رئیس دانشگاه تهران به دانشجویانی که نسبت به برخی پوششهای دانشجویی اعتراض داشتند، گفت: دانشجویان راجع به این مسئله فکر کنند که آیا دانشگاه می تواند یک لباس فرم داشته باشد که حداقل سر و لباس و وضع ظاهری دانشگاه را سر و سامان دهیم.
فرهاد در نشست پرسش و پاسخ به دانشجویان در تالار فردوسی دانشگاه تهران در ادامه پاسخ به دانشجویانی که نسبت به نوع پوشش برخی دانشجویان بخصوص برخی دانشجویان رشته های هنری انتقاد داشتند، گفت: دانشجویان نظرات خود درباره لباس فرم دانشجویی را از طریق ایمیل اعلام کنند و اگر تعداد قابل توجهی از دانشجویان این راهنمایی را داشته باشید که می توانیم در دانشگاه تهران لباس فرم داشته باشیم، قاعدتا مسئولان نیز تصمیم گیری می کنند.
رئیس دانشگاه تهران افزود: این دغدغه شما را تحسین می کنم که به محیط پیرامونی خود حساس هستید. باید به یکدیگر در فضای دانشگاه تذکر دهیم که شأن دانشجویی را رعایت کنیم. خیلی از دانشجویان در ملاقاتهای حضوری این پیشنهاد را داده اند که دانشجویان دانشگاه تهران لباس فرم داشته باشند، لباس فرم به این معنی که شکل و شمایلی مشخص باشد که همه آن قاعده را رعایت کنند.
وی اضافه کرد: دانشگاه باید به دانشجوی خود شخصیت دهد. در محیط دانشگاه باید به یکدیگر تذکر دهیم و با تذکر به همدیگر می توانیم این محیط را گسترش دهیم. اگر بخواهیم در دانشگاه تحولی صورت گیرد باید خودمان کمک کنیم. خودمان باید به خودمان و به محیط دانشگاهمان احترام بگذاریم. گلایه هایی که در مورد پوشش دانشجویی مطرح است را خود دانشجویان مطرح می کنند بنابراین دانشجویان کمک کنند تا وضعیت را بهبود ببخشیم.
مهر



وقتی که صرفاً خود را در عرصه سیاست تعریف کردیم و حیاتمان را به آن گره زدیم مجبوریم بسیرای از عواقب تلخ آن را نیز بپذیریم اما از آنجا که نمی خواهیم دیگران در مورد ما چنین فکر کنند لذا ادای روشنفکری در می آوریم و کارهایمان را از منظر "نجات کشور" ، "شرایط حساس کنونی" ، " رسالت تاریخی" و ... توجیه می کنیم که خود نیز می دانیم حرف مفت است.
دوستی به طعنه می گفت کاش بهروز هم پاسپورت امریکایی داشت تا رسانه ها برایش جنجال به راه می انداختند، گزارشگران بدون مرز برایش اعتصاب غذا برپا می کرد و رئیس جمهور از قوه قضاییه درخواست می کرد تا حقوق اش رعایت شود، من در پاسخ گفتم کاش لااقل بهروز زندانی غیرخودی محسوب نمی شد تا یک وکیلی چیزی پیدا می شد و می رفت به او کمک می کرد.
این هزینه ها در حالی در دولت شکل می گیرد که حتی افرادی که از علم اقتصاد اطلاعات مقدماتی دارند نیز می دانند تزریق این پول ها به صورت جاری به اقتصاد کشور، هیچ اثری جز ایجاد تورم که به اعتقاد اقتصاددانان عاملی برای "ثروتند تر کردن ثروتمندان و فقیر تر کردن فقیران" است، ندارد.
سابقه جمهوری اسلامی نشان می دهد هر بار که کفگیر نیروهای اطلاعاتی برای تخطئه کردن مخالفین داخل و پرونده سازی برای حذف آنها به ته دیگ خورده است، بعضا از برچسب وابستگی به مجاهدین استفاده کرده اند تا برنامه شان را به پیش ببرند و صد البته از تبعات دراز مدت کارشان غافل بوده اند.
با توجه به این که ائتلاف همگرایان، ائتلافی مطالبه محور است و نه فرد محور، امکان بهره گیری از فضای نسبتا باز سیاسی قبل از انتخابات برای ارتقای آگاهی مردم و انتقاد از سیاستهای زن ستیزانه نظام و بازخواست از کاندیداهایی که خود کم و بیش در تثبیت چنین سیاست هایی نقش قابل توجهی داشته اند، فرصتی است مغتنم که همگرایان هوشمندانه از آن استفاده می کنند و نباید مورد بی مهری دیگر فعالان جنبش زنان قرار گیرد.
از سوی دیگر نوع رویکرد جمهوری اسلامی در مواجهه با متهم امریکایی پرونده ی جاسوسی و دیگر متهمین ایرانی نظیر منصور اسانلو رئیس سندیکای شرکت واحد اتوبوس رانی و دانشجویان دربند پلی تکنیک و فعالین حقوق زنان و اقلیت ها که مدتهاست درزندان به سر می برند ناگزیر ذهن را به سمت قانون جنجالی و ضد حقوق بشری کاپیتولاسیون می گرداند.
کمپین و هر جنبش مستقل دیگری کاری به ساختار سیاسی ندارد، به قدرت خود بیش از آن ایمان دارد که به التماس و در خواست از موضع ضعف تن دهد از این رو است که می بینیم دستاورد های جنبش زنان اتفاقا مربوط به دوره متصلب ترین دولتها می شود. زیرا در این دوره ها است که فعالان جنبش زنان و دیگر جنبش های اجتماعی چه به ناچار و چه از سر آگاهی نگاه خود را از حاکمیت چرخانده و به مردم بازگردانده اند.
