خبرنامه امیرکبیر: روابط عمومی انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر با انتشار بیانیه ای ضمن اعلام تجمع در ساعت ۱۱:۳۰ امروز دوشنبه، نسبت به ادامه بازداشت دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و ایجاد اتهامات واهی علیه این دانشجویان اعتراض کرد. متن این بیانیه به شرح زیر است:
الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم
این روزها سایه شوم استبداد باز هم سیاهی خویش را بر دانشگاه پلی تکنیک تهران انداخته و ما باز در حسرت تلخ دیدار یاران دبستانیمان با دلی تنگ و خسته و مشتی فشرده به امید فصلی سبز نشسته ایم. کژاندیشان و منادیان دروغین حقیقت در بیدادگاه سرکوب و خفقانی که بر پا کرده اند تمام تلاش خویش را برای نابود کردن دگر اندیشان و خاموش ساختن صدای مخالفان به کار بسته اند.
این بار نیز در راستای سرکوب جنبش دانشجویی در آستانه انتخابات ریاست جمهوری و در راس آن سرکوب قلب تپنده جنبش دانشجویی، پلی تکنیک تهران، شاهد پیاده سازی مجدد سناریوی نخ نما شده ای هستیم که بارها از سوی ماموران امنیتی وزارت اطلاعات برای سرکوب فعالین حوره مدنی به کار برده شده است،گرچه دیگر دست سیاه توطئه چینان امنیتی بر همگان آشکارگشته است.
تلاش بی فایده منافقان سیه رو جهت گناهکار جلوه دادن بی گناهانی که تنها در جست و جوی حقیقت کتمان شده بوده اند و نسبت دادن اتهام ارتباط با سازمان های خارج از کشور بی شک آخرین حربه ای است که مستبدان کینه توز برای سرکوب هر گونه فعالیت مسالمت آمیز دانشجویی در چارچوب فعالیت های مدنی به کار برده اند. ناکامی پیاده سازی پروژه های امنیتی وزارت اطلاعات با همکاری مدیریت گماشته دانشگاه که با تخریب دفتر انجمن اسلامی دانشجویان آغاز و با جعل نشریات دانشجویی منتقد ادامه یافت اینک با پرونده سازی جعلی برای دانشجویان دانشگاه امیرکبیر ادامه یافته است.
مهدی مشایخی، مسعود دهقان، مجید توکلی و عباس حکیم زاده در حالی که همچنان در سلول های امنیتی بند ۲۰۹ زندان اوین زیر نظر وزارت اطلاعات تحت شکنجه های قرون وسطایی وحشتناک قرار دارند، از اولین حقوق انسانی خویش محرومند و در بیدادگاه سرکوب و خفقان تجت فشار برای اقرار و اعتراف به کاریند که هرگز انجام نداده اند.بی شک اعترافاتی که تحت فشار و شکنجه حاصل گردد فاقد هرگونه وجاهت قانونی بوده و از هیچ اعتباری برخوردار نیست.
انجمن اسلامی دانشحویان دانشگاه پلی تکنیک تهران اعلام میکند که هیچ گونه ارتباطی با سازمان های خارج از کشور نداشته و تنها در راستای حفاظت از حریم انسانیت و مدنیت به فعالیت در چارچوب های آرام مدنی پرداخته است. این انجمن با نفی هرگونه خشونت ضمن محکوم کردن هر گونه اقدام علیه دانشجویان و نسبت دادن اتهامات واهی به ایشان خواستار آزادی تمام دانشجویان در بند بوده و اعلام میکند که روز دوشنبه در صحن مرکزی دانشگاه امیرکبیر تجمع اعتراضی “برای آزادی” را با محوریت:
- اعتراض به تداوم بازداشت دانشجویان
- نفی فضای سرکوب در دانشگاه ها
- و نقد عملکرد دولت نهم
برگزار میکند. بی شک تداوم بازداشت دانشجویان و نسبت دادن اتهامات واهی و تکراری به دانشجویان آزادی خواه نتیجه ای جز تداوم اعتراض ها و برملا ساختن اهداف شوم طراحی پروژه امنیتی برای دانشجویان در آستانه انتخابات ریاست جمهوری را در بر نخواهد داشت.
