عضو فراكسيون زنان مجلس هفتم, با حمايت از طرح سهميهبندي جنسيتي در كنكور, گفت: اينكه خانمهاي ما با تواني مضاعف در عرصههاي علمي حاضر شوند و آقايان ما از اين قافله عقب بمانند، يك نقصان است.
فاطمه آجرلو, در گفت و گو با خبرنگار پارلماني ايلنا, گفت: بنده از موافقان طرح سهميهبندي جنسيتي در كنكور هستم، زيرا بايد قداست جنسيتي را در رشتههاي تحصيلي در نظر گرفت.
وي افزود: همان طور كه برخي رشتههاي دانشگاهي واقعاً در تخصص بانوان است و آقايان نميتوانند ورود كنند، در مورد آقايان نيز برخي رشتهها با فيزيك بدني آنها تناسب دارد و ورود خانمها به اين رشتهها همخواني ندارد.
نماينده كرج, افزود: اگر با توجه به توانمندي جنسيتي در مورد رشتههاي دانشگاهي برنامهريزي كنيم، به نفع جامعه و كشور است.
در همين زمينه عضو كميسيون زنان دفتر تحكيم وحدت با انتقاد از طرح «سهميهبندي جنسيتي» در كنكور گفت: «سهميهبندي جنسيتي» نام درستي براي اين طرح نيست و بايد آن را «محدوديت جنسيتي» ناميد.
نسرين خواجه افضلي در گفتوگو با خبرنگار “ايلنا”، با اشاره به افزايش آمار ورود دختران به دانشگاه از سال ۷۷ نسبت به ورود پسران، گفت: دليل اين موضوع علاوه بر افزايش تلاش دختران، بيانگيزگي پسران براي ورود به دانشگاه است زيرا نرخ بيكاري پس از تحصيلات دانشگاهي بسيار بالاست و از سوي ديگران پسران ميتوانند در دوره دبيرستان با ورود به هنرستانهاي فني و حرفهاي مهارتهايي براي ورود به بازار كار فراگيرند كه اين امكان براي دختران بسيار اندك است.
وي با بيان اينكه ديدگاه منفي به كار زن در خارج از منزل باعث كاهش اشتغال زنان پس از انقلاب شده بود، گفت: احساس نياز زنان به ادامه تحصيل و ورود آنها به بازارهاي كار باعث شده است كه نرخ اشتغال زنان هماكنون بيشتر شود، ضمن اينكه مشاغل بدون تحصيلات براي زنان مشاغل پاييني است و به همين دليل دختران به سوي دانشگاهها كشيده ميشوند.
خواجه افضلي با اشاره به اعمال محدوديتهايي براي ورود زنان به رشته پزشكي در سالهاي اخير، گفت: وقتي يكي از مسوولان وزارت بهداشت ميگويد ما نميتوانيم زنان را به برخي مناطق بفرستيم، نشان ميدهد كه مشكل فرهنگي در خود اين افراد است نه در جامعه. يا زماني كه قانون تبعيت از همسر اعمال ميشود، نبايد گفت كه زنان به مناطق محروم نميروند زيرا طبق اين قانون هر زني ميتواند در جايي باشد كه همسرش در آنجا اقامت دارد.
عضو كميسيون زنان دفتر تحكيم وحدت تصريح كرد: به جاي اينكه قوانين را درست كنيم، صورت مساله را پاك و از ورود دختران به دانشگاه جلوگيري ميكنيم اما به اين موضوع توجه نداريم كه وقتي آمار شركتكنندگان دختر به پسر در كنكور ۶۰ به۴۰ است، نسبت ۵۰-۵۰ براي قبولي با هيچ عقلي و با هيچ عدالتي سازگار نيست.
وي با بيان اينكه در خانه ماندن باعث مشكلاتي مانند از بين رفتن اعتماد به نفس و افسردگي در بين زنان ميشود، گفت: به نظر ميرسد نمايندگان مجلس از اولويتهاي زنان جامعه هيچ اطلاعي ندارند و تنها بر اساس ديدگاههاي خود و به بهانه حفظ بنيان خانواده از ورود زنان به عرصههاي اجتماعي جلوگيري ميكنند.
