وقتی که صرفاً خود را در عرصه سیاست تعریف کردیم و حیاتمان را به آن گره زدیم مجبوریم بسیرای از عواقب تلخ آن را نیز بپذیریم اما از آنجا که نمی خواهیم دیگران در مورد ما چنین فکر کنند لذا ادای روشنفکری در می آوریم و کارهایمان را از منظر "نجات کشور" ، "شرایط حساس کنونی" ، " رسالت تاریخی" و ... توجیه می کنیم که خود نیز می دانیم حرف مفت است.
دوستی به طعنه می گفت کاش بهروز هم پاسپورت امریکایی داشت تا رسانه ها برایش جنجال به راه می انداختند، گزارشگران بدون مرز برایش اعتصاب غذا برپا می کرد و رئیس جمهور از قوه قضاییه درخواست می کرد تا حقوق اش رعایت شود، من در پاسخ گفتم کاش لااقل بهروز زندانی غیرخودی محسوب نمی شد تا یک وکیلی چیزی پیدا می شد و می رفت به او کمک می کرد.
این هزینه ها در حالی در دولت شکل می گیرد که حتی افرادی که از علم اقتصاد اطلاعات مقدماتی دارند نیز می دانند تزریق این پول ها به صورت جاری به اقتصاد کشور، هیچ اثری جز ایجاد تورم که به اعتقاد اقتصاددانان عاملی برای "ثروتند تر کردن ثروتمندان و فقیر تر کردن فقیران" است، ندارد.
سابقه جمهوری اسلامی نشان می دهد هر بار که کفگیر نیروهای اطلاعاتی برای تخطئه کردن مخالفین داخل و پرونده سازی برای حذف آنها به ته دیگ خورده است، بعضا از برچسب وابستگی به مجاهدین استفاده کرده اند تا برنامه شان را به پیش ببرند و صد البته از تبعات دراز مدت کارشان غافل بوده اند.
با توجه به این که ائتلاف همگرایان، ائتلافی مطالبه محور است و نه فرد محور، امکان بهره گیری از فضای نسبتا باز سیاسی قبل از انتخابات برای ارتقای آگاهی مردم و انتقاد از سیاستهای زن ستیزانه نظام و بازخواست از کاندیداهایی که خود کم و بیش در تثبیت چنین سیاست هایی نقش قابل توجهی داشته اند، فرصتی است مغتنم که همگرایان هوشمندانه از آن استفاده می کنند و نباید مورد بی مهری دیگر فعالان جنبش زنان قرار گیرد.
از سوی دیگر نوع رویکرد جمهوری اسلامی در مواجهه با متهم امریکایی پرونده ی جاسوسی و دیگر متهمین ایرانی نظیر منصور اسانلو رئیس سندیکای شرکت واحد اتوبوس رانی و دانشجویان دربند پلی تکنیک و فعالین حقوق زنان و اقلیت ها که مدتهاست درزندان به سر می برند ناگزیر ذهن را به سمت قانون جنجالی و ضد حقوق بشری کاپیتولاسیون می گرداند.
آنجا به من انگ زدند که مي خواهم دم انتخابات کار سياسي کرده و جو درست کنم؛ جو سياسي وقتي نه دوربيني دستم بود، نه همراهي. تنها سندم چند دقيقه کوتاه داخل ون هاي سبزرنگ...اما سوالم از شما به يقين اگر پاسخي نداشته باشد، روي دل خبرنگاري مي ماند که فرمانده نيروي انتظامي سرزمينش چشم در چشمش دوخت و گفت هر جا ديديد ماموري ضرب و شتم مي کند، دستش را قلم کنيد.
کمپین و هر جنبش مستقل دیگری کاری به ساختار سیاسی ندارد، به قدرت خود بیش از آن ایمان دارد که به التماس و در خواست از موضع ضعف تن دهد از این رو است که می بینیم دستاورد های جنبش زنان اتفاقا مربوط به دوره متصلب ترین دولتها می شود. زیرا در این دوره ها است که فعالان جنبش زنان و دیگر جنبش های اجتماعی چه به ناچار و چه از سر آگاهی نگاه خود را از حاکمیت چرخانده و به مردم بازگردانده اند.
امیر فرشاد ابراهیمی، روزنامهنگار مقیم برلین در روز ۲۷ مارس در فرودگاه ترکیه دستگیر شد. ابراهیمی در گفتوگو با دویچه وله میگوید که برای دیدار خانوادهاش به ترکیه رفته ولی ماموران فرودگاه مانع ورود او به ترکیه شدهاند.
