با توجه به این که ائتلاف همگرایان، ائتلافی مطالبه محور است و نه فرد محور، امکان بهره گیری از فضای نسبتا باز سیاسی قبل از انتخابات برای ارتقای آگاهی مردم و انتقاد از سیاستهای زن ستیزانه نظام و بازخواست از کاندیداهایی که خود کم و بیش در تثبیت چنین سیاست هایی نقش قابل توجهی داشته اند، فرصتی است مغتنم که همگرایان هوشمندانه از آن استفاده می کنند و نباید مورد بی مهری دیگر فعالان جنبش زنان قرار گیرد.
از سوی دیگر نوع رویکرد جمهوری اسلامی در مواجهه با متهم امریکایی پرونده ی جاسوسی و دیگر متهمین ایرانی نظیر منصور اسانلو رئیس سندیکای شرکت واحد اتوبوس رانی و دانشجویان دربند پلی تکنیک و فعالین حقوق زنان و اقلیت ها که مدتهاست درزندان به سر می برند ناگزیر ذهن را به سمت قانون جنجالی و ضد حقوق بشری کاپیتولاسیون می گرداند.
آنجا به من انگ زدند که مي خواهم دم انتخابات کار سياسي کرده و جو درست کنم؛ جو سياسي وقتي نه دوربيني دستم بود، نه همراهي. تنها سندم چند دقيقه کوتاه داخل ون هاي سبزرنگ...اما سوالم از شما به يقين اگر پاسخي نداشته باشد، روي دل خبرنگاري مي ماند که فرمانده نيروي انتظامي سرزمينش چشم در چشمش دوخت و گفت هر جا ديديد ماموري ضرب و شتم مي کند، دستش را قلم کنيد.
کمپین و هر جنبش مستقل دیگری کاری به ساختار سیاسی ندارد، به قدرت خود بیش از آن ایمان دارد که به التماس و در خواست از موضع ضعف تن دهد از این رو است که می بینیم دستاورد های جنبش زنان اتفاقا مربوط به دوره متصلب ترین دولتها می شود. زیرا در این دوره ها است که فعالان جنبش زنان و دیگر جنبش های اجتماعی چه به ناچار و چه از سر آگاهی نگاه خود را از حاکمیت چرخانده و به مردم بازگردانده اند.
خبرنامه امیرکبیر: تریبون آزاد دانشجوئی برای ازادی دیروز در صحن اصلی دانشگاه پلی تکنیک، در حالی برگزار شد که ۳۵ نفر از دانشجویان این دانشگاه از صبح روز دوشنبه به دانشگاه ممنوع الورود شدند. این دانشجویان در حالی که صبح دیروز برای حضور در کلاس های خود قصد ورود به دانشگاه داشتند، توسط ماموران انتظامات و حراست دانشگاه، مطلع شدند که به دانشگاه ممنوع الورود شده اند.
در تریبون ازاد دانشجوئی برای آزادی، که به دعوت انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار شد صدها دانشجوی دانشگاه پلی تکنیک و نیز برخی اعضای دفتر تحکیم وحدت و اعضای شورای تهران این اتحادیه حضور داشتند. تداوم بازداشت چهار دانشجوی دربند دانشگاه پلی تکنیک، عملکرد چهارساله دولت نهم، سرکوب فعالین مدنی و بسته شدن فضای دانشگاه در آستانه انتخابات، محورهای اعتراضات در تریبون ازاد روز دوشنبه بود. گفتنی است روز یکشنبه انجمن اسلامی دانشگاه پلی تکنیک با صدور بیانیه ای نسبت به ادامه بازداشت دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و ایجاد اتهامات واهی علیه دانشجویان پلی تکنیک اعتراض کرده بود.