خواجه افضلي تصريح كرد: به گفته برخي نمايندگان مجلس مبناي اين طرح توصيه حضرت محمد(ص) به حضرت فاطمه(س) است كه در هنگام ازدواج با حضرت (ع) خواستار تقسيم كارها و كار حضرت فاطمه در خانه شد اما نمايندگان به اين موضوع توجه نميكنند كه شرايط امروز با ۱۴۰۰ سال پيش تفاوت كرده است.



وقتی که صرفاً خود را در عرصه سیاست تعریف کردیم و حیاتمان را به آن گره زدیم مجبوریم بسیرای از عواقب تلخ آن را نیز بپذیریم اما از آنجا که نمی خواهیم دیگران در مورد ما چنین فکر کنند لذا ادای روشنفکری در می آوریم و کارهایمان را از منظر "نجات کشور" ، "شرایط حساس کنونی" ، " رسالت تاریخی" و ... توجیه می کنیم که خود نیز می دانیم حرف مفت است.
دوستی به طعنه می گفت کاش بهروز هم پاسپورت امریکایی داشت تا رسانه ها برایش جنجال به راه می انداختند، گزارشگران بدون مرز برایش اعتصاب غذا برپا می کرد و رئیس جمهور از قوه قضاییه درخواست می کرد تا حقوق اش رعایت شود، من در پاسخ گفتم کاش لااقل بهروز زندانی غیرخودی محسوب نمی شد تا یک وکیلی چیزی پیدا می شد و می رفت به او کمک می کرد.
این هزینه ها در حالی در دولت شکل می گیرد که حتی افرادی که از علم اقتصاد اطلاعات مقدماتی دارند نیز می دانند تزریق این پول ها به صورت جاری به اقتصاد کشور، هیچ اثری جز ایجاد تورم که به اعتقاد اقتصاددانان عاملی برای "ثروتند تر کردن ثروتمندان و فقیر تر کردن فقیران" است، ندارد.
سابقه جمهوری اسلامی نشان می دهد هر بار که کفگیر نیروهای اطلاعاتی برای تخطئه کردن مخالفین داخل و پرونده سازی برای حذف آنها به ته دیگ خورده است، بعضا از برچسب وابستگی به مجاهدین استفاده کرده اند تا برنامه شان را به پیش ببرند و صد البته از تبعات دراز مدت کارشان غافل بوده اند.
با توجه به این که ائتلاف همگرایان، ائتلافی مطالبه محور است و نه فرد محور، امکان بهره گیری از فضای نسبتا باز سیاسی قبل از انتخابات برای ارتقای آگاهی مردم و انتقاد از سیاستهای زن ستیزانه نظام و بازخواست از کاندیداهایی که خود کم و بیش در تثبیت چنین سیاست هایی نقش قابل توجهی داشته اند، فرصتی است مغتنم که همگرایان هوشمندانه از آن استفاده می کنند و نباید مورد بی مهری دیگر فعالان جنبش زنان قرار گیرد.
از سوی دیگر نوع رویکرد جمهوری اسلامی در مواجهه با متهم امریکایی پرونده ی جاسوسی و دیگر متهمین ایرانی نظیر منصور اسانلو رئیس سندیکای شرکت واحد اتوبوس رانی و دانشجویان دربند پلی تکنیک و فعالین حقوق زنان و اقلیت ها که مدتهاست درزندان به سر می برند ناگزیر ذهن را به سمت قانون جنجالی و ضد حقوق بشری کاپیتولاسیون می گرداند.
کمپین و هر جنبش مستقل دیگری کاری به ساختار سیاسی ندارد، به قدرت خود بیش از آن ایمان دارد که به التماس و در خواست از موضع ضعف تن دهد از این رو است که می بینیم دستاورد های جنبش زنان اتفاقا مربوط به دوره متصلب ترین دولتها می شود. زیرا در این دوره ها است که فعالان جنبش زنان و دیگر جنبش های اجتماعی چه به ناچار و چه از سر آگاهی نگاه خود را از حاکمیت چرخانده و به مردم بازگردانده اند.
