خبرنامه امیرکبیر: اعتصاب غذای دانشجویان دانشگاه بابل در روز پنجم نیز ادامه یافت و دو نفر دیگر از دانشجویان به جمع اعتصاب کنندگاه پیوستند.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر، دانشجویان امروز جلسه ای با اساتید دانشگاه داشته که اساتید ضمن حمایت از متحصنین اعلام کرده اند خواسته های دانشجویان را پیگیری و با رئیس دانشگاه مذاکره خواهند کرد. شکری، رئیس دانشگاه بابل تاکنون به دانشجویان مذاکره نکرده و اعلام نموده که برای عدم مذاکره تحت فشار است و حتی دانشجویان متحصن را دوباره به کمیته انضباطی احضار خواهد کرد.
شورای تهران دفتر تحکیم وحدت و انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه مازنداران نیز طی بیانیه های جداگانه ای از متحصنین حمایت کرده و خواستار پیگیری مطالبات دانشجویان اعتصاب کننده شدند.
در عین حال حسینی، نماینده نهاد رهبری در بابل به اتهام زنی علیه دانشجویان ادامه داده و مدعی شده دانشجویانی که اعتصاب کرده اند دروغ گفته و غذا می خورند.
روز گذشته نماینده رهبری در دانشگاه صنعتی بابل در مصاحبه ای مغرضانه با ایرنا مدعی شد که انجمن اسلامی این دانشگاه وجاهت قانونی ندارد. سيد باقر حسيني روز سه شنبه در حالی به دلیل تحصن و اعتراض چند روز اخير دانشجويان نسبت به سياست هاي اين دانشگاه به ایرنا گفته که «مسئولان دانشگاه صنعتي بابل دلسوزانه اين موضوع را پيگيري مي کنند و آنهايي که مخالف برنامه ها و سياست هاي مسئولان دانشگاه هستند مي توانند نظرات خودشان را به صورت آزاد بيان کنند اما توهين ، تحقير و فحاشي به هيچ وجه مورد پسند و قبول ما نيست» که در روز دوم تحصن دانشجویان با سخنانی تند آنها را تهدید به برخورد و احضار به کمیته انضباطی نمود. او حتی در سخنانی تند و توهین آمیز در جمع دانشجویان منتقد گفته است: « اینها حرمت ها را شکستند و ما با آنها برخورد می کنیم.» پس از سخنان نماینده نهاد رهبری در دانشگاه نیروهای انتظامی وارد دانشگاه بابل شدند.
او در حالی مدعی شده که اجازه فعالیت به انجمن اسلامی را می دهیم و اعتقاد به وجود تشکل های مستقل در دانشگاه داریم که در روز دوم تحصن دانشجویان بسیجی را به دور خود جمع و اعلام کرده: « اینها حرمت ها را شکستند و ما با آنها برخورد می کنیم و از دانشجویان بسیجی خواست آرامش خود را حفظ کنند» او اضافه کرده که دانشجويان معترض اين دانشگاه نمي خواهند فعاليت هاي شان در قالب قانون و ضوابط باشد تا هر کاري که دلشان مي خواهد در محيط دانشگاه انجام دهند. در صورتی که دفتر انجمن اسلامی دانشجویان پلمپ شده و شورای صنفی این دانشگاه نیز غیرقانونی اعلام شده است.
در عین حال از احترام به منتقدین و بیان آزاد اشکالات در محیط دانشگاه در چند سال اخیر سخن گفته در صورتی که فقط در دانشگاه بابل تعداد زیادی از دانشجویان در مراسم ۱۶ آذر امسال به کمیته انضباطی احضار شدند و خانواده های این دانشجویان توسط مسئولین دانشگاه و امنیتی تهدید شده اند. در دانشگاه های دیگر نیز دانشجویان منتقد و معترض از تحصیل محروم، به دانشگاه ممنوع الورود و بازداشت و احضار شدند.