میتوان رشته این چنگ گسست
میتوان کاسه این تار شکست
میتوان فرمان داد:
هان، ای طبل گران
زین پس خاموش بمان
به چکاوک اما نتوان گفت مخوان!
روابط عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر
(پلی تکنیک تهران)
۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۸



وقتی که صرفاً خود را در عرصه سیاست تعریف کردیم و حیاتمان را به آن گره زدیم مجبوریم بسیرای از عواقب تلخ آن را نیز بپذیریم اما از آنجا که نمی خواهیم دیگران در مورد ما چنین فکر کنند لذا ادای روشنفکری در می آوریم و کارهایمان را از منظر "نجات کشور" ، "شرایط حساس کنونی" ، " رسالت تاریخی" و ... توجیه می کنیم که خود نیز می دانیم حرف مفت است.
دوستی به طعنه می گفت کاش بهروز هم پاسپورت امریکایی داشت تا رسانه ها برایش جنجال به راه می انداختند، گزارشگران بدون مرز برایش اعتصاب غذا برپا می کرد و رئیس جمهور از قوه قضاییه درخواست می کرد تا حقوق اش رعایت شود، من در پاسخ گفتم کاش لااقل بهروز زندانی غیرخودی محسوب نمی شد تا یک وکیلی چیزی پیدا می شد و می رفت به او کمک می کرد.
این هزینه ها در حالی در دولت شکل می گیرد که حتی افرادی که از علم اقتصاد اطلاعات مقدماتی دارند نیز می دانند تزریق این پول ها به صورت جاری به اقتصاد کشور، هیچ اثری جز ایجاد تورم که به اعتقاد اقتصاددانان عاملی برای "ثروتند تر کردن ثروتمندان و فقیر تر کردن فقیران" است، ندارد.
سابقه جمهوری اسلامی نشان می دهد هر بار که کفگیر نیروهای اطلاعاتی برای تخطئه کردن مخالفین داخل و پرونده سازی برای حذف آنها به ته دیگ خورده است، بعضا از برچسب وابستگی به مجاهدین استفاده کرده اند تا برنامه شان را به پیش ببرند و صد البته از تبعات دراز مدت کارشان غافل بوده اند.
با توجه به این که ائتلاف همگرایان، ائتلافی مطالبه محور است و نه فرد محور، امکان بهره گیری از فضای نسبتا باز سیاسی قبل از انتخابات برای ارتقای آگاهی مردم و انتقاد از سیاستهای زن ستیزانه نظام و بازخواست از کاندیداهایی که خود کم و بیش در تثبیت چنین سیاست هایی نقش قابل توجهی داشته اند، فرصتی است مغتنم که همگرایان هوشمندانه از آن استفاده می کنند و نباید مورد بی مهری دیگر فعالان جنبش زنان قرار گیرد.
از سوی دیگر نوع رویکرد جمهوری اسلامی در مواجهه با متهم امریکایی پرونده ی جاسوسی و دیگر متهمین ایرانی نظیر منصور اسانلو رئیس سندیکای شرکت واحد اتوبوس رانی و دانشجویان دربند پلی تکنیک و فعالین حقوق زنان و اقلیت ها که مدتهاست درزندان به سر می برند ناگزیر ذهن را به سمت قانون جنجالی و ضد حقوق بشری کاپیتولاسیون می گرداند.
کمپین و هر جنبش مستقل دیگری کاری به ساختار سیاسی ندارد، به قدرت خود بیش از آن ایمان دارد که به التماس و در خواست از موضع ضعف تن دهد از این رو است که می بینیم دستاورد های جنبش زنان اتفاقا مربوط به دوره متصلب ترین دولتها می شود. زیرا در این دوره ها است که فعالان جنبش زنان و دیگر جنبش های اجتماعی چه به ناچار و چه از سر آگاهی نگاه خود را از حاکمیت چرخانده و به مردم بازگردانده اند.