این برنامه در ساعت ۱۲ ظهر با تجمع دانشجویان در مقابل سلف مرکزی دانشگاه آغاز شد و دانشجویان با سر دادن شعارهائی و حمل پلاکاردها و تصاویر دانشجویان دربند، خواهان ازادی آنان شدند. سخنرانان این مراسم عزت تربتی عضو شورای تهران دفتر تحکیم وحدت، میلاد اسدی عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و سلمان سیما عضوشورای عمومی تحکیم و از دانشجویان دانشگاه ازاد و سینا صداقت نژاد، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی امیرکبیر بود.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر، عزت تربتی از دانشجویان دموکراسی خواه و عضو شورای عمومی دفتر تحکیم در سخنان خود به بازداشت طولانی مدت دانشجویان دربند اشاره کرده و آنرا نوعی تکرار پروژه ننگین حعل نشریات دانشجوئی در دو سال قبل در این دانشگاه دانست. میلاد اسدی دیگر عضو دفتر تحکیم وحدت نیز در سخنان خود ضمن اعتراض تداوم بازداشت عباس حکیم زاده دبیر سیاسی دفتر تحکیم و نیز مهدی مشایخی و مسعود دهقان و مجید توکلی، اظهار داشت که احمدی نژاد در روزهای آخر دوره چهارساله خود باز هم از دانشجویان دانشگاه پلی تکنیک انتقام گرفت. انتقامی که به سبب انتقادهای صریح و اعتراضات آشکار دانشجویان این دانشگاه در ۲۰ آذر ۸۵ بدلیل حضور وی در دانشگاه امیرکبیر و نیز اعتراضات دانشجویان این دانشگاه در روز ۵ اسفند ماه ۸۷ به تدفین شهدای گمنام صورت گرفت.
در این برنامه سینا صداقت نژاد، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی پلی تکنیک بیانیه این انجمن را در جمع دانشجویان قرائت کرد.
سلمان سیما، از دانشجویان دانشگاه آزاد، سخنران بعدی مراسم بود که به نمایندگی از دانشجویان دانشگاه آزاد سخنرانی کرد. وی گفت: متاسفم از اینکه یک سال دیگر باید در پلی تکنیک جمع شویم و صحبت کنیم. یاد دانشجویانی که در بند هستند را گرامی بداریم. وی ضمن انتقاد از سرکوبهای صورت گرفته با دانشجویان ضرورت توجه به وضعیت دانشجویان در بند را یاد آور شد. سلمان سیما فعال دانشجویی ادامه داد که، توجه به فضای انتخابات نباید ما را از ستمی که بر دانشجویان می ورد و ضعیت خفقان در دانشگاه ها غافل کند و دانشجویان در این گرماگرم انتخابات باید پی گیر مطالبات و خواسته های آزادی خواهانه خود باشند. وی فشار دانشجویان بر کاندیداها را برای توجه هر چه بیشتر آنها به خواسته های واقعی دانشجویان و مردم موثر دانست.
این فعال دانشجویی ضمن انتقاد شدید از عملکرد دولت نهم به ویژه در زمینه دانشگاه ها؛ در پایان یاد علی کلایی فعال دانشجویی دانشگاه آزاد که دیروز در دادگاه و پیش از محاکمه بازداشت شد را گرامی داشت و به بازداشت فعالین دانشجویی و مدنی معترض شد. سلمان سیما اینگونه سخنان خود را پایان داد: سال گذشته در همین جا یاد احمد و مجید و احسان را گرامی داشتیم و امسال هم باز باید یادی از مجید کنیم.
بی گناهی کم گناهی نیست در دیوان کفر
یوسف از دامان پاک خود به زندان می رود
این تریبون ازاد بار دیگر با خواندن سرود یار دبستانی من و شعارهای دانشجویان حاضر مبنی بر آزادی دانشجویان دربند، پایان یافت.
اما این برنامه در دانشگاه پلی تکنیک در حالی برگزار شد که نیروهای امنیتی و انتظامی اطراف دانشگاه را محاصره کرده بودند. به گفته دانشجویان شرکت کننده در این برنامه، مقابل درب های اصلی دانشگاه ون های متعلق به نیروی انتظامی قرار داده شده بود و حضور آنان در تمامی درب های دانشگاه بسیار چشمگیر بود.
هم چنین در پایان این تجمع یکی از اعضای شورای تهران دفتر تحکیم وحدت که قصد خروج از درب ولیعصر دانشگاه را داشت، توسط نیروهای حراست دانشگاه و برخی عوامل ناشناس دیگر محاصره شد و از خروج وی ممانعت شد. این افراد این دانشجو را پشت دانشکده نساجی منتقل کرده و طی چند ساعت از وی بازجوئی بعمل آوردند. سرانجام وی به همراه یکی از ماموران حراست موفق به خروج از درب حافظ دانشگاه شد.