دویچه وله: شما اطلاع دارید که ترکیه بار ها اقدام به باز پس فرستادن پناهندگان ایرانی نموده است. چطور شد که شما با توجه به پیشینهاتان و سخنان بی پروایی که امروز می زنید جرات کردید به این کشور سفر کنید؟
امیر فرشاد ابراهیمی: من در ترکیه در زمان اقامت پناهندگی ام بارها و بارها مورد فشار و تهدید دولت ترکیه و یا بعضا عواملی که احتمال می رفت وابسته به جمهوری اسلامی بودند قرار گرفته بودم اما احساس میکردم وضع فعلی ام با گذشته فرق می کند و حالا که مورد حمایت یک کشور اروپایی هستم لااقل دیگر ترکیه جرات اینکار را نداشته باشد .
من حدود دوسالی هست که به آلمان آمدم و هنوز تبعیت آلمان را ندارم و با پاسپورت خارجی یا همون داکیومنت تراول سفر می کنم که از آلمان گرفته ام بنا براین برای رفتن به ترکیه هم باید ویزا می گرفتم که در تاریخ بیست مارس به سفارت ترکیه در برلین مراجعه کردم و تاریخ بیست و هفتم مارس ویزا را گرفتم و عصر همانروز با پرواز ترکیش ایر لاین به استانبول رفتم .
دلیلی که پلیس مرزی ترکیه برای بازداشت شما عنوان کرد چه بود؟
هیچ تو ضیح قانع کننده ای ندادند ، فقط می گفتند تو ممنوع الورود هستی ، بعد عنوان کردند در زمان اقامتت در ترکیه فعالیت سیاسی کردی و برای ما درد سر ایجاد کردی و اینکه نهایتا موضوع بازجوئی ها را کشیدند به سمت ماجرای علیرضا عسگری و اینکه چگونه وی را از ترکیه خارج کرده اید که من هم بهشان گفتم کار خلافی در این مورد انجام نگرفته و ایشان کاملا بطور قانونی ترکیه را ترک کرده است و اگر شما واقعا نمی دانید حتما در صلاحیتتان نیست چون در سطع عالی کار ایشان پیگیری می شده است. علیرضا عسگری معاون سابق وزارت دفاع بود که از ایران فرار کرد و در حال حاضر در آمریکا زندگی میکند.
همسر شما در اطلاعیهای نوشتهاند که یک ایرانی هم در آنجا حضور داشته که گویا از سفارت ایران آمده. به نظر شما دولت ایران در این رابطه نقشی داشته؟
به جرات نمی توانم بگویم بله. در خلال بازجوئی ها و ضرب و شتم هایی که اینها کردند من فردی را دیدم که خود را به فرمانده پلیس هوایی استانبول محمد تقی اصفهانی معرفی کرد که ظاهرا از سفارت ایران آمده بود و فکسی از وزارتخارجه یا امنیت ایران دستش بود که آمده بود برای تحویل من و دیپورت به ایران. خوب حضور این فرد با توجه به اینکه هنوز ساعتی از بازداشت من نگذشته بود و اینکه چگونه اصلا به این سرعت ایشان مطلع شده بودند البته سئوال برانگیز هست که واقعا امیدوارم در شکایتی که من کرده ام این زوایای تاریک روشن شود.
چگونه شد که شما آزاد شدید؟ در اطلاعیه همسرتان آمده است که وزارت خارجه آلمان و مقامات آمریکایی در این رابطه تلاش کردهاند. چرا سفارت آمریکا برای آزادی شما تلاش کرده است؟
در همان ساعات اولیه بازداشت من که به دوستانم و وکایلم در استانبول خبر دادم موضوع در سطح وزارت امورخارجه آلمان و آمریکا پیگیری شد. مسئول بخش حقوقی سفارت آلمان در استانبول مسئله را زیر نظر گرفت و سفیر آمریکا در ترکیه با من تماس گرفت و ابراز امیدواری کرد که این مسئله به زودی حل شود و پس از آن نماینده ای از سفارت آمریکا در استانبول به محل بازداشت من آمد و گفت که مسئله از نظر آنها تمام شده است تا اینکه صبح روز بیست و هشتم از سفارت آلمان در استانبول با من تماس گرفتند و گفتند با اولین پرواز به برلین دولت ترکیه ملزم شده است شما را عودت بدهد.
البته این وظیفه هر کشوری هست که جلوی نقض حقوق بشر را بگیرد، اما دلیل اش شاید این باشد که من برای یک مرکز تحقیقاتی وابسته به وزارت امورخارجه به عنوان کارشناس کار می کنم و البته همین نهاد هم پیگیریهای اولیه را برای آزادی من انجام داد .
آیا بعد آزادی برای روشن شدن ماجرا اقدامی کردهاید؟
بله در بدو ورودم به برلین در پلیس فرودگاه اقامه شکایت بر علیه دوت ترکیه نمودم و هم اکنون هم برای شکایت در دادگاه حقوق بشر اتحادیه اروپا در حال نوشتن لایحه شکوائیه هستم، البته وکیل مدافعم هم در استانبول شکایت خود را به دادگاه قانون اساسی ترکیه به عنوان نقض حقوق بشر و قانون اساسی ارائه داده است.
گیو پیمان
رادیو دویچه وله