او در حالی مدعی شده که دانشجویان می خواهند فضای دانشگاه را در آستانه انتخابات به بهانه های واهی متشنج کنند که طی سال های گذشته تشکل های بسیاری در دانشگاه تعطیل و غیر قانونی خوانده شدند و در اسفند ماه گذشته نیز در پی دفن شهدا در دانشگاه امیرکبیر بیش از ۷۰ دانشجو بازداشت و مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و در حال حاضر نیز بیش از دو ماه از بازداشت دانشجویان در انفرادی های اوین می گذرد.







وقتی که صرفاً خود را در عرصه سیاست تعریف کردیم و حیاتمان را به آن گره زدیم مجبوریم بسیرای از عواقب تلخ آن را نیز بپذیریم اما از آنجا که نمی خواهیم دیگران در مورد ما چنین فکر کنند لذا ادای روشنفکری در می آوریم و کارهایمان را از منظر "نجات کشور" ، "شرایط حساس کنونی" ، " رسالت تاریخی" و ... توجیه می کنیم که خود نیز می دانیم حرف مفت است.
دوستی به طعنه می گفت کاش بهروز هم پاسپورت امریکایی داشت تا رسانه ها برایش جنجال به راه می انداختند، گزارشگران بدون مرز برایش اعتصاب غذا برپا می کرد و رئیس جمهور از قوه قضاییه درخواست می کرد تا حقوق اش رعایت شود، من در پاسخ گفتم کاش لااقل بهروز زندانی غیرخودی محسوب نمی شد تا یک وکیلی چیزی پیدا می شد و می رفت به او کمک می کرد.
این هزینه ها در حالی در دولت شکل می گیرد که حتی افرادی که از علم اقتصاد اطلاعات مقدماتی دارند نیز می دانند تزریق این پول ها به صورت جاری به اقتصاد کشور، هیچ اثری جز ایجاد تورم که به اعتقاد اقتصاددانان عاملی برای "ثروتند تر کردن ثروتمندان و فقیر تر کردن فقیران" است، ندارد.
سابقه جمهوری اسلامی نشان می دهد هر بار که کفگیر نیروهای اطلاعاتی برای تخطئه کردن مخالفین داخل و پرونده سازی برای حذف آنها به ته دیگ خورده است، بعضا از برچسب وابستگی به مجاهدین استفاده کرده اند تا برنامه شان را به پیش ببرند و صد البته از تبعات دراز مدت کارشان غافل بوده اند.
با توجه به این که ائتلاف همگرایان، ائتلافی مطالبه محور است و نه فرد محور، امکان بهره گیری از فضای نسبتا باز سیاسی قبل از انتخابات برای ارتقای آگاهی مردم و انتقاد از سیاستهای زن ستیزانه نظام و بازخواست از کاندیداهایی که خود کم و بیش در تثبیت چنین سیاست هایی نقش قابل توجهی داشته اند، فرصتی است مغتنم که همگرایان هوشمندانه از آن استفاده می کنند و نباید مورد بی مهری دیگر فعالان جنبش زنان قرار گیرد.
از سوی دیگر نوع رویکرد جمهوری اسلامی در مواجهه با متهم امریکایی پرونده ی جاسوسی و دیگر متهمین ایرانی نظیر منصور اسانلو رئیس سندیکای شرکت واحد اتوبوس رانی و دانشجویان دربند پلی تکنیک و فعالین حقوق زنان و اقلیت ها که مدتهاست درزندان به سر می برند ناگزیر ذهن را به سمت قانون جنجالی و ضد حقوق بشری کاپیتولاسیون می گرداند.
کمپین و هر جنبش مستقل دیگری کاری به ساختار سیاسی ندارد، به قدرت خود بیش از آن ایمان دارد که به التماس و در خواست از موضع ضعف تن دهد از این رو است که می بینیم دستاورد های جنبش زنان اتفاقا مربوط به دوره متصلب ترین دولتها می شود. زیرا در این دوره ها است که فعالان جنبش زنان و دیگر جنبش های اجتماعی چه به ناچار و چه از سر آگاهی نگاه خود را از حاکمیت چرخانده و به مردم بازگردانده اند.
